Parva.Adhyaya 12.351

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

नैष देवोऽनिलसखो नासुरो न च पन्नगःउञ्छवृत्तिव्रते सिद्धो मुनिरेष दिवं गतः

naiṣa devo'nilasakho nāsuro na ca pannagaḥuñchavṛttivrate siddho munireṣa divaṃ gataḥ

एष मूलफलाहारः शीर्णपर्णाशनस्तथाअब्भक्षो वायुभक्षश्च आसीद्विप्रः समाहितः

eṣa mūlaphalāhāraḥ śīrṇaparṇāśanastathāabbhakṣo vāyubhakṣaśca āsīdvipraḥ samāhitaḥ

ऋचश्चानेन विप्रेण संहितान्तरभिष्टुताःस्वर्गद्वारकृतोद्योगो येनासौ त्रिदिवं गतः

ṛcaścānena vipreṇa saṃhitāntarabhiṣṭutāḥsvargadvārakṛtodyogo yenāsau tridivaṃ gataḥ

असन्नधीरनाकाङ्क्षी नित्यमुञ्छशिलाशनःसर्वभूतहिते युक्त एष विप्रो भुजंगम

asannadhīranākāṅkṣī nityamuñchaśilāśanaḥsarvabhūtahite yukta eṣa vipro bhujaṃgama

न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च पन्नगाःप्रभवन्तीह भूतानां प्राप्तानां परमां गतिम्

na hi devā na gandharvā nāsurā na ca pannagāḥprabhavantīha bhūtānāṃ prāptānāṃ paramāṃ gatim

नाग उवाच · nāga uvāca

एतदेवंविधं दृष्टमाश्चर्यं तत्र मे द्विजसंसिद्धो मानुषः कायो योऽसौ सिद्धगतिं गतःसूर्येण सहितो ब्रह्मन्पृथिवीं परिवर्तते

etadevaṃvidhaṃ dṛṣṭamāścaryaṃ tatra me dvijasaṃsiddho mānuṣaḥ kāyo yo'sau siddhagatiṃ gataḥsūryeṇa sahito brahmanpṛthivīṃ parivartate