Loading
Mahabharata 1.2.215
ऋषेः प्रसादात्कृष्णस्य दृष्ट्वाश्चर्यमनुत्तमम्त्यक्त्वा शोकं सदारश्च सिद्धिं परमिकां गतः
ṛṣeḥ prasādātkṛṣṇasya dṛṣṭvāścaryamanuttamamtyaktvā śokaṃ sadāraśca siddhiṃ paramikāṃ gataḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book