Mahabharata 12.329.21

विश्वरूपो मातृपक्षवर्धनोऽत्यर्थं तपस्यभवत्तस्य व्रतभङ्गार्थमिन्द्रो बह्वीः श्रीमत्योऽप्सरसो नियुयोजताश्च दृष्ट्वा मनः क्षुभितं तस्याभवत्तासु चाप्सरःसु नचिरादेव सक्तोऽभवत्सक्तं चैनं ज्ञात्वाप्सरस ऊचुर्गच्छामहे वयं यथागतमिति

viśvarūpo mātṛpakṣavardhano'tyarthaṃ tapasyabhavattasya vratabhaṅgārthamindro bahvīḥ śrīmatyo'psaraso niyuyojatāśca dṛṣṭvā manaḥ kṣubhitaṃ tasyābhavattāsu cāpsaraḥsu nacirādeva sakto'bhavatsaktaṃ cainaṃ jñātvāpsarasa ūcurgacchāmahe vayaṃ yathāgatamiti

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.