Loading
Mahabharata 2.59.12
अन्तो नूनं भवितायं कुरूणां; सुदारुणः सर्वहरो विनाशःवाचः काव्याः सुहृदां पथ्यरूपा; न श्रूयन्ते वर्धते लोभ एव
anto nūnaṃ bhavitāyaṃ kurūṇāṃ; sudāruṇaḥ sarvaharo vināśaḥvācaḥ kāvyāḥ suhṛdāṃ pathyarūpā; na śrūyante vardhate lobha eva
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book