Parva.Adhyaya 1.21
Mahabharata · 17 verses
- 1.21.1
सूत उवाच · sūta uvāca
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलःमातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः
tataḥ kāmagamaḥ pakṣī mahāvīryo mahābalaḥmāturantikamāgacchatparaṃ tīraṃ mahodadheḥ
- 1.21.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिताअतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता
yatra sā vinatā tasminpaṇitena parājitāatīva duḥkhasaṃtaptā dāsībhāvamupāgatā
- 1.21.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रवणां पुत्रसंनिधौकाल आहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत
tataḥ kadācidvinatāṃ pravaṇāṃ putrasaṃnidhaukāla āhūya vacanaṃ kadrūridamabhāṣata
- 1.21.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं रमणीयकम्समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते वह
nāgānāmālayaṃ bhadre suramyaṃ ramaṇīyakamsamudrakukṣāvekānte tatra māṃ vinate vaha
- 1.21.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम्पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः
tataḥ suparṇamātā tāmavahatsarpamātarampannagāngaruḍaścāpi māturvacanacoditaḥ
- 1.21.6
स सूर्यस्याभितो याति वैनतेयो विहंगमःसूर्यरश्मिपरीताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाभवन्तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत्
sa sūryasyābhito yāti vainateyo vihaṃgamaḥsūryaraśmiparītāśca mūrcchitāḥ pannagābhavantadavasthānsutāndṛṣṭvā kadrūḥ śakramathāstuvat
- 1.21.7
नमस्ते देवदेवेश नमस्ते बलसूदननमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते
namaste devadeveśa namaste balasūdananamucighna namaste'stu sahasrākṣa śacīpate
- 1.21.8
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भवत्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम
sarpāṇāṃ sūryataptānāṃ vāriṇā tvaṃ plavo bhavatvameva paramaṃ trāṇamasmākamamarottama
- 1.21.9
ईशो ह्यसि पयः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदरत्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्वैद्युतोऽम्बरे
īśo hyasi payaḥ sraṣṭuṃ tvamanalpaṃ puraṃdaratvameva meghastvaṃ vāyustvamagnirvaidyuto'mbare
- 1.21.10
त्वमभ्रघनविक्षेप्ता त्वामेवाहुः पुनर्घनम्त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः
tvamabhraghanavikṣeptā tvāmevāhuḥ punarghanamtvaṃ vajramatulaṃ ghoraṃ ghoṣavāṃstvaṃ balāhakaḥ
- 1.21.11
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितःत्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः
sraṣṭā tvameva lokānāṃ saṃhartā cāparājitaḥtvaṃ jyotiḥ sarvabhūtānāṃ tvamādityo vibhāvasuḥ
- 1.21.12
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमःत्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम्
tvaṃ mahadbhūtamāścaryaṃ tvaṃ rājā tvaṃ surottamaḥtvaṃ viṣṇustvaṃ sahasrākṣastvaṃ devastvaṃ parāyaṇam
- 1.21.13
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितःत्वं मुहूर्तस्तिथिश्च त्वं लवस्त्वं वै पुनः क्षणः
tvaṃ sarvamamṛtaṃ deva tvaṃ somaḥ paramārcitaḥtvaṃ muhūrtastithiśca tvaṃ lavastvaṃ vai punaḥ kṣaṇaḥ
- 1.21.14
शुक्लस्त्वं बहुलश्चैव कला काष्ठा त्रुटिस्तथासंवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च
śuklastvaṃ bahulaścaiva kalā kāṣṭhā truṭistathāsaṃvatsarartavo māsā rajanyaśca dināni ca
- 1.21.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा; सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथामहोदधिः सतिमितिमिंगिलस्तथा; महोर्मिमान्बहुमकरो झषालयः
tvamuttamā sagirivanā vasuṃdharā; sabhāskaraṃ vitimiramambaraṃ tathāmahodadhiḥ satimitimiṃgilastathā; mahormimānbahumakaro jhaṣālayaḥ
- 1.21.16
महद्यशस्त्वमिति सदाभिपूज्यसे; मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिःअभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे; वषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये
mahadyaśastvamiti sadābhipūjyase; manīṣibhirmuditamanā maharṣibhiḥabhiṣṭutaḥ pibasi ca somamadhvare; vaṣaṭkṛtānyapi ca havīṃṣi bhūtaye
- 1.21.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं; वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे चत्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा; वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्ववेदैः
tvaṃ vipraiḥ satatamihejyase phalārthaṃ; vedāṅgeṣvatulabalaugha gīyase catvaddhetoryajanaparāyaṇā dvijendrā; vedāṅgānyabhigamayanti sarvavedaiḥ