Mahabharata, opened as a book

सूत उवाच

श्रुत्वा तु वचनं तेषां सर्वेषामिति चेति चवासुकेश्च वचः श्रुत्वा एलापत्रोऽब्रवीदिदम् ॥१॥

न स यज्ञो न भविता न स राजा तथाविधःजनमेजयः पाण्डवेयो यतोऽस्माकं महाभयम् ॥२॥

दैवेनोपहतो राजन्यो भवेदिह पूरुषःस दैवमेवाश्रयते नान्यत्तत्र परायणम् ॥३॥

तदिदं दैवमस्माकं भयं पन्नगसत्तमाःदैवमेवाश्रयामोऽत्र शृणुध्वं च वचो मम ॥४॥

अहं शापे समुत्सृष्टे समश्रौषं वचस्तदामातुरुत्सङ्गमारूढो भयात्पन्नगसत्तमाः ॥५॥

देवानां पन्नगश्रेष्ठास्तीक्ष्णास्तीक्ष्णा इति प्रभोपितामहमुपागम्य दुःखार्तानां महाद्युते ॥६॥

देवा ऊचुःका हि लब्ध्वा प्रियान्पुत्राञ्शपेदेवं पितामहऋते कद्रूं तीक्ष्णरूपां देवदेव तवाग्रतः ॥७॥

तथेति च वचस्तस्यास्त्वयाप्युक्तं पितामहएतदिच्छाम विज्ञातुं कारणं यन्न वारिता ॥८॥

ब्रह्मोवाचबहवः पन्नगास्तीक्ष्णा भीमवीर्या विषोल्बणाःप्रजानां हितकामोऽहं न निवारितवांस्तदा ॥९॥

ये दन्दशूकाः क्षुद्राश्च पापचारा विषोल्बणाःतेषां विनाशो भविता न तु ये धर्मचारिणः ॥१०॥

यन्निमित्तं च भविता मोक्षस्तेषां महाभयात्पन्नगानां निबोधध्वं तस्मिन्काले तथागते ॥११॥

यायावरकुले धीमान्भविष्यति महानृषिःजरत्कारुरिति ख्यातस्तेजस्वी नियतेन्द्रियः ॥१२॥

तस्य पुत्रो जरत्कारोरुत्पत्स्यति महातपाःआस्तीको नाम यज्ञं स प्रतिषेत्स्यति तं तदातत्र मोक्ष्यन्ति भुजगा ये भविष्यन्ति धार्मिकाः ॥१३॥

देवा ऊचुःस मुनिप्रवरो देव जरत्कारुर्महातपाःकस्यां पुत्रं महात्मानं जनयिष्यति वीर्यवान् ॥१४॥

ब्रह्मोवाचसनामायां सनामा स कन्यायां द्विजसत्तमःअपत्यं वीर्यवान्देवा वीर्यवज्जनयिष्यति ॥१५॥

एलापत्र उवाच

एवमस्त्विति तं देवाः पितामहमथाब्रुवन्उक्त्वा चैवं गता देवाः स च देवः पितामहः ॥१६॥

सोऽहमेवं प्रपश्यामि वासुके भगिनीं तवजरत्कारुरिति ख्यातां तां तस्मै प्रतिपादय ॥१७॥

भैक्षवद्भिक्षमाणाय नागानां भयशान्तयेऋषये सुव्रताय त्वमेष मोक्षः श्रुतो मया ॥१८॥