Mahabharata 7.154.57

सा तां मायां भस्म कृत्वा ज्वलन्ती; भित्त्वा गाढं हृदयं राक्षसस्यऊर्ध्वं ययौ दीप्यमाना निशायां; नक्षत्राणामन्तराण्याविशन्ती

sā tāṃ māyāṃ bhasma kṛtvā jvalantī; bhittvā gāḍhaṃ hṛdayaṃ rākṣasasyaūrdhvaṃ yayau dīpyamānā niśāyāṃ; nakṣatrāṇāmantarāṇyāviśantī

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.