Mandala.Sukta 1.163

दीर्घतमा औचथ्यः। अश्वः। त्रिष्टुप्। · dīrghatamā aucathyaḥ | aśvaḥ | triṣṭup |

यदक्र॑न्दः प्रथ॒मं जाय॑मान उ॒द्यन् त्स॑मु॒द्रादु॒त वा॒ पुरी॑षात् ।श्ये॒नस्य॑ प॒क्षा ह॑रि॒णस्य॑ बा॒हू उ॑प॒स्तुत्यं॒ महि॑ जा॒तं ते॑ अर्वन्॥

yadakrandaḥ prathamaṃ jāyamāna udyan tsamudrāduta vā purīṣāt |śyenasya pakṣā hariṇasya bāhū upastutyaṃ mahi jātaṃ te arvan ||

य॒मेन॑ द॒त्तं त्रि॒त ए॑नमायुन॒गिन्द्र॑ एणं प्रथ॒मो अध्य॑तिष्ठत् ।ग॒न्ध॒र्वो अ॑स्य रश॒नाम॑गृभ्णा॒त् सूरा॒दश्वं॑ वसवो॒ निर॑तष्ट॥

yamena dattaṃ trita enamāyunagindra eṇaṃ prathamo adhyatiṣṭhat |gandharvo asya raśanāmagṛbhṇāt sūrādaśvaṃ vasavo nirataṣṭa ||

असि॑ य॒मो अस्या॑दि॒त्यो अ॑र्व॒न्नसि॑ त्रि॒तो गुह्ये॑न व्र॒तेन॑ ।असि॒ सोमे॑न स॒मया॒ विपृ॑क्त आ॒हुस्ते॒ त्रीणि॑ दि॒वि बन्ध॑नानि॥

asi yamo asyādityo arvannasi trito guhyena vratena |asi somena samayā vipṛkta āhuste trīṇi divi bandhanāni ||

त्रीणि॑ त आहुर्दि॒वि बन्ध॑नानि॒ त्रीण्य॒प्सु त्रीण्य॒न्तः स॑मु॒द्रे ।उ॒तेव॑ मे॒ वरु॑णश्छन्त्स्यर्व॒न् यत्रा॑ त आ॒हुः प॑र॒मं ज॒नित्र॑म्॥

trīṇi ta āhurdivi bandhanāni trīṇyapsu trīṇyantaḥ samudre |uteva me varuṇaśchantsyarvan yatrā ta āhuḥ paramaṃ janitram ||

इ॒मा ते॑ वाजिन्नव॒मार्ज॑नानी॒मा श॒फानां॑ सनि॒तुर्नि॒धाना॑ ।अत्रा॑ ते भ॒द्रा र॑श॒ना अ॑पश्यमृ॒तस्य॒ या अ॑भि॒रक्ष॑न्ति गो॒पाः॥

imā te vājinnavamārjanānīmā śaphānāṃ saniturnidhānā |atrā te bhadrā raśanā apaśyamṛtasya yā abhirakṣanti gopāḥ ||

आ॒त्मानं॑ ते॒ मन॑सा॒राद॑जानाम॒वो दि॒वा प॒तय॑न्तं पतं॒गम् ।शिरो॑ अपश्यं प॒थिभि॑: सु॒गेभि॑ररे॒णुभि॒र्जेह॑मानं पत॒त्रि॥

ātmānaṃ te manasārādajānāmavo divā patayantaṃ pataṃgam |śiro apaśyaṃ pathibhi: sugebhirareṇubhirjehamānaṃ patatri ||

अत्रा॑ ते रू॒पमु॑त्त॒मम॑पश्यं॒ जिगी॑षमाणमि॒ष आ प॒दे गोः ।य॒दा ते॒ मर्तो॒ अनु॒ भोग॒मान॒ळादिद् ग्रसि॑ष्ठ॒ ओष॑धीरजीगः॥

atrā te rūpamuttamamapaśyaṃ jigīṣamāṇamiṣa ā pade goḥ |yadā te marto anu bhogamānaḷādid grasiṣṭha oṣadhīrajīgaḥ ||

अनु॑ त्वा॒ रथो॒ अनु॒ मर्यो॑ अर्व॒न्ननु॒ गावोऽनु॒ भग॑: क॒नीना॑म् ।अनु॒ व्राता॑स॒स्तव॑ स॒ख्यमी॑यु॒रनु॑ दे॒वा म॑मिरे वी॒र्यं॑ ते॥

anu tvā ratho anu maryo arvannanu gāvo'nu bhaga: kanīnām |anu vrātāsastava sakhyamīyuranu devā mamire vīryaṃ te ||

हिर॑ण्यशृ॒ङ्गोऽयो॑ अस्य॒ पादा॒ मनो॑जवा॒ अव॑र॒ इन्द्र॑ आसीत् ।दे॒वा इद॑स्य हवि॒रद्य॑माय॒न् यो अर्व॑न्तं प्रथ॒मो अ॒ध्यति॑ष्ठत्॥

hiraṇyaśṛṅgo'yo asya pādā manojavā avara indra āsīt |devā idasya haviradyamāyan yo arvantaṃ prathamo adhyatiṣṭhat ||

ई॒र्मान्ता॑स॒: सिलि॑कमध्यमास॒: सं शूर॑णासो दि॒व्यासो॒ अत्या॑: ।हं॒सा इ॑व श्रेणि॒शो य॑तन्ते॒ यदाक्षि॑षुर्दि॒व्यमज्म॒मश्वा॑:॥

īrmāntāsa: silikamadhyamāsa: saṃ śūraṇāso divyāso atyā: |haṃsā iva śreṇiśo yatante yadākṣiṣurdivyamajmamaśvā: ||

तव॒ शरी॑रं पतयि॒ष्ण्व॑र्व॒न् तव॑ चि॒त्तं वात॑ इव॒ ध्रजी॑मान् ।तव॒ शृङ्गा॑णि॒ विष्ठि॑ता पुरु॒त्रार॑ण्येष॒ज जर्भु॑राणा चरन्ति॥

tava śarīraṃ patayiṣṇvarvan tava cittaṃ vāta iva dhrajīmān |tava śṛṅgāṇi viṣṭhitā purutrāraṇyeṣaja jarbhurāṇā caranti ||

उप॒ प्रागा॒च्छस॑नं वा॒ज्यर्वा॑ देव॒द्रीचा॒ मन॑सा॒ दीध्या॑नः ।अ॒जः पु॒रो नी॑यते॒ नाभि॑र॒स्यानु॑ प॒श्चात् क॒वयो॑ यन्ति रे॒भाः॥

upa prāgācchasanaṃ vājyarvā devadrīcā manasā dīdhyānaḥ |ajaḥ puro nīyate nābhirasyānu paścāt kavayo yanti rebhāḥ ||

उप॒ प्रागा॑त् पर॒मं यत् स॒धस्थ॒मर्वाँ॒ अच्छा॑ पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च ।अ॒द्या दे॒वाञ्जुष्ट॑तमो॒ हि ग॒म्या अथा शा॑स्ते दा॒शुषे॒ वार्या॑णि॥

upa prāgāt paramaṃ yat sadhasthamarvām̐ acchā pitaraṃ mātaraṃ ca |adyā devāñjuṣṭatamo hi gamyā athā śāste dāśuṣe vāryāṇi ||