Parva.Adhyaya 3.89

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं संभाषमाणे तु धौम्ये कौरवनन्दनलोमशः सुमहातेजा ऋषिस्तत्राजगाम ह

evaṃ saṃbhāṣamāṇe tu dhaumye kauravanandanalomaśaḥ sumahātejā ṛṣistatrājagāma ha

तं पाण्डवाग्रजो राजा सगणो ब्राह्मणाश्च तेउदतिष्ठन्महाभागं दिवि शक्रमिवामराः

taṃ pāṇḍavāgrajo rājā sagaṇo brāhmaṇāśca teudatiṣṭhanmahābhāgaṃ divi śakramivāmarāḥ

तमभ्यर्च्य यथान्यायं धर्मराजो युधिष्ठिरःपप्रच्छागमने हेतुमटने च प्रयोजनम्

tamabhyarcya yathānyāyaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥpapracchāgamane hetumaṭane ca prayojanam

स पृष्टः पाण्डुपुत्रेण प्रीयमाणो महामनाःउवाच श्लक्ष्णया वाचा हर्षयन्निव पाण्डवान्

sa pṛṣṭaḥ pāṇḍuputreṇa prīyamāṇo mahāmanāḥuvāca ślakṣṇayā vācā harṣayanniva pāṇḍavān

संचरन्नस्मि कौन्तेय सर्वलोकान्यदृच्छयागतः शक्रस्य सदनं तत्रापश्यं सुरेश्वरम्

saṃcarannasmi kaunteya sarvalokānyadṛcchayāgataḥ śakrasya sadanaṃ tatrāpaśyaṃ sureśvaram

तव च भ्रातरं वीरमपश्यं सव्यसाचिनम्शक्रस्यार्धासनगतं तत्र मे विस्मयो महान्आसीत्पुरुषशार्दूल दृष्ट्वा पार्थं तथागतम्

tava ca bhrātaraṃ vīramapaśyaṃ savyasācinamśakrasyārdhāsanagataṃ tatra me vismayo mahānāsītpuruṣaśārdūla dṛṣṭvā pārthaṃ tathāgatam

आह मां तत्र देवेशो गच्छ पाण्डुसुतानितिसोऽहमभ्यागतः क्षिप्रं दिदृक्षुस्त्वां सहानुजम्

āha māṃ tatra deveśo gaccha pāṇḍusutānitiso'hamabhyāgataḥ kṣipraṃ didṛkṣustvāṃ sahānujam

वचनात्पुरुहूतस्य पार्थस्य च महात्मनःआख्यास्ये ते प्रियं तात महत्पाण्डवनन्दन

vacanātpuruhūtasya pārthasya ca mahātmanaḥākhyāsye te priyaṃ tāta mahatpāṇḍavanandana

भ्रातृभिः सहितो राजन्कृष्णया चैव तच्छृणुयत्त्वयोक्तो महाबाहुरस्त्रार्थं पाण्डवर्षभ

bhrātṛbhiḥ sahito rājankṛṣṇayā caiva tacchṛṇuyattvayokto mahābāhurastrārthaṃ pāṇḍavarṣabha

तदस्त्रमाप्तं पार्थेन रुद्रादप्रतिमं महत्यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम तपसा रुद्रमागतम्

tadastramāptaṃ pārthena rudrādapratimaṃ mahatyattadbrahmaśiro nāma tapasā rudramāgatam

अमृतादुत्थितं रौद्रं तल्लब्धं सव्यसाचिनातत्समन्त्रं ससंहारं सप्रायश्चित्तमङ्गलम्

amṛtādutthitaṃ raudraṃ tallabdhaṃ savyasācinātatsamantraṃ sasaṃhāraṃ saprāyaścittamaṅgalam

वज्रं चान्यानि चास्त्राणि दण्डादीनि युधिष्ठिरयमात्कुबेराद्वरुणादिन्द्राच्च कुरुनन्दनअस्त्राण्यधीतवान्पार्थो दिव्यान्यमितविक्रमः

vajraṃ cānyāni cāstrāṇi daṇḍādīni yudhiṣṭhirayamātkuberādvaruṇādindrācca kurunandanaastrāṇyadhītavānpārtho divyānyamitavikramaḥ

विश्वावसोश्च तनयाद्गीतं नृत्तं च साम चवादित्रं च यथान्यायं प्रत्यविन्दद्यथाविधि

viśvāvasośca tanayādgītaṃ nṛttaṃ ca sāma cavāditraṃ ca yathānyāyaṃ pratyavindadyathāvidhi

एवं कृतास्त्रः कौन्तेयो गान्धर्वं वेदमाप्तवान्सुखं वसति बीभत्सुरनुजस्यानुजस्तव

evaṃ kṛtāstraḥ kaunteyo gāndharvaṃ vedamāptavānsukhaṃ vasati bībhatsuranujasyānujastava

यदर्थं मां सुरश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत्तच्च ते कथयिष्यामि युधिष्ठिर निबोध मे

yadarthaṃ māṃ suraśreṣṭha idaṃ vacanamabravīttacca te kathayiṣyāmi yudhiṣṭhira nibodha me

भवान्मनुष्यलोकाय गमिष्यति न संशयःब्रूयाद्युधिष्ठिरं तत्र वचनान्मे द्विजोत्तम

bhavānmanuṣyalokāya gamiṣyati na saṃśayaḥbrūyādyudhiṣṭhiraṃ tatra vacanānme dvijottama

आगमिष्यति ते भ्राता कृतास्त्रः क्षिप्रमर्जुनःसुरकार्यं महत्कृत्वा यदाशक्यं दिवौकसैः

āgamiṣyati te bhrātā kṛtāstraḥ kṣipramarjunaḥsurakāryaṃ mahatkṛtvā yadāśakyaṃ divaukasaiḥ

तपसा तु त्वमात्मानं भ्रातृभिः सह योजयतपसो हि परं नास्ति तपसा विन्दते महत्

tapasā tu tvamātmānaṃ bhrātṛbhiḥ saha yojayatapaso hi paraṃ nāsti tapasā vindate mahat

अहं च कर्णं जानामि यथावद्भरतर्षभन स पार्थस्य संग्रामे कलामर्हति षोडशीम्

ahaṃ ca karṇaṃ jānāmi yathāvadbharatarṣabhana sa pārthasya saṃgrāme kalāmarhati ṣoḍaśīm

यच्चापि ते भयं तस्मान्मनसिस्थमरिंदमतच्चाप्यपहरिष्यामि सव्यसाचाविहागते

yaccāpi te bhayaṃ tasmānmanasisthamariṃdamataccāpyapahariṣyāmi savyasācāvihāgate

यच्च ते मानसं वीर तीर्थयात्रामिमां प्रतितच्च ते लोमशः सर्वं कथयिष्यत्यसंशयम्

yacca te mānasaṃ vīra tīrthayātrāmimāṃ pratitacca te lomaśaḥ sarvaṃ kathayiṣyatyasaṃśayam

यच्च किंचित्तपोयुक्तं फलं तीर्थेषु भारतमहर्षिरेष यद्ब्रूयात्तच्छ्रद्धेयमनन्यथा

yacca kiṃcittapoyuktaṃ phalaṃ tīrtheṣu bhāratamaharṣireṣa yadbrūyāttacchraddheyamananyathā