Mandala.Sukta 10.173

ध्रुव आंगिरसः। राजा। अनुष्टुप्। · dhruva āṃgirasaḥ | rājā | anuṣṭup |

आ त्वा॑हार्षम॒न्तरे॑धि ध्रु॒वस्ति॒ष्ठावि॑चाचलिः ।विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु॒ मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑ भ्रशत्॥

ā tvāhārṣamantaredhi dhruvastiṣṭhāvicācaliḥ |viśastvā sarvā vāñchantu mā tvadrāṣṭramadhi bhraśat ||

इ॒हैवैधि॒ माप॑ च्योष्ठा॒: पर्व॑त इ॒वावि॑चाचलिः ।इन्द्र॑ इवे॒ह ध्रु॒वस्ति॑ष्ठे॒ह रा॒ष्ट्रमु॑ धारय॥

ihaivaidhi māpa cyoṣṭhā: parvata ivāvicācaliḥ |indra iveha dhruvastiṣṭheha rāṣṭramu dhāraya ||

इ॒ममिन्द्रो॑ अदीधरद्ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॑ ।तस्मै॒ सोमो॒ अधि॑ ब्रव॒त्तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑:॥

imamindro adīdharaddhruvaṃ dhruveṇa haviṣā |tasmai somo adhi bravattasmā u brahmaṇaspati: ||

ध्रु॒वा द्यौर्ध्रु॒वा पृ॑थि॒वी ध्रु॒वास॒: पर्व॑ता इ॒मे ।ध्रु॒वं विश्व॑मि॒दं जग॑द्ध्रु॒वो राजा॑ वि॒शाम॒यम्॥

dhruvā dyaurdhruvā pṛthivī dhruvāsa: parvatā ime |dhruvaṃ viśvamidaṃ jagaddhruvo rājā viśāmayam ||

ध्रु॒वं ते॒ राजा॒ वरु॑णो ध्रु॒वं दे॒वो बृह॒स्पति॑: ।ध्रु॒वं त॒ इन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॑ रा॒ष्ट्रं धा॑रयतां ध्रु॒वम्॥

dhruvaṃ te rājā varuṇo dhruvaṃ devo bṛhaspati: |dhruvaṃ ta indraścāgniśca rāṣṭraṃ dhārayatāṃ dhruvam ||

ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॒ऽभि सोमं॑ मृशामसि ।अथो॑ त॒ इन्द्र॒: केव॑ली॒र्विशो॑ बलि॒हृत॑स्करत्॥

dhruvaṃ dhruveṇa haviṣā'bhi somaṃ mṛśāmasi |atho ta indra: kevalīrviśo balihṛtaskarat ||