Parva.Adhyaya 1.225

मन्दपाल उवाच · mandapāla uvāca

युष्माकं परिरक्षार्थं विज्ञप्तो ज्वलनो मयाअग्निना च तथेत्येवं पूर्वमेव प्रतिश्रुतम्

yuṣmākaṃ parirakṣārthaṃ vijñapto jvalano mayāagninā ca tathetyevaṃ pūrvameva pratiśrutam

अग्नेर्वचनमाज्ञाय मातुर्धर्मज्ञतां च वःयुष्माकं च परं वीर्यं नाहं पूर्वमिहागतः

agnervacanamājñāya māturdharmajñatāṃ ca vaḥyuṣmākaṃ ca paraṃ vīryaṃ nāhaṃ pūrvamihāgataḥ

न संतापो हि वः कार्यः पुत्रका मरणं प्रतिऋषीन्वेद हुताशोऽपि ब्रह्म तद्विदितं च वः

na saṃtāpo hi vaḥ kāryaḥ putrakā maraṇaṃ pratiṛṣīnveda hutāśo'pi brahma tadviditaṃ ca vaḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमाश्वास्य पुत्रान्स भार्यां चादाय भारतमन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह

evamāśvāsya putrānsa bhāryāṃ cādāya bhāratamandapālastato deśādanyaṃ deśaṃ jagāma ha

भगवानपि तिग्मांशुः समिद्धं खाण्डवं वनम्ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतोऽभयम्

bhagavānapi tigmāṃśuḥ samiddhaṃ khāṇḍavaṃ vanamdadāha saha kṛṣṇābhyāṃ janayañjagato'bhayam

वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकःअगच्छत्परमां तृप्तिं दर्शयामास चार्जुनम्

vasāmedovahāḥ kulyāstatra pītvā ca pāvakaḥagacchatparamāṃ tṛptiṃ darśayāmāsa cārjunam

ततोऽन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य सुरेश्वरःमरुद्गणवृतः पार्थं माधवं चाब्रवीदिदम्

tato'ntarikṣādbhagavānavatīrya sureśvaraḥmarudgaṇavṛtaḥ pārthaṃ mādhavaṃ cābravīdidam

कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम्वरान्वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभानप्यमानुषान्

kṛtaṃ yuvābhyāṃ karmedamamarairapi duṣkaramvarānvṛṇītaṃ tuṣṭo'smi durlabhānapyamānuṣān

पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशःग्रहीतुं तच्च शक्रोऽस्य तदा कालं चकार ह

pārthastu varayāmāsa śakrādastrāṇi sarvaśaḥgrahītuṃ tacca śakro'sya tadā kālaṃ cakāra ha

यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यतितुभ्यं तदा प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः

yadā prasanno bhagavānmahādevo bhaviṣyatitubhyaṃ tadā pradāsyāmi pāṇḍavāstrāṇi sarvaśaḥ

अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दनतपसा महता चापि दास्यामि तव तान्यहम्

ahameva ca taṃ kālaṃ vetsyāmi kurunandanatapasā mahatā cāpi dāsyāmi tava tānyaham

आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि तथैव चमदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनंजय

āgneyāni ca sarvāṇi vāyavyāni tathaiva camadīyāni ca sarvāṇi grahīṣyasi dhanaṃjaya

वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम्ददौ च तस्मै देवेन्द्रस्तं वरं प्रीतिमांस्तदा

vāsudevo'pi jagrāha prītiṃ pārthena śāśvatīmdadau ca tasmai devendrastaṃ varaṃ prītimāṃstadā

दत्त्वा ताभ्यां वरं प्रीतः सह देवैर्मरुत्पतिःहुताशनमनुज्ञाप्य जगाम त्रिदिवं पुनः

dattvā tābhyāṃ varaṃ prītaḥ saha devairmarutpatiḥhutāśanamanujñāpya jagāma tridivaṃ punaḥ

पावकश्चापि तं दावं दग्ध्वा समृगपक्षिणम्अहानि पञ्च चैकं च विरराम सुतर्पितः

pāvakaścāpi taṃ dāvaṃ dagdhvā samṛgapakṣiṇamahāni pañca caikaṃ ca virarāma sutarpitaḥ

जग्ध्वा मांसानि पीत्वा च मेदांसि रुधिराणि चयुक्तः परमया प्रीत्या तावुवाच विशां पते

jagdhvā māṃsāni pītvā ca medāṃsi rudhirāṇi cayuktaḥ paramayā prītyā tāvuvāca viśāṃ pate

युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तर्पितोऽस्मि यथासुखम्अनुजानामि वां वीरौ चरतं यत्र वाञ्छितम्

yuvābhyāṃ puruṣāgryābhyāṃ tarpito'smi yathāsukhamanujānāmi vāṃ vīrau carataṃ yatra vāñchitam

एवं तौ समनुज्ञातौ पावकेन महात्मनाअर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्च मयस्तथा

evaṃ tau samanujñātau pāvakena mahātmanāarjuno vāsudevaśca dānavaśca mayastathā

परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽपि भरतर्षभरमणीये नदीकूले सहिताः समुपाविशन्

parikramya tataḥ sarve trayo'pi bharatarṣabharamaṇīye nadīkūle sahitāḥ samupāviśan