Mahabharata 2.30.21
स दीक्षापय गोविन्द त्वमात्मानं महाभुजत्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम्
sa dīkṣāpaya govinda tvamātmānaṃ mahābhujatvayīṣṭavati dāśārha vipāpmā bhavitā hyaham
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book