Mandala.Sukta 10.113

वैरूपः शतप्रभेदनः। इन्द्रः। जगती, १० त्रिष्टुप्। · vairūpaḥ śataprabhedanaḥ | indraḥ | jagatī, 10 triṣṭup |

तम॑स्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी सचे॑तसा॒ विश्वे॑भिर्दे॒वैरनु॒ शुष्म॑मावताम् ।यदैत्कृ॑ण्वा॒नो म॑हि॒मान॑मिन्द्रि॒यं पी॒त्वी सोम॑स्य॒ क्रतु॑माँ अवर्धत॥

tamasya dyāvāpṛthivī sacetasā viśvebhirdevairanu śuṣmamāvatām |yadaitkṛṇvāno mahimānamindriyaṃ pītvī somasya kratumām̐ avardhata ||

तम॑स्य॒ विष्णु॑र्महि॒मान॒मोज॑सां॒ऽशुं द॑ध॒न्वान्मधु॑नो॒ वि र॑प्शते ।दे॒वेभि॒रिन्द्रो॑ म॒घवा॑ स॒याव॑भिर्वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अ॑भव॒द्वरे॑ण्यः॥

tamasya viṣṇurmahimānamojasāṃ'śuṃ dadhanvānmadhuno vi rapśate |devebhirindro maghavā sayāvabhirvṛtraṃ jaghanvām̐ abhavadvareṇyaḥ ||

वृ॒त्रेण॒ यदहि॑ना॒ बिभ्र॒दायु॑धा स॒मस्थि॑था यु॒धये॒ शंस॑मा॒विदे॑ ।विश्वे॑ ते॒ अत्र॑ म॒रुत॑: स॒ह त्मनाऽव॑र्धन्नुग्र महि॒मान॑मिन्द्रि॒यम्॥

vṛtreṇa yadahinā bibhradāyudhā samasthithā yudhaye śaṃsamāvide |viśve te atra maruta: saha tmanā'vardhannugra mahimānamindriyam ||

ज॒ज्ञा॒न ए॒व व्य॑बाधत॒ स्पृध॒: प्राप॑श्यद्वी॒रो अ॒भि पौंस्यं॒ रण॑म् ।अवृ॑श्च॒दद्रि॒मव॑ स॒स्यद॑: सृज॒दस्त॑भ्ना॒न्नाकं॑ स्वप॒स्यया॑ पृ॒थुम्॥

jajñāna eva vyabādhata spṛdha: prāpaśyadvīro abhi pauṃsyaṃ raṇam |avṛścadadrimava sasyada: sṛjadastabhnānnākaṃ svapasyayā pṛthum ||

आदिन्द्र॑: स॒त्रा तवि॑षीरपत्यत॒ वरी॑यो॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑बाधत ।अवा॑भरद्धृषि॒तो वज्र॑माय॒सं शेवं॑ मि॒त्राय॒ वरु॑णाय दा॒शुषे॑॥

ādindra: satrā taviṣīrapatyata varīyo dyāvāpṛthivī abādhata |avābharaddhṛṣito vajramāyasaṃ śevaṃ mitrāya varuṇāya dāśuṣe ||

इन्द्र॒स्यात्र॒ तवि॑षीभ्यो विर॒प्शिन॑ ऋघाय॒तो अ॑रंहयन्त म॒न्यवे॑ ।वृ॒त्रं यदु॒ग्रो व्यवृ॑श्च॒दोज॑सा॒ऽपो बिभ्र॑तं॒ तम॑सा॒ परी॑वृतम्॥

indrasyātra taviṣībhyo virapśina ṛghāyato araṃhayanta manyave |vṛtraṃ yadugro vyavṛścadojasā'po bibhrataṃ tamasā parīvṛtam ||

या वी॒र्या॑णि प्रथ॒मानि॒ कर्त्वा॑ महि॒त्वेभि॒र्यत॑मानौ समी॒यतु॑: ।ध्वा॒न्तं तमोऽव॑ दध्वसे ह॒त इन्द्रो॑ म॒ह्ना पू॒र्वहू॑तावपत्यत॥

yā vīryāṇi prathamāni kartvā mahitvebhiryatamānau samīyatu: |dhvāntaṃ tamo'va dadhvase hata indro mahnā pūrvahūtāvapatyata ||

विश्वे॑ दे॒वासो॒ अध॒ वृष्ण्या॑नि॒ तेऽव॑र्धय॒न्त्सोम॑वत्या वच॒स्यया॑ ।र॒द्धं वृ॒त्रमहि॒मिन्द्र॑स्य॒ हन्म॑ना॒ऽग्निर्न जम्भै॑स्तृ॒ष्वन्न॑मावयत्॥

viśve devāso adha vṛṣṇyāni te'vardhayantsomavatyā vacasyayā |raddhaṃ vṛtramahimindrasya hanmanā'gnirna jambhaistṛṣvannamāvayat ||

भूरि॒ दक्षे॑भिर्वच॒नेभि॒ॠक्व॑भिः स॒ख्येभि॑: स॒ख्यानि॒ प्र वो॑चत ।इन्द्रो॒ धुनिं॑ च॒ चुमु॑रिं च द॒म्भय॑ञ्छ्रद्धामन॒स्या शृ॑णुते द॒भीत॑ये॥

bhūri dakṣebhirvacanebhiṝkvabhiḥ sakhyebhi: sakhyāni pra vocata |indro dhuniṃ ca cumuriṃ ca dambhayañchraddhāmanasyā śṛṇute dabhītaye ||

त्वं पु॒रूण्या भ॑रा॒ स्वश्व्या॒ येभि॒र्मंसै॑ नि॒वच॑नानि॒ शंस॑न् ।सु॒गेभि॒र्विश्वा॑ दुरि॒ता त॑रेम वि॒दो षु ण॑ उर्वि॒या गा॒धम॒द्य॥

tvaṃ purūṇyā bharā svaśvyā yebhirmaṃsai nivacanāni śaṃsan |sugebhirviśvā duritā tarema vido ṣu ṇa urviyā gādhamadya ||