Mandala.Sukta 10.22

ऐन्द्रो विमदः प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा। इन्द्रः। पुरस्ताद्बृहती ५,७,९ अनुष्टुप्, १५ त्रिष्टुप् । · aindro vimadaḥ prājāpatyo vā, vāsukro vasukṛdvā | indraḥ | purastādbṛhatī 5,7,9 anuṣṭup, 15 triṣṭup |

कुह॑ श्रु॒त इन्द्र॒: कस्मि॑न्न॒द्य जने॑ मि॒त्रो न श्रू॑यते ।ऋषी॑णां वा॒ यः क्षये॒ गुहा॑ वा॒ चर्कृ॑षे गि॒रा॥

kuha śruta indra: kasminnadya jane mitro na śrūyate |ṛṣīṇāṃ vā yaḥ kṣaye guhā vā carkṛṣe girā ||

इ॒ह श्रु॒त इन्द्रो॑ अ॒स्मे अ॒द्य स्तवे॑ व॒ज्र्यृची॑षमः ।मि॒त्रो न यो जने॒ष्वा यश॑श्च॒क्रे असा॒म्या॥

iha śruta indro asme adya stave vajryṛcīṣamaḥ |mitro na yo janeṣvā yaśaścakre asāmyā ||

म॒हो यस्पति॒: शव॑सो॒ असा॒म्या म॒हो नृ॒म्णस्य॑ तूतु॒जिः ।भ॒र्ता वज्र॑स्य धृ॒ष्णोः पि॒ता पु॒त्रमि॑व प्रि॒यम्॥

maho yaspati: śavaso asāmyā maho nṛmṇasya tūtujiḥ |bhartā vajrasya dhṛṣṇoḥ pitā putramiva priyam ||

यु॒जा॒नो अश्वा॒ वात॑स्य॒ धुनी॑ दे॒वो दे॒वस्य॑ वज्रिवः ।स्यन्ता॑ प॒था वि॒रुक्म॑ता सृजा॒नः स्तो॒ष्यध्व॑नः॥

yujāno aśvā vātasya dhunī devo devasya vajrivaḥ |syantā pathā virukmatā sṛjānaḥ stoṣyadhvanaḥ ||

त्वं त्या चि॒द्वात॒स्याश्वागा॑ ऋ॒ज्रा त्मना॒ वह॑ध्यै ।ययो॑र्दे॒वो न मर्त्यो॑ य॒न्ता नकि॑र्वि॒दाय्य॑:॥

tvaṃ tyā cidvātasyāśvāgā ṛjrā tmanā vahadhyai |yayordevo na martyo yantā nakirvidāyya: ||

अध॒ ग्मन्तो॒शना॑ पृच्छते वां॒ कद॑र्था न॒ आ गृ॒हम् ।आ ज॑ग्मथुः परा॒काद्दि॒वश्च॒ ग्मश्च॒ मर्त्य॑म्॥

adha gmantośanā pṛcchate vāṃ kadarthā na ā gṛham |ā jagmathuḥ parākāddivaśca gmaśca martyam ||

आ न॑ इन्द्र पृक्षसे॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मोद्य॑तम् ।तत्त्वा॑ याचाम॒हेऽव॒: शुष्णं॒ यद्धन्नमा॑नुषम्॥

ā na indra pṛkṣase'smākaṃ brahmodyatam |tattvā yācāmahe'va: śuṣṇaṃ yaddhannamānuṣam ||

अ॒क॒र्मा दस्यु॑र॒भि नो॑ अम॒न्तुर॒न्यव्र॑तो॒ अमा॑नुषः ।त्वं तस्या॑मित्रह॒न्वध॑र्दा॒सस्य॑ दम्भय॥

akarmā dasyurabhi no amanturanyavrato amānuṣaḥ |tvaṃ tasyāmitrahanvadhardāsasya dambhaya ||

त्वं न॑ इन्द्र शूर॒ शूरै॑रु॒त त्वोता॑सो ब॒र्हणा॑ ।पु॒रु॒त्रा ते॒ वि पू॒र्तयो॒ नव॑न्त क्षो॒णयो॑ यथा॥

tvaṃ na indra śūra śūrairuta tvotāso barhaṇā |purutrā te vi pūrtayo navanta kṣoṇayo yathā ||

त्वं तान्वृ॑त्र॒हत्ये॑ चोदयो॒ नॄन्का॑र्पा॒णे शू॑र वज्रिवः ।गुहा॒ यदी॑ कवी॒नां वि॒शां नक्ष॑त्रशवसाम्॥

tvaṃ tānvṛtrahatye codayo nṝnkārpāṇe śūra vajrivaḥ |guhā yadī kavīnāṃ viśāṃ nakṣatraśavasām ||

म॒क्षू ता त॑ इन्द्र दा॒नाप्न॑स आक्षा॒णे शू॑र वज्रिवः ।यद्ध॒ शुष्ण॑स्य द॒म्भयो॑ जा॒तं विश्वं॑ स॒याव॑भिः॥

makṣū tā ta indra dānāpnasa ākṣāṇe śūra vajrivaḥ |yaddha śuṣṇasya dambhayo jātaṃ viśvaṃ sayāvabhiḥ ||

माकु॒ध्र्य॑गिन्द्र शूर॒ वस्वी॑र॒स्मे भू॑वन्न॒भिष्ट॑यः ।व॒यंव॑यं त आसां सु॒म्ने स्या॑म वज्रिवः॥

mākudhryagindra śūra vasvīrasme bhūvannabhiṣṭayaḥ |vayaṃvayaṃ ta āsāṃ sumne syāma vajrivaḥ ||

अ॒स्मे ता त॑ इन्द्र सन्तु स॒त्याऽहिं॑सन्तीरुप॒स्पृश॑: ।वि॒द्याम॒ यासां॒ भुजो॑ धेनू॒नां न व॑ज्रिवः॥

asme tā ta indra santu satyā'hiṃsantīrupaspṛśa: |vidyāma yāsāṃ bhujo dhenūnāṃ na vajrivaḥ ||

अ॒ह॒स्ता यद॒पदी॒ वर्ध॑त॒ क्षाः शची॑भिर्वे॒द्याना॑म् ।शुष्णं॒ परि॑ प्रदक्षि॒णिद्वि॒श्वाय॑वे॒ नि शि॑श्नथः॥

ahastā yadapadī vardhata kṣāḥ śacībhirvedyānām |śuṣṇaṃ pari pradakṣiṇidviśvāyave ni śiśnathaḥ ||

पिबा॑पि॒बेदि॑न्द्र शूर॒ सोमं॒ मा रि॑षण्यो वसवान॒ वसु॒: सन् ।उ॒त त्रा॑यस्व गृण॒तो म॒घोनो॑ म॒हश्च॑ रा॒यो रे॒वत॑स्कृधी नः॥

pibāpibedindra śūra somaṃ mā riṣaṇyo vasavāna vasu: san |uta trāyasva gṛṇato maghono mahaśca rāyo revataskṛdhī naḥ ||