Mahabharata 1.224.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
मन्दपालोऽपि कौरव्य चिन्तयानः सुतांस्तदाउक्तवानप्यशीतांशुं नैव स स्म न तप्यते
mandapālo'pi kauravya cintayānaḥ sutāṃstadāuktavānapyaśītāṃśuṃ naiva sa sma na tapyate
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book