Mandala.Sukta 1.102

कुत्स आङ्गिरसः। इन्द्रः। जगती, ११ त्रिष्टुप्। · kutsa āṅgirasaḥ | indraḥ | jagatī, 11 triṣṭup |

इ॒मां ते॒ धियं॒ प्र भ॑रे म॒हो म॒हीम॒स्य स्तो॒त्रे धि॒षणा॒ यत्त॑ आन॒जे ।तमु॑त्स॒वे च॑ प्रस॒वे च॑ सास॒हिमिन्द्रं॑ दे॒वास॒: शव॑सामद॒न्ननु॑॥

imāṃ te dhiyaṃ pra bhare maho mahīmasya stotre dhiṣaṇā yatta ānaje |tamutsave ca prasave ca sāsahimindraṃ devāsa: śavasāmadannanu ||

अ॒स्य श्रवो॑ न॒द्य॑: स॒प्त बि॑भ्रति॒ द्यावा॒क्षामा॑ पृथि॒वी द॑र्श॒तं वपु॑: ।अ॒स्मे सू॑र्याचन्द्र॒मसा॑भि॒चक्षे॑ श्र॒द्धे कमि॑न्द्र चरतो वितर्तु॒रम्॥

asya śravo nadya: sapta bibhrati dyāvākṣāmā pṛthivī darśataṃ vapu: |asme sūryācandramasābhicakṣe śraddhe kamindra carato vitarturam ||

तं स्मा॒ रथं॑ मघव॒न् प्राव॑ सा॒तये॒ जैत्रं॒ यं ते॑ अनु॒मदा॑म संग॒मे ।आ॒जा न॑ इन्द्र॒ मन॑सा पुरुष्टुत त्वा॒यद्भ्यो॑ मघव॒ञ्छर्म॑ यच्छ नः॥

taṃ smā rathaṃ maghavan prāva sātaye jaitraṃ yaṃ te anumadāma saṃgame |ājā na indra manasā puruṣṭuta tvāyadbhyo maghavañcharma yaccha naḥ ||

व॒यं ज॑येम॒ त्वया॑ यु॒जा वृत॑म॒स्माक॒मंश॒मुद॑वा॒ भरे॑भरे ।अ॒स्मभ्य॑मिन्द्र॒ वरि॑वः सु॒गं कृ॑धि॒ प्र शत्रू॑णां मघव॒न् वृष्ण्या॑ रुज॥

vayaṃ jayema tvayā yujā vṛtamasmākamaṃśamudavā bharebhare |asmabhyamindra varivaḥ sugaṃ kṛdhi pra śatrūṇāṃ maghavan vṛṣṇyā ruja ||

नाना॒ हि त्वा॒ हव॑माना॒ जना॑ इ॒मे धना॑नां धर्त॒रव॑सा विप॒न्यव॑: ।अ॒स्माकं॑ स्मा॒ रथ॒मा ति॑ष्ठ सा॒तये॒ जैत्रं॒ ही॑न्द्र॒ निभृ॑तं॒ मन॒स्तव॑॥

nānā hi tvā havamānā janā ime dhanānāṃ dhartaravasā vipanyava: |asmākaṃ smā rathamā tiṣṭha sātaye jaitraṃ hīndra nibhṛtaṃ manastava ||

गो॒जिता॑ बा॒हू अमि॑तक्रतुः सि॒मः कर्म॑न्कर्मञ्छ॒तमू॑तिः खजंक॒रः ।अ॒क॒ल्प इन्द्र॑: प्रति॒मान॒मोज॒साथा॒ जना॒ वि ह्व॑यन्ते सिषा॒सव॑:॥

gojitā bāhū amitakratuḥ simaḥ karmankarmañchatamūtiḥ khajaṃkaraḥ |akalpa indra: pratimānamojasāthā janā vi hvayante siṣāsava: ||

उत्ते॑ श॒तान्म॑घव॒न्नुच्च॒ भूय॑स॒ उत् स॒हस्रा॑द् रिरिचे कृ॒ष्टिषु॒ श्रव॑: ।अ॒मा॒त्रं त्वा॑ धि॒षणा॑ तित्विषे म॒ह्यधा॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नसे पुरंदर॥

utte śatānmaghavannucca bhūyasa ut sahasrād ririce kṛṣṭiṣu śrava: |amātraṃ tvā dhiṣaṇā titviṣe mahyadhā vṛtrāṇi jighnase puraṃdara ||

त्रि॒वि॒ष्टि॒धातु॑ प्रति॒मान॒मोज॑सस्ति॒स्रो भूमी॑र्नृपते॒ त्रीणि॑ रोच॒ना ।अती॒दं विश्वं॒ भुव॑नं ववक्षिथाश॒त्रुरि॑न्द्र ज॒नुषा॑ स॒नाद॑सि॥

triviṣṭidhātu pratimānamojasastisro bhūmīrnṛpate trīṇi rocanā |atīdaṃ viśvaṃ bhuvanaṃ vavakṣithāśatrurindra januṣā sanādasi ||

त्वां दे॒वेषु॑ प्रथ॒मं ह॑वामहे॒ त्वं ब॑भूथ॒ पृत॑नासु सास॒हिः ।सेमं न॑: का॒रुमु॑पम॒न्युमु॒द्भिद॒मिन्द्र॑: कृणोतु प्रस॒वे रथं॑ पु॒रः॥

tvāṃ deveṣu prathamaṃ havāmahe tvaṃ babhūtha pṛtanāsu sāsahiḥ |semaṃ na: kārumupamanyumudbhidamindra: kṛṇotu prasave rathaṃ puraḥ ||

त्वं जि॑गेथ॒ न धना॑ रुरोधि॒थार्भे॑ष्वा॒जा म॑घवन् म॒हत्सु॑ च ।त्वामु॒ग्रमव॑से॒ सं शि॑शीम॒स्यथा॑ न इन्द्र॒ हव॑नेषु चोदय॥

tvaṃ jigetha na dhanā rurodhithārbheṣvājā maghavan mahatsu ca |tvāmugramavase saṃ śiśīmasyathā na indra havaneṣu codaya ||

वि॒श्वाहेन्द्रो॑ अधिव॒क्ता नो॑ अ॒स्त्वप॑रिह्वृताः सनुयाम॒ वाज॑म् ।तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑ति॒: सिन्धु॑: पृथि॒वी उ॒त द्यौः॥

viśvāhendro adhivaktā no astvaparihvṛtāḥ sanuyāma vājam |tanno mitro varuṇo māmahantāmaditi: sindhu: pṛthivī uta dyauḥ ||