महाभारत, पुस्तक रूप में

दुर्योधन उवाच

एवं स भगवान्देवः सर्वलोकपितामहःसारथ्यमकरोत्तत्र यत्र रुद्रोऽभवद्रथी ॥१॥

रथिनाभ्यधिको वीरः कर्तव्यो रथसारथिःतस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र नियच्छ तुरगान्युधि ॥२॥

संजय उवाच

ततः शल्यः परिष्वज्य सुतं ते वाक्यमब्रवीत्दुर्योधनममित्रघ्नः प्रीतो मद्राधिपस्तदा ॥३॥

एवं चेन्मन्यसे राजन्गान्धारे प्रियदर्शनतस्मात्ते यत्प्रियं किंचित्तत्सर्वं करवाण्यहम् ॥४॥

यत्रास्मि भरतश्रेष्ठ योग्यः कर्मणि कर्हिचित्तत्र सर्वात्मना युक्तो वक्ष्ये कार्यधुरं तव ॥५॥

यत्तु कर्णमहं ब्रूयां हितकामः प्रियाप्रियम्मम तत्क्षमतां सर्वं भवान्कर्णश्च सर्वशः ॥६॥

कर्ण उवाच

ईशानस्य यथा ब्रह्मा यथा पार्थस्य केशवःतथा नित्यं हिते युक्तो मद्रराज भजस्व नः ॥७॥

शल्य उवाच

आत्मनिन्दात्मपूजा च परनिन्दा परस्तवःअनाचरितमार्याणां वृत्तमेतच्चतुर्विधम् ॥८॥

यत्तु विद्वन्प्रवक्ष्यामि प्रत्ययार्थमहं तवआत्मनः स्तवसंयुक्तं तन्निबोध यथातथम् ॥९॥

अहं शक्रस्य सारथ्ये योग्यो मातलिवत्प्रभोअप्रमादप्रयोगाच्च ज्ञानविद्याचिकित्सितैः ॥१०॥

ततः पार्थेन संग्रामे युध्यमानस्य तेऽनघवाहयिष्यामि तुरगान्विज्वरो भव सूतज ॥११॥