Mandala.Sukta 1.40

कण्वो घौरः। ब्रह्मणस्पतिः। प्रगाथः – विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः। · kaṇvo ghauraḥ | brahmaṇaspatiḥ | pragāthaḥ – viṣamā bṛhatyaḥ, samāḥ satobṛhatyaḥ |

उत्ति॑ष्ठ ब्रह्मणस्पते देव॒यन्त॑स्त्वेमहे ।उप॒ प्र य॑न्तु म॒रुत॑: सु॒दान॑व॒ इन्द्र॑ प्रा॒शूर्भ॑वा॒ सचा॑॥

uttiṣṭha brahmaṇaspate devayantastvemahe |upa pra yantu maruta: sudānava indra prāśūrbhavā sacā ||

त्वामिद्धि स॑हसस्पुत्र॒ मर्त्य॑ उपब्रू॒ते धने॑ हि॒ते ।सु॒वीर्यं॑ मरुत॒ आ स्वश्व्यं॒ दधी॑त॒ यो व॑ आच॒के॥

tvāmiddhi sahasasputra martya upabrūte dhane hite |suvīryaṃ maruta ā svaśvyaṃ dadhīta yo va ācake ||

प्रैतु॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒: प्र दे॒व्ये॑तु सू॒नृता॑ ।अच्छा॑ वी॒रं नर्यं॑ प॒ङ्क्तिरा॑धसं दे॒वा य॒ज्ञं न॑यन्तु नः॥

praitu brahmaṇaspati: pra devyetu sūnṛtā |acchā vīraṃ naryaṃ paṅktirādhasaṃ devā yajñaṃ nayantu naḥ ||

यो वा॒घते॒ ददा॑ति सू॒नरं॒ वसु॒ स ध॑त्ते॒ अक्षि॑ति॒ श्रव॑: ।तस्मा॒ इळां॑ सु॒वीरा॒मा य॑जामहे सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म्॥

yo vāghate dadāti sūnaraṃ vasu sa dhatte akṣiti śrava: |tasmā iḷāṃ suvīrāmā yajāmahe supratūrtimanehasam ||

प्र नू॒नं ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्मन्त्रं॑ वदत्यु॒क्थ्य॑म् ।यस्मि॒न्निन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा दे॒वा ओकां॑सि चक्रि॒रे॥

pra nūnaṃ brahmaṇaspatirmantraṃ vadatyukthyam |yasminnindro varuṇo mitro aryamā devā okāṃsi cakrire ||

तमिद् वो॑चेमा वि॒दथे॑षु श॒म्भुवं॒ मन्त्रं॑ देवा अने॒हस॑म् ।इ॒मां च॒ वाचं॑ प्रति॒हर्य॑था नरो॒ विश्वेद् वा॒मा वो॑ अश्नवत्॥

tamid vocemā vidatheṣu śambhuvaṃ mantraṃ devā anehasam |imāṃ ca vācaṃ pratiharyathā naro viśved vāmā vo aśnavat ||

को दे॑व॒यन्त॑मश्नव॒ज् जनं॒ को वृ॒क्तब॑र्हिषम् ।प्रप्र॑ दा॒श्वान् प॒स्त्या॑भिरस्थितान्त॒र्वाव॒त् क्षयं॑ दधे॥

ko devayantamaśnavaj janaṃ ko vṛktabarhiṣam |prapra dāśvān pastyābhirasthitāntarvāvat kṣayaṃ dadhe ||

उप॑ क्ष॒त्रं पृ॑ञ्ची॒त हन्ति॒ राज॑भिर्भ॒ये चि॑त् सुक्षि॒तिं द॑धे ।नास्य॑ व॒र्ता न त॑रु॒ता म॑हाध॒ने नार्भे॑ अस्ति व॒ज्रिण॑:॥

upa kṣatraṃ pṛñcīta hanti rājabhirbhaye cit sukṣitiṃ dadhe |nāsya vartā na tarutā mahādhane nārbhe asti vajriṇa: ||