Mandala.Sukta 1.122

कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः। विश्वे देवाः । त्रिष्टुप्,- ५-६ विराड् रूपा। · kakṣīvān dairghatamasa auśijaḥ | viśve devāḥ | triṣṭup,- 5-6 virāḍ rūpā |

प्र व॒: पान्तं॑ रघुमन्य॒वोऽन्धो॑ य॒ज्ञं रु॒द्राय॑ मी॒ह्लुषे॑ भरध्वम् ।दि॒वो अ॑स्तो॒ष्यसु॑रस्य वी॒रैरि॑षु॒ध्येव॑ म॒रुतो॒ रोद॑स्योः॥

pra va: pāntaṃ raghumanyavo'ndho yajñaṃ rudrāya mīhluṣe bharadhvam |divo astoṣyasurasya vīrairiṣudhyeva maruto rodasyoḥ ||

पत्नी॑व पू॒र्वहू॑तिं वावृ॒धध्या॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ पुरु॒धा विदा॑ने ।स्त॒रीर्नात्कं॒ व्यु॑तं॒ वसा॑ना॒ सूर्य॑स्य श्रि॒या सु॒दृशी॒ हिर॑ण्यैः॥

patnīva pūrvahūtiṃ vāvṛdhadhyā uṣāsānaktā purudhā vidāne |starīrnātkaṃ vyutaṃ vasānā sūryasya śriyā sudṛśī hiraṇyaiḥ ||

म॒मत्तु॑ न॒: परि॑ज्मा वस॒र्हा म॒मत्तु॒ वातो॑ अ॒पां वृष॑ण्वान् ।शि॒शी॒तमि॑न्द्रापर्वता यु॒वं न॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः॥

mamattu na: parijmā vasarhā mamattu vāto apāṃ vṛṣaṇvān |śiśītamindrāparvatā yuvaṃ nastanno viśve varivasyantu devāḥ ||

उ॒त त्या मे॑ य॒शसा॑ श्वेत॒नायै॒ व्यन्ता॒ पान्तौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॑ ।प्र वो॒ नपा॑तम॒पां कृ॑णुध्वं॒ प्र मा॒तरा॑ रास्पि॒नस्या॒योः॥

uta tyā me yaśasā śvetanāyai vyantā pāntauśijo huvadhyai |pra vo napātamapāṃ kṛṇudhvaṃ pra mātarā rāspinasyāyoḥ ||

आ वो॑ रुव॒ण्युमौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॒ घोषे॑व॒ शंस॒मर्जु॑नस्य॒ नंशे॑ ।प्र व॑: पू॒ष्णे दा॒वन॒ आँ अच्छा॑ वोचेय व॒सुता॑तिम॒ग्नेः॥

ā vo ruvaṇyumauśijo huvadhyai ghoṣeva śaṃsamarjunasya naṃśe |pra va: pūṣṇe dāvana ām̐ acchā voceya vasutātimagneḥ ||

श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मोत श्रु॑तं॒ सद॑ने वि॒श्वत॑: सीम् ।श्रोतु॑ न॒: श्रोतु॑रातिः सु॒श्रोतु॑: सु॒क्षेत्रा॒ सिन्धु॑र॒द्भिः॥

śrutaṃ me mitrāvaruṇā havemota śrutaṃ sadane viśvata: sīm |śrotu na: śroturātiḥ suśrotu: sukṣetrā sindhuradbhiḥ ||

स्तु॒षे सा वां॑ वरुण मित्र रा॒तिर्गवां॑ श॒ता पृ॒क्षया॑मेषु प॒ज्रे ।श्रु॒तर॑थे प्रि॒यर॑थे॒ दधा॑नाः स॒द्यः पु॒ष्टिं नि॑रुन्धा॒नासो॑ अग्मन्॥

stuṣe sā vāṃ varuṇa mitra rātirgavāṃ śatā pṛkṣayāmeṣu pajre |śrutarathe priyarathe dadhānāḥ sadyaḥ puṣṭiṃ nirundhānāso agman ||

अ॒स्य स्तु॑षे॒ महि॑मघस्य॒ राध॒: सचा॑ सनेम॒ नहु॑षः सु॒वीरा॑: ।जनो॒ यः प॒ज्रेभ्यो॑ वा॒जिनी॑वा॒नश्वा॑वतो र॒थिनो॒ मह्यं॑ सू॒रिः॥

asya stuṣe mahimaghasya rādha: sacā sanema nahuṣaḥ suvīrā: |jano yaḥ pajrebhyo vājinīvānaśvāvato rathino mahyaṃ sūriḥ ||

जनो॒ यो मि॑त्रावरुणावभि॒ध्रुग॒पो न वां॑ सु॒नोत्य॑क्ष्णया॒ध्रुक् ।स्व॒यं स यक्ष्मं॒ हृद॑ये॒ नि ध॑त्त॒ आप॒ यदीं॒ होत्रा॑भिर्ऋ॒तावा॑॥

jano yo mitrāvaruṇāvabhidhrugapo na vāṃ sunotyakṣṇayādhruk |svayaṃ sa yakṣmaṃ hṛdaye ni dhatta āpa yadīṃ hotrābhirṛtāvā ||

स व्राध॑तो॒ नहु॑षो॒ दंसु॑जूत॒: शर्ध॑स्तरो न॒रां गू॒र्तश्र॑वाः ।विसृ॑ष्टरातिर्याति बाह्ल॒सृत्वा॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु सद॒मिच्छूर॑:॥

sa vrādhato nahuṣo daṃsujūta: śardhastaro narāṃ gūrtaśravāḥ |visṛṣṭarātiryāti bāhlasṛtvā viśvāsu pṛtsu sadamicchūra: ||

अध॒ ग्मन्ता॒ नहु॑षो॒ हवं॑ सू॒रेः श्रोता॑ राजानो अ॒मृत॑स्य मन्द्राः ।न॒भो॒जुवो॒ यन्नि॑र॒वस्य॒ राध॒: प्रश॑स्तये महि॒ना रथ॑वते॥

adha gmantā nahuṣo havaṃ sūreḥ śrotā rājāno amṛtasya mandrāḥ |nabhojuvo yanniravasya rādha: praśastaye mahinā rathavate ||

ए॒तं शर्धं॑ धाम॒ यस्य॑ सू॒रेरित्य॑वोच॒न् दश॑तयस्य॒ नंशे॑ ।द्यु॒म्नानि॒ येषु॑ व॒सुता॑ती रा॒रन् विश्वे॑ सन्वन्तु प्रभृ॒थेषु॒ वाज॑म्॥

etaṃ śardhaṃ dhāma yasya sūrerityavocan daśatayasya naṃśe |dyumnāni yeṣu vasutātī rāran viśve sanvantu prabhṛtheṣu vājam ||

मन्दा॑महे॒ दश॑तयस्य धा॒सेर्द्विर्यत् पञ्च॒ बिभ्र॑तो॒ यन्त्यन्ना॑ ।किमि॒ष्टाश्व॑ इ॒ष्टर॑श्मिरे॒त ई॑शा॒नास॒स्तरु॑ष ऋञ्जते॒ नॄन्॥

mandāmahe daśatayasya dhāserdviryat pañca bibhrato yantyannā |kimiṣṭāśva iṣṭaraśmireta īśānāsastaruṣa ṛñjate nṝn ||

हिर॑ण्यकर्णं मणिग्रीव॒मर्ण॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ।अ॒र्यो गिर॑: स॒द्य आ ज॒ग्मुषी॒रोस्राश्चा॑कन्तू॒भये॑ष्व॒स्मे॥

hiraṇyakarṇaṃ maṇigrīvamarṇastanno viśve varivasyantu devāḥ |aryo gira: sadya ā jagmuṣīrosrāścākantūbhayeṣvasme ||

च॒त्वारो॑ मा मश॒र्शार॑स्य॒ शिश्व॒स्त्रयो॒ राज्ञ॒ आय॑वसस्य जि॒ष्णोः ।रथो॑ वां मित्रावरुणा दी॒र्घाप्सा॒: स्यूम॑गभस्ति॒: सूरो॒ नाद्यौ॑त्॥

catvāro mā maśarśārasya śiśvastrayo rājña āyavasasya jiṣṇoḥ |ratho vāṃ mitrāvaruṇā dīrghāpsā: syūmagabhasti: sūro nādyaut ||