Mahabharata 12.329.40

ततो देवा ऋषयश्चेन्द्रं नापश्यन्यदा तदा शचीमूचुर्गच्छ सुभगे इन्द्रमानयस्वेतिसा पुनस्तत्सरः समभ्यगच्छत्इन्द्रश्च तस्मात्सरसः समुत्थाय बृहस्पतिमभिजगामबृहस्पतिश्चाश्वमेधं महाक्रतुं शक्रायाहरत्ततः कृष्णसारङ्गं मेध्यमश्वमुत्सृज्य वाहनं तमेव कृत्वा इन्द्रं मरुत्पतिं बृहस्पतिः स्वस्थानं प्रापयामास

tato devā ṛṣayaścendraṃ nāpaśyanyadā tadā śacīmūcurgaccha subhage indramānayasvetisā punastatsaraḥ samabhyagacchatindraśca tasmātsarasaḥ samutthāya bṛhaspatimabhijagāmabṛhaspatiścāśvamedhaṃ mahākratuṃ śakrāyāharattataḥ kṛṣṇasāraṅgaṃ medhyamaśvamutsṛjya vāhanaṃ tameva kṛtvā indraṃ marutpatiṃ bṛhaspatiḥ svasthānaṃ prāpayāmāsa

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.