Mandala.Sukta 1.25

आजीगर्तिः शुनः शेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। वरुणः। गायत्री। · ājīgartiḥ śunaḥ śepaḥ sa kṛtrimo vaiśvāmitro devarātaḥ | varuṇaḥ | gāyatrī |

यच्चि॒द्धि ते॒ विशो॑ यथा॒ प्र दे॑व वरुण व्र॒तम् ।मि॒नी॒मसि॒ द्यवि॑द्यवि॥

yacciddhi te viśo yathā pra deva varuṇa vratam |minīmasi dyavidyavi ||

मा नो॑ व॒धाय॑ ह॒त्नवे॑ जिहीळा॒नस्य॑ रीरधः ।मा हृ॑णा॒नस्य॑ म॒न्यवे॑॥

mā no vadhāya hatnave jihīḷānasya rīradhaḥ |mā hṛṇānasya manyave ||

वि मृ॑ळी॒काय॑ ते॒ मनो॑ र॒थीरश्वं॒ न संदि॑तम् ।गी॒र्भिर्व॑रुण सीमहि॥

vi mṛḷīkāya te mano rathīraśvaṃ na saṃditam |gīrbhirvaruṇa sīmahi ||

परा॒ हि मे॒ विम॑न्यव॒: पत॑न्ति॒ वस्य॑इष्टये ।वयो॒ न व॑स॒तीरुप॑॥

parā hi me vimanyava: patanti vasyaiṣṭaye |vayo na vasatīrupa ||

क॒दा क्ष॑त्र॒श्रियं॒ नर॒मा वरु॑णं करामहे ।मृ॒ळी॒कायो॑रु॒चक्ष॑सम्॥

kadā kṣatraśriyaṃ naramā varuṇaṃ karāmahe |mṛḷīkāyorucakṣasam ||

तदित् स॑मा॒नमा॑शाते॒ वेन॑न्ता॒ न प्र यु॑च्छतः ।धृ॒तव्र॑ताय दा॒शुषे॑॥

tadit samānamāśāte venantā na pra yucchataḥ |dhṛtavratāya dāśuṣe ||

वेदा॒ यो वी॒नां प॒दम॒न्तरि॑क्षेण॒ पत॑ताम् ।वेद॑ ना॒वः स॑मु॒द्रिय॑:॥

vedā yo vīnāṃ padamantarikṣeṇa patatām |veda nāvaḥ samudriya: ||

वेद॑ मा॒सो धृ॒तव्र॑तो॒ द्वाद॑श प्र॒जाव॑तः ।वेदा॒ य उ॑प॒जाय॑ते॥

veda māso dhṛtavrato dvādaśa prajāvataḥ |vedā ya upajāyate ||

वेद॒ वात॑स्य वर्त॒निमु॒रोॠ॒ष्वस्य॑ बृह॒तः ।वेदा॒ ये अ॒ध्यास॑ते॥

veda vātasya vartanimuroṝṣvasya bṛhataḥ |vedā ye adhyāsate ||

नि ष॑साद धृ॒तव्र॑तो॒ वरु॑णः प॒स्त्या॒३स्वा ।साम्रा॑ज्याय सु॒क्रतु॑:॥

ni ṣasāda dhṛtavrato varuṇaḥ pastyā3svā |sāmrājyāya sukratu: ||

अतो॒ विश्वा॒न्यद्भु॑ता चिकि॒त्वाँ अ॒भि प॑श्यति ।कृ॒तानि॒ या च॒ कर्त्वा॑॥

ato viśvānyadbhutā cikitvām̐ abhi paśyati |kṛtāni yā ca kartvā ||

स नो॑ वि॒श्वाहा॑ सु॒क्रतु॑रादि॒त्यः सु॒पथा॑ करत् ।प्र ण॒ आयूं॑षि तारिषत्॥

sa no viśvāhā sukraturādityaḥ supathā karat |pra ṇa āyūṃṣi tāriṣat ||

बिभ्र॑द् द्र॒पिं हि॑र॒ण्ययं॒ वरु॑णो वस्त नि॒र्णिज॑म् ।परि॒ स्पशो॒ नि षे॑दिरे॥

bibhrad drapiṃ hiraṇyayaṃ varuṇo vasta nirṇijam |pari spaśo ni ṣedire ||

न यं दिप्स॑न्ति दि॒प्सवो॒ न द्रुह्वा॑णो॒ जना॑नाम् ।न दे॒वम॒भिमा॑तयः॥

na yaṃ dipsanti dipsavo na druhvāṇo janānām |na devamabhimātayaḥ ||

उ॒त यो मानु॑षे॒ष्वा यश॑श्च॒क्रे असा॒म्या ।अ॒स्माक॑मु॒दरे॒ष्वा॥

uta yo mānuṣeṣvā yaśaścakre asāmyā |asmākamudareṣvā ||

परा॑ मे यन्ति धी॒तयो॒ गावो॒ न गव्यू॑ती॒रनु॑ ।इ॒च्छन्ती॑रुरु॒चक्ष॑सम्॥

parā me yanti dhītayo gāvo na gavyūtīranu |icchantīrurucakṣasam ||

सं नु वो॑चावहै॒ पुन॒र्यतो॑ मे॒ मध्वाभृ॑तम् ।होते॑व॒ क्षद॑से प्रि॒यम्॥

saṃ nu vocāvahai punaryato me madhvābhṛtam |hoteva kṣadase priyam ||

दर्शं॒ नु वि॒श्वद॑र्शतं॒ दर्शं॒ रथ॒मधि॒ क्षमि॑ ।ए॒ता जु॑षत मे॒ गिर॑:॥

darśaṃ nu viśvadarśataṃ darśaṃ rathamadhi kṣami |etā juṣata me gira: ||

इ॒मं मे॑ वरुण श्रुधी॒ हव॑म॒द्या च॑ मृळय ।त्वाम॑व॒स्युरा च॑के॥

imaṃ me varuṇa śrudhī havamadyā ca mṛḷaya |tvāmavasyurā cake ||

त्वं विश्व॑स्यू मेधिर दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ राजसि ।स याम॑नि॒ प्रति॑ श्रुधि॥

tvaṃ viśvasyū medhira divaśca gmaśca rājasi |sa yāmani prati śrudhi ||

उदु॑त्त॒मं मु॑मुग्धि नो॒ वि पाशं॑ मध्य॒मं चृ॑त ।अवा॑ध॒मानि॑ जी॒वसे॑॥

uduttamaṃ mumugdhi no vi pāśaṃ madhyamaṃ cṛta |avādhamāni jīvase ||