Mahabharata · 21 verses
Read this chapter as a bookयुधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
आमन्त्रयामि भरतांस्तथा वृद्धं पितामहम्राजानं सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम्
āmantrayāmi bharatāṃstathā vṛddhaṃ pitāmahamrājānaṃ somadattaṃ ca mahārājaṃ ca bāhlikam
द्रोणं कृपं नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव चविदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांश्च सर्वशः
droṇaṃ kṛpaṃ nṛpāṃścānyānaśvatthāmānameva caviduraṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca dhārtarāṣṭrāṃśca sarvaśaḥ
युयुत्सुं संजयं चैव तथैवान्यान्सभासदःसर्वानामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टास्मि पुनरेत्य वः
yuyutsuṃ saṃjayaṃ caiva tathaivānyānsabhāsadaḥsarvānāmantrya gacchāmi draṣṭāsmi punaretya vaḥ
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
न च किंचित्तदोचुस्ते ह्रिया सन्तो युधिष्ठिरम्मनोभिरेव कल्याणं दध्युस्ते तस्य धीमतः
na ca kiṃcittadocuste hriyā santo yudhiṣṭhirammanobhireva kalyāṇaṃ dadhyuste tasya dhīmataḥ
विदुर उवाच · vidura uvāca
आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हतिसुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता
āryā pṛthā rājaputrī nāraṇyaṃ gantumarhatisukumārī ca vṛddhā ca nityaṃ caiva sukhocitā
इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनिइति पार्था विजानीध्वमगदं वोऽस्तु सर्वशः
iha vatsyati kalyāṇī satkṛtā mama veśmaniiti pārthā vijānīdhvamagadaṃ vo'stu sarvaśaḥ
युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभनाधर्मेण जितः कश्चिद्व्यथते वै पराजयात्
yudhiṣṭhira vijānīhi mamedaṃ bharatarṣabhanādharmeṇa jitaḥ kaścidvyathate vai parājayāt
त्वं वै धर्मान्विजानीषे युधां वेत्ता धनंजयःहन्तारीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसंग्रही
tvaṃ vai dharmānvijānīṣe yudhāṃ vettā dhanaṃjayaḥhantārīṇāṃ bhīmaseno nakulastvarthasaṃgrahī
संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्मविदुत्तमःधर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी
saṃyantā sahadevastu dhaumyo brahmaviduttamaḥdharmārthakuśalā caiva draupadī dharmacāriṇī
अन्योन्यस्य प्रियाः सर्वे तथैव प्रियवादिनःपरैरभेद्याः संतुष्टाः को वो न स्पृहयेदिह
anyonyasya priyāḥ sarve tathaiva priyavādinaḥparairabhedyāḥ saṃtuṣṭāḥ ko vo na spṛhayediha
एष वै सर्वकल्याणः समाधिस्तव भारतनैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोऽच्युत
eṣa vai sarvakalyāṇaḥ samādhistava bhāratanainaṃ śatrurviṣahate śakreṇāpi samo'cyuta
हिमवत्यनुशिष्टोऽसि मेरुसावर्णिना पुराद्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते
himavatyanuśiṣṭo'si merusāvarṇinā purādvaipāyanena kṛṣṇena nagare vāraṇāvate
भृगुतुङ्गे च रामेण दृषद्वत्यां च शंभुनाअश्रौषीरसितस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति
bhṛgutuṅge ca rāmeṇa dṛṣadvatyāṃ ca śaṃbhunāaśrauṣīrasitasyāpi maharṣerañjanaṃ prati
द्रष्टा सदा नारदस्य धौम्यस्तेऽयं पुरोहितःमा हार्षीः सांपराये त्वं बुद्धिं तामृषिपूजिताम्
draṣṭā sadā nāradasya dhaumyaste'yaṃ purohitaḥmā hārṣīḥ sāṃparāye tvaṃ buddhiṃ tāmṛṣipūjitām
पुरूरवसमैलं त्वं बुद्ध्या जयसि पाण्डवशक्त्या जयसि राज्ञोऽन्यानृषीन्धर्मोपसेवया
purūravasamailaṃ tvaṃ buddhyā jayasi pāṇḍavaśaktyā jayasi rājño'nyānṛṣīndharmopasevayā
ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणेविसर्गे चैव कौबेरे वारुणे चैव संयमे
aindre jaye dhṛtamanā yāmye kopavidhāraṇevisarge caiva kaubere vāruṇe caiva saṃyame
आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्भ्यश्चैवोपजीवनम्भूमेः क्षमा च तेजश्च समग्रं सूर्यमण्डलात्
ātmapradānaṃ saumyatvamadbhyaścaivopajīvanambhūmeḥ kṣamā ca tejaśca samagraṃ sūryamaṇḍalāt
वायोर्बलं विद्धि स त्वं भूतेभ्यश्चात्मसंभवम्अगदं वोऽस्तु भद्रं वो द्रक्ष्यामि पुनरागतान्
vāyorbalaṃ viddhi sa tvaṃ bhūtebhyaścātmasaṃbhavamagadaṃ vo'stu bhadraṃ vo drakṣyāmi punarāgatān
आपद्धर्मार्थकृच्छ्रेषु सर्वकार्येषु वा पुनःयथावत्प्रतिपद्येथाः काले काले युधिष्ठिर
āpaddharmārthakṛcchreṣu sarvakāryeṣu vā punaḥyathāvatpratipadyethāḥ kāle kāle yudhiṣṭhira
आपृष्टोऽसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि भारतकृतार्थं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामः पुनरागतम्
āpṛṣṭo'sīha kaunteya svasti prāpnuhi bhāratakṛtārthaṃ svastimantaṃ tvāṃ drakṣyāmaḥ punarāgatam
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डवः सत्यविक्रमःभीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः
evamuktastathetyuktvā pāṇḍavaḥ satyavikramaḥbhīṣmadroṇau namaskṛtya prātiṣṭhata yudhiṣṭhiraḥ