Mandala.Sukta 1.130

परुच्छेपो दैवोदासिः । इन्द्रः। अत्यष्टिः, १० त्रिष्टुप्। · parucchepo daivodāsiḥ | indraḥ | atyaṣṭiḥ, 10 triṣṭup |

एन्द्र॑ या॒ह्युप॑ नः परा॒वतो॒ नायमच्छा॑ वि॒दथा॑नीव॒ सत्प॑ति॒रस्तं॒ राजे॑व॒ सत्प॑तिः ।हवा॑महे त्वा व॒यं प्रय॑स्वन्तः सु॒ते सचा॑ ।पु॒त्रासो॒ न पि॒तरं॒ वाज॑सातये॒ मंहि॑ष्ठं॒ वाज॑सातये॥

endra yāhyupa naḥ parāvato nāyamacchā vidathānīva satpatirastaṃ rājeva satpatiḥ |havāmahe tvā vayaṃ prayasvantaḥ sute sacā |putrāso na pitaraṃ vājasātaye maṃhiṣṭhaṃ vājasātaye ||

पिबा॒ सोम॑मिन्द्र सुवा॒नमद्रि॑भि॒: कोशे॑न सि॒क्तम॑व॒तं न वंस॑गस्तातृषा॒णो न वंस॑गः ।मदा॑य हर्य॒ताय॑ ते तु॒विष्ट॑माय॒ धाय॑से ।आ त्वा॑ यच्छन्तु ह॒रितो॒ न सूर्य॒महा॒ विश्वे॑व॒ सूर्य॑म्॥

pibā somamindra suvānamadribhi: kośena siktamavataṃ na vaṃsagastātṛṣāṇo na vaṃsagaḥ |madāya haryatāya te tuviṣṭamāya dhāyase |ā tvā yacchantu harito na sūryamahā viśveva sūryam ||

अवि॑न्दद् दि॒वो निहि॑तं॒ गुहा॑ नि॒धिं वेर्न गर्भं॒ परि॑वीत॒मश्म॑न्यन॒न्ते अ॒न्तरश्म॑नि ।व्र॒जं व॒ज्री गवा॑मिव॒ सिषा॑स॒न्नङ्गि॑रस्तमः ।अपा॑वृणो॒दिष॒ इन्द्र॒: परी॑वृता॒ द्वार॒ इष॒: परी॑वृताः॥

avindad divo nihitaṃ guhā nidhiṃ verna garbhaṃ parivītamaśmanyanante antaraśmani |vrajaṃ vajrī gavāmiva siṣāsannaṅgirastamaḥ |apāvṛṇodiṣa indra: parīvṛtā dvāra iṣa: parīvṛtāḥ ||

दा॒दृ॒हा॒णो वज्र॒मिन्द्रो॒ गभ॑स्त्यो॒: क्षद्मे॑व ति॒ग्ममस॑नाय॒ सं श्य॑दहि॒हत्या॑य॒ सं श्य॑त् ।सं॒वि॒व्या॒न ओज॑सा॒ शवो॑भिरिन्द्र म॒ज्मना॑ ।तष्टे॑व वृ॒क्षं व॒निनो॒ नि वृ॑श्चसि पर॒श्वेव॒ नि वृ॑श्चसि॥

dādṛhāṇo vajramindro gabhastyo: kṣadmeva tigmamasanāya saṃ śyadahihatyāya saṃ śyat |saṃvivyāna ojasā śavobhirindra majmanā |taṣṭeva vṛkṣaṃ vanino ni vṛścasi paraśveva ni vṛścasi ||

त्वं वृथा॑ न॒द्य॑ इन्द्र॒ सर्त॒वे ऽच्छा॑ समु॒द्रम॑सृजो॒ रथाँ॑ इव वाजय॒तो रथाँ॑ इव ।इ॒त ऊ॒तीर॑युञ्जत समा॒नमर्थ॒मक्षि॑तम् ।धे॒नूरि॑व॒ मन॑वे वि॒श्वदो॑हसो॒ जना॑य वि॒श्वदो॑हसः॥

tvaṃ vṛthā nadya indra sartave 'cchā samudramasṛjo rathām̐ iva vājayato rathām̐ iva |ita ūtīrayuñjata samānamarthamakṣitam |dhenūriva manave viśvadohaso janāya viśvadohasaḥ ||

इ॒मां ते॒ वाचं॑ वसू॒यन्त॑ आ॒यवो॒ रथं॒ न धीर॒: स्वपा॑ अतक्षिषुः सु॒म्नाय॒ त्वाम॑तक्षिषुः ।शु॒म्भन्तो॒ जेन्यं॑ यथा॒ वाजे॑षु विप्र वा॒जिन॑म् ।अत्य॑मिव॒ शव॑से सा॒तये॒ धना॒ विश्वा॒ धना॑नि सा॒तये॑॥

imāṃ te vācaṃ vasūyanta āyavo rathaṃ na dhīra: svapā atakṣiṣuḥ sumnāya tvāmatakṣiṣuḥ |śumbhanto jenyaṃ yathā vājeṣu vipra vājinam |atyamiva śavase sātaye dhanā viśvā dhanāni sātaye ||

भि॒नत् पुरो॑ नव॒तिमि॑न्द्र पू॒रवे॒ दिवो॑दासाय॒ महि॑ दा॒शुषे॑ नृतो॒ वज्रे॑ण दा॒शुषे॑ नृतो ।अ॒ति॒थि॒ग्वाय॒ शम्ब॑रं गि॒रेरु॒ग्रो अवा॑भरत् ।म॒हो धना॑नि॒ दय॑मान॒ ओज॑सा॒ विश्वा॒ धना॒न्योज॑सा॥

bhinat puro navatimindra pūrave divodāsāya mahi dāśuṣe nṛto vajreṇa dāśuṣe nṛto |atithigvāya śambaraṃ girerugro avābharat |maho dhanāni dayamāna ojasā viśvā dhanānyojasā ||

इन्द्र॑: स॒मत्सु॒ यज॑मान॒मार्यं॒ प्राव॒द् विश्वे॑षु श॒तमू॑तिरा॒जिषु॒ स्व॑र्मीह्लेष्वा॒जिषु॑ ।मन॑वे॒ शास॑दव्र॒तान् त्वचं॑ कृ॒ष्णाम॑रन्धयत् ।दक्ष॒न्न विश्वं॑ ततृषा॒णमो॑षति॒ न्य॑र्शसा॒नमो॑षति॥

indra: samatsu yajamānamāryaṃ prāvad viśveṣu śatamūtirājiṣu svarmīhleṣvājiṣu |manave śāsadavratān tvacaṃ kṛṣṇāmarandhayat |dakṣanna viśvaṃ tatṛṣāṇamoṣati nyarśasānamoṣati ||

सूर॑श्च॒क्रं प्र वृ॑हज्जा॒त ओज॑सा प्रपि॒त्वे वाच॑मरु॒णो मु॑षायतीशा॒न आ मु॑षायति ।उ॒शना॒ यत् प॑रा॒वतो ऽज॑गन्नू॒तये॑ कवे ।सु॒म्नानि॒ विश्वा॒ मनु॑षेव तु॒र्वणि॒रहा॒ विश्वे॑व तु॒र्वणि॑:॥

sūraścakraṃ pra vṛhajjāta ojasā prapitve vācamaruṇo muṣāyatīśāna ā muṣāyati |uśanā yat parāvato 'jagannūtaye kave |sumnāni viśvā manuṣeva turvaṇirahā viśveva turvaṇi: ||

स नो॒ नव्ये॑भिर्वृषकर्मन्नु॒क्थैः पुरां॑ दर्तः पा॒युभि॑: पाहि श॒ग्मैः ।दि॒वो॒दा॒सेभि॑रिन्द्र॒ स्तवा॑नो वावृधी॒था अहो॑भिरिव॒ द्यौः॥

sa no navyebhirvṛṣakarmannukthaiḥ purāṃ dartaḥ pāyubhi: pāhi śagmaiḥ |divodāsebhirindra stavāno vāvṛdhīthā ahobhiriva dyauḥ ||