Mandala.Sukta 10.110

जमदग्निर्भार्गवः, जामदग्न्यो रामो वा। आप्रीसूक्तं = (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात् , ३ इळ:, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ८ त्रिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः) । त्रिष्टुप्। · jamadagnirbhārgavaḥ, jāmadagnyo rāmo vā | āprīsūktaṃ = (1 idhmaḥ samiddho'gnirvā, 2 tanūnapāt , 3 iḷa:, 4 barhiḥ, 5 devīrdvāraḥ, 6 uṣāsānaktā, 7 daivyau hotārau pracetasau, 8 trisro devyaḥ sarasvatīḷābhāratyaḥ, 9 tvaṣṭā, 10 vanaspatiḥ, 11 svāhākṛtayaḥ) | triṣṭup |

समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान्य॑जसि जातवेदः ।आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः॥

samiddho adya manuṣo duroṇe devo devānyajasi jātavedaḥ |ā ca vaha mitramahaścikitvāntvaṃ dūtaḥ kavirasi pracetāḥ ||

तनू॑नपात्प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न्मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व ।मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन्दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं न॑:॥

tanūnapātpatha ṛtasya yānānmadhvā samañjantsvadayā sujihva |manmāni dhībhiruta yajñamṛndhandevatrā ca kṛṇuhyadhvaraṃ na: ||

आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ वन्द्य॒श्चा ऽऽया॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषा॑: ।त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान्यक्षीषि॒तो यजी॑यान्॥

ājuhvāna īḍyo vandyaścā ''yāhyagne vasubhiḥ sajoṣā: |tvaṃ devānāmasi yahva hotā sa enānyakṣīṣito yajīyān ||

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यत॒र अग्रे॒ अह्ना॑म् ।व्यु॑ प्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम्॥

prācīnaṃ barhiḥ pradiśā pṛthivyā vastorasyā vṛjyatara agre ahnām |vyu prathate vitaraṃ varīyo devebhyo aditaye syonam ||

व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑य॒: शुम्भ॑मानाः ।देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः॥

vyacasvatīrurviyā vi śrayantāṃ patibhyo na janaya: śumbhamānāḥ |devīrdvāro bṛhatīrviśvaminvā devebhyo bhavata suprāyaṇāḥ ||

आ सु॒ष्वय॑न्ती यज॒ते उपा॑के उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ ।दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने॥

ā suṣvayantī yajate upāke uṣāsānaktā sadatāṃ ni yonau |divye yoṣaṇe bṛhatī surukme adhi śriyaṃ śukrapiśaṃ dadhāne ||

दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सु॒वाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै ।प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योति॑: प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑॥

daivyā hotārā prathamā suvācā mimānā yajñaṃ manuṣo yajadhyai |pracodayantā vidatheṣu kārū prācīnaṃ jyoti: pradiśā diśantā ||

आ नो॑ य॒ज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मे॒त्विळा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती ।ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वती॒ स्वप॑सः सदन्तु॥

ā no yajñaṃ bhāratī tūyametviḷā manuṣvadiha cetayantī |tisro devīrbarhiredaṃ syonaṃ sarasvatī svapasaḥ sadantu ||

य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान्दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒ह य॑क्षि वि॒द्वान्॥

ya ime dyāvāpṛthivī janitrī rūpairapiṃśadbhuvanāni viśvā |tamadya hotariṣito yajīyāndevaṃ tvaṣṭāramiha yakṣi vidvān ||

उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन्दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ।वन॒स्पति॑: शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑॥

upāvasṛja tmanyā samañjandevānāṃ pātha ṛtuthā havīṃṣi |vanaspati: śamitā devo agniḥ svadantu havyaṃ madhunā ghṛtena ||

स॒द्यो जा॒तो व्य॑मिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पुरो॒गाः ।अ॒स्य होतु॑: प्र॒दिश्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः॥

sadyo jāto vyamimīta yajñamagnirdevānāmabhavatpurogāḥ |asya hotu: pradiśyṛtasya vāci svāhākṛtaṃ haviradantu devāḥ ||