Bhagavad Gita 11.35
सञ्जय उवाच · sañjaya uvāca
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्यकृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णंसगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य॥
etacchrutvā vacanaṃ keśavasyakṛtāñjalirvepamānaḥ kirīṭī |namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃsagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya ||
Sanjaya said, Having heard that speech of Lord Krishna, Arjuna, with joined palms, trembling, prostrated himself, again addressing Krishna in a choked voice, bowing down, overwhelmed with fear.
Sanjaya continued: "Having heard these words from the Lord Shri Krishna, the Prince Arjuna, with folded hands trembling, prostrated himself and with a choked voice, bowing down again and again, and overwhelmed with awe, once more addressed the Lord.
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.