Loading
Mahabharata 12.319.20
ततः समतिचक्राम मलयं नाम पर्वतम्उर्वशी पूर्वचित्तिश्च यं नित्यमुपसेवतेते स्म ब्रह्मर्षिपुत्रस्य विस्मयं ययतुः परम्
tataḥ samaticakrāma malayaṃ nāma parvatamurvaśī pūrvacittiśca yaṃ nityamupasevatete sma brahmarṣiputrasya vismayaṃ yayatuḥ param
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book