Parva.Adhyaya 12.207
Mahabharata · 29 verses
- 12.207.1
गुरुरुवाचअत्रोपायं प्रवक्ष्यामि यथावच्छास्त्रचक्षुषातद्विज्ञानाच्चरन्प्राज्ञः प्राप्नुयात्परमां गतिम्
gururuvācaatropāyaṃ pravakṣyāmi yathāvacchāstracakṣuṣātadvijñānāccaranprājñaḥ prāpnuyātparamāṃ gatim
- 12.207.2
सर्वेषामेव भूतानां पुरुषः श्रेष्ठ उच्यतेपुरुषेभ्यो द्विजानाहुर्द्विजेभ्यो मन्त्रवादिनः
sarveṣāmeva bhūtānāṃ puruṣaḥ śreṣṭha ucyatepuruṣebhyo dvijānāhurdvijebhyo mantravādinaḥ
- 12.207.3
सर्वभूतविशिष्टास्ते सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनःब्राह्मणा वेदतत्त्वज्ञास्तत्त्वार्थगतिनिश्चयाः
sarvabhūtaviśiṣṭāste sarvajñāḥ sarvadarśinaḥbrāhmaṇā vedatattvajñāstattvārthagatiniścayāḥ
- 12.207.4
नेत्रहीनो यथा ह्येकः कृच्छ्राणि लभतेऽध्वनिज्ञानहीनस्तथा लोके तस्माज्ज्ञानविदोऽधिकाः
netrahīno yathā hyekaḥ kṛcchrāṇi labhate'dhvanijñānahīnastathā loke tasmājjñānavido'dhikāḥ
- 12.207.5
तांस्तानुपासते धर्मान्धर्मकामा यथागमम्न त्वेषामर्थसामान्यमन्तरेण गुणानिमान्
tāṃstānupāsate dharmāndharmakāmā yathāgamamna tveṣāmarthasāmānyamantareṇa guṇānimān
- 12.207.6
वाग्देहमनसां शौचं क्षमा सत्यं धृतिः स्मृतिःसर्वधर्मेषु धर्मज्ञा ज्ञापयन्ति गुणानिमान्
vāgdehamanasāṃ śaucaṃ kṣamā satyaṃ dhṛtiḥ smṛtiḥsarvadharmeṣu dharmajñā jñāpayanti guṇānimān
- 12.207.7
यदिदं ब्रह्मणो रूपं ब्रह्मचर्यमिति स्मृतम्परं तत्सर्वभूतेभ्यस्तेन यान्ति परां गतिम्
yadidaṃ brahmaṇo rūpaṃ brahmacaryamiti smṛtamparaṃ tatsarvabhūtebhyastena yānti parāṃ gatim
- 12.207.8
लिङ्गसंयोगहीनं यच्छरीरस्पर्शवर्जितम्श्रोत्रेण श्रवणं चैव चक्षुषा चैव दर्शनम्
liṅgasaṃyogahīnaṃ yaccharīrasparśavarjitamśrotreṇa śravaṇaṃ caiva cakṣuṣā caiva darśanam
- 12.207.9
जिह्वया रसनं यच्च तदेव परिवर्जितम्बुद्ध्या च व्यवसायेन ब्रह्मचर्यमकल्मषम्
jihvayā rasanaṃ yacca tadeva parivarjitambuddhyā ca vyavasāyena brahmacaryamakalmaṣam
- 12.207.10
सम्यग्वृत्तिर्ब्रह्मलोकं प्राप्नुयान्मध्यमः सुरान्द्विजाग्र्यो जायते विद्वान्कन्यसीं वृत्तिमास्थितः
samyagvṛttirbrahmalokaṃ prāpnuyānmadhyamaḥ surāndvijāgryo jāyate vidvānkanyasīṃ vṛttimāsthitaḥ
- 12.207.11
सुदुष्करं ब्रह्मचर्यमुपायं तत्र मे शृणुसंप्रवृत्तमुदीर्णं च निगृह्णीयाद्द्विजो मनः
suduṣkaraṃ brahmacaryamupāyaṃ tatra me śṛṇusaṃpravṛttamudīrṇaṃ ca nigṛhṇīyāddvijo manaḥ
- 12.207.12
योषितां न कथाः श्राव्या न निरीक्ष्या निरम्बराःकदाचिद्दर्शनादासां दुर्बलानाविशेद्रजः
yoṣitāṃ na kathāḥ śrāvyā na nirīkṣyā nirambarāḥkadāciddarśanādāsāṃ durbalānāviśedrajaḥ
- 12.207.13
रागोत्पत्तौ चरेत्कृच्छ्रमह्नस्त्रिः प्रविशेदपःमग्नः स्वप्ने च मनसा त्रिर्जपेदघमर्षणम्
rāgotpattau caretkṛcchramahnastriḥ praviśedapaḥmagnaḥ svapne ca manasā trirjapedaghamarṣaṇam
- 12.207.14
पाप्मानं निर्दहेदेवमन्तर्भूतं रजोमयम्ज्ञानयुक्तेन मनसा संततेन विचक्षणः
pāpmānaṃ nirdahedevamantarbhūtaṃ rajomayamjñānayuktena manasā saṃtatena vicakṣaṇaḥ
- 12.207.15
कुणपामेध्यसंयुक्तं यद्वदच्छिद्रबन्धनम्तद्वद्देहगतं विद्यादात्मानं देहबन्धनम्
kuṇapāmedhyasaṃyuktaṃ yadvadacchidrabandhanamtadvaddehagataṃ vidyādātmānaṃ dehabandhanam
- 12.207.16
वातपित्तकफान्रक्तं त्वङ्मांसं स्नायुमस्थि चमज्जां चैव सिराजालैस्तर्पयन्ति रसा नृणाम्
vātapittakaphānraktaṃ tvaṅmāṃsaṃ snāyumasthi camajjāṃ caiva sirājālaistarpayanti rasā nṛṇām
- 12.207.17
दश विद्याद्धमन्योऽत्र पञ्चेन्द्रियगुणावहाःयाभिः सूक्ष्माः प्रतायन्ते धमन्योऽन्याः सहस्रशः
daśa vidyāddhamanyo'tra pañcendriyaguṇāvahāḥyābhiḥ sūkṣmāḥ pratāyante dhamanyo'nyāḥ sahasraśaḥ
- 12.207.18
एवमेताः सिरानद्यो रसोदा देहसागरम्तर्पयन्ति यथाकालमापगा इव सागरम्
evametāḥ sirānadyo rasodā dehasāgaramtarpayanti yathākālamāpagā iva sāgaram
- 12.207.19
मध्ये च हृदयस्यैका सिरा त्वत्र मनोवहाशुक्रं संकल्पजं नॄणां सर्वगात्रैर्विमुञ्चति
madhye ca hṛdayasyaikā sirā tvatra manovahāśukraṃ saṃkalpajaṃ nṝṇāṃ sarvagātrairvimuñcati
- 12.207.20
सर्वगात्रप्रतायिन्यस्तस्या ह्यनुगताः सिराःनेत्रयोः प्रतिपद्यन्ते वहन्त्यस्तैजसं गुणम्
sarvagātrapratāyinyastasyā hyanugatāḥ sirāḥnetrayoḥ pratipadyante vahantyastaijasaṃ guṇam
- 12.207.21
पयस्यन्तर्हितं सर्पिर्यद्वन्निर्मथ्यते खजैःशुक्रं निर्मथ्यते तद्वद्देहसंकल्पजैः खजैः
payasyantarhitaṃ sarpiryadvannirmathyate khajaiḥśukraṃ nirmathyate tadvaddehasaṃkalpajaiḥ khajaiḥ
- 12.207.22
स्वप्नेऽप्येवं यथाभ्येति मनःसंकल्पजं रजःशुक्रमस्पर्शजं देहात्सृजन्त्यस्य मनोवहा
svapne'pyevaṃ yathābhyeti manaḥsaṃkalpajaṃ rajaḥśukramasparśajaṃ dehātsṛjantyasya manovahā
- 12.207.23
महर्षिर्भगवानत्रिर्वेद तच्छुक्रसंभवम्त्रिबीजमिन्द्रदैवत्यं तस्मादिन्द्रियमुच्यते
maharṣirbhagavānatrirveda tacchukrasaṃbhavamtribījamindradaivatyaṃ tasmādindriyamucyate
- 12.207.24
ये वै शुक्रगतिं विद्युर्भूतसंकरकारिकाम्विरागा दग्धदोषास्ते नाप्नुयुर्देहसंभवम्
ye vai śukragatiṃ vidyurbhūtasaṃkarakārikāmvirāgā dagdhadoṣāste nāpnuyurdehasaṃbhavam
- 12.207.25
गुणानां साम्यमागम्य मनसैव मनोवहम्देहकर्म नुदन्प्राणानन्तकाले विमुच्यते
guṇānāṃ sāmyamāgamya manasaiva manovahamdehakarma nudanprāṇānantakāle vimucyate
- 12.207.26
भविता मनसो ज्ञानं मन एव प्रतायतेज्योतिष्मद्विरजो दिव्यमत्र सिद्धं महात्मनाम्
bhavitā manaso jñānaṃ mana eva pratāyatejyotiṣmadvirajo divyamatra siddhaṃ mahātmanām
- 12.207.27
तस्मात्तदविघाताय कर्म कुर्यादकल्मषम्रजस्तमश्च हित्वेह न तिर्यग्गतिमाप्नुयात्
tasmāttadavighātāya karma kuryādakalmaṣamrajastamaśca hitveha na tiryaggatimāpnuyāt
- 12.207.28
तरुणाधिगतं ज्ञानं जरादुर्बलतां गतम्परिपक्वबुद्धिः कालेन आदत्ते मानसं बलम्
taruṇādhigataṃ jñānaṃ jarādurbalatāṃ gatamparipakvabuddhiḥ kālena ādatte mānasaṃ balam
- 12.207.29
सुदुर्गमिव पन्थानमतीत्य गुणबन्धनम्यदा पश्येत्तदा दोषानतीत्यामृतमश्नुते
sudurgamiva panthānamatītya guṇabandhanamyadā paśyettadā doṣānatītyāmṛtamaśnute