Mahabharata 12.329.46

दक्षशापात्सोमं राजानं यक्ष्माविवेशस यक्ष्मणाविष्टो दक्षमगमत्दक्षश्चैनमब्रवीन्न समं वर्तस इतितत्रर्षयः सोममब्रुवन्क्षीयसे यक्ष्मणापश्चिमस्यां दिशि समुद्रे हिरण्यसरस्तीर्थम्तत्र गत्वात्मानमभिषेचयस्वेतिअथागच्छत्सोमस्तत्र हिरण्यसरस्तीर्थम्गत्वा चात्मनः स्नपनमकरोत्स्नात्वा चात्मानं पाप्मनो मोक्षयामासतत्र चावभासितस्तीर्थे यदा सोमस्तदाप्रभृति तीर्थं तत्प्रभासमिति नाम्ना ख्यातं बभूवतच्छापादद्यापि क्षीयते सोमोऽमावास्यान्तरस्थःपौर्णमासीमात्रेऽधिष्ठितो मेघलेखाप्रतिच्छन्नं वपुर्दर्शयतिमेघसदृशं वर्णमगमत्तदस्य शशलक्ष्म विमलमभवत्

dakṣaśāpātsomaṃ rājānaṃ yakṣmāviveśasa yakṣmaṇāviṣṭo dakṣamagamatdakṣaścainamabravīnna samaṃ vartasa ititatrarṣayaḥ somamabruvankṣīyase yakṣmaṇāpaścimasyāṃ diśi samudre hiraṇyasarastīrthamtatra gatvātmānamabhiṣecayasvetiathāgacchatsomastatra hiraṇyasarastīrthamgatvā cātmanaḥ snapanamakarotsnātvā cātmānaṃ pāpmano mokṣayāmāsatatra cāvabhāsitastīrthe yadā somastadāprabhṛti tīrthaṃ tatprabhāsamiti nāmnā khyātaṃ babhūvatacchāpādadyāpi kṣīyate somo'māvāsyāntarasthaḥpaurṇamāsīmātre'dhiṣṭhito meghalekhāpraticchannaṃ vapurdarśayatimeghasadṛśaṃ varṇamagamattadasya śaśalakṣma vimalamabhavat

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.