Loading
श्रीमद्भगवद्गीता 2.20
न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः।अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणोन हन्यते हन्यमाने शरीरे॥
na jāyate mriyate vā kadācinnāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇona hanyate hanyamāne śarīre ||
It is not born, nor does it ever die; after having been, it again does not cease to be; unborn, eternal, changeless, and ancient, it is not killed when the body is killed.
It was not born; it will never die, nor, once having been, can it cease to exist. Unborn, eternal, ever-enduring, yet most ancient, the spirit does not die when the body is dead.
इस श्लोक का हमारा सरल अर्थ विद्वत् समीक्षा की प्रतीक्षा में है।
पुस्तक में खोलें