Mandala.Sukta 10.37

सौर्योऽभितपाः। सूर्यः। जगती, १० त्रिष्टुप्। · sauryo'bhitapāḥ | sūryaḥ | jagatī, 10 triṣṭup |

नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तं स॑पर्यत ।दू॒रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सूर्या॑य शंसत॥

namo mitrasya varuṇasya cakṣase maho devāya tadṛtaṃ saparyata |dūredṛśe devajātāya ketave divasputrāya sūryāya śaṃsata ||

सा मा॑ स॒त्योक्ति॒: परि॑ पातु वि॒श्वतो॒ द्यावा॑ च॒ यत्र॑ त॒तन॒न्नहा॑नि च ।विश्व॑म॒न्यन्नि वि॑शते॒ यदेज॑ति वि॒श्वाहापो॑ वि॒श्वाहोदे॑ति॒ सूर्य॑:॥

sā mā satyokti: pari pātu viśvato dyāvā ca yatra tatanannahāni ca |viśvamanyanni viśate yadejati viśvāhāpo viśvāhodeti sūrya: ||

न ते॒ अदे॑वः प्र॒दिवो॒ नि वा॑सते॒ यदे॑त॒शेभि॑: पत॒रै र॑थ॒र्यसि॑ ।प्रा॒चीन॑म॒न्यदनु॑ वर्तते॒ रज॒ उद॒न्येन॒ ज्योति॑षा यासि सूर्य॥

na te adevaḥ pradivo ni vāsate yadetaśebhi: patarai ratharyasi |prācīnamanyadanu vartate raja udanyena jyotiṣā yāsi sūrya ||

येन॑ सूर्य॒ ज्योति॑षा॒ बाध॑से॒ तमो॒ जग॑च्च॒ विश्व॑मुदि॒यर्षि॑ भा॒नुना॑ ।तेना॒स्मद्विश्वा॒मनि॑रा॒मना॑हुति॒मपामी॑वा॒मप॑ दु॒ष्ष्वप्न्यं॑ सुव॥

yena sūrya jyotiṣā bādhase tamo jagacca viśvamudiyarṣi bhānunā |tenāsmadviśvāmanirāmanāhutimapāmīvāmapa duṣṣvapnyaṃ suva ||

विश्व॑स्य॒ हि प्रेषि॑तो॒ रक्ष॑सि व्र॒तमहे॑ळयन्नु॒च्चर॑सि स्व॒धा अनु॑ ।यद॒द्य त्वा॑ सूर्योप॒ब्रवा॑महै॒ तं नो॑ दे॒वा अनु॑ मंसीरत॒ क्रतु॑म्॥

viśvasya hi preṣito rakṣasi vratamaheḷayannuccarasi svadhā anu |yadadya tvā sūryopabravāmahai taṃ no devā anu maṃsīrata kratum ||

तं नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी तन्न॒ आप॒ इन्द्र॑: शृण्वन्तु म॒रुतो॒ हवं॒ वच॑: ।मा शूने॑ भूम॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशि॑ भ॒द्रं जीव॑न्तो जर॒णाम॑शीमहि॥

taṃ no dyāvāpṛthivī tanna āpa indra: śṛṇvantu maruto havaṃ vaca: |mā śūne bhūma sūryasya saṃdṛśi bhadraṃ jīvanto jaraṇāmaśīmahi ||

वि॒श्वाहा॑ त्वा सु॒मन॑सः सु॒चक्ष॑सः प्र॒जाव॑न्तो अनमी॒वा अना॑गसः ।उ॒द्यन्तं॑ त्वा मित्रमहो दि॒वेदि॑वे॒ ज्योग्जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य॥

viśvāhā tvā sumanasaḥ sucakṣasaḥ prajāvanto anamīvā anāgasaḥ |udyantaṃ tvā mitramaho divedive jyogjīvāḥ prati paśyema sūrya ||

महि॒ ज्योति॒र्बिभ्र॑तं त्वा विचक्षण॒ भास्व॑न्तं॒ चक्षु॑षेचक्षुषे॒ मय॑: ।आ॒रोह॑न्तं बृह॒तः पाज॑स॒स्परि॑ व॒यं जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य॥

mahi jyotirbibhrataṃ tvā vicakṣaṇa bhāsvantaṃ cakṣuṣecakṣuṣe maya: |ārohantaṃ bṛhataḥ pājasaspari vayaṃ jīvāḥ prati paśyema sūrya ||

यस्य॑ ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि के॒तुना॒ प्र चेर॑ते॒ नि च॑ वि॒शन्ते॑ अ॒क्तुभि॑: ।अ॒ना॒गा॒स्त्वेन॑ हरिकेश सू॒र्याऽह्ना॑ह्ना नो॒ वस्य॑सावस्य॒सोदि॑हि॥

yasya te viśvā bhuvanāni ketunā pra cerate ni ca viśante aktubhi: |anāgāstvena harikeśa sūryā'hnāhnā no vasyasāvasyasodihi ||

शं नो॑ भव॒ चक्ष॑सा॒ शं नो॒ अह्ना॒ शं भा॒नुना॒ शं हि॒मा शं घृ॒णेन॑ ।यथा॒ शमध्व॒ञ्छमस॑द्दुरो॒णे तत्सू॑र्य॒ द्रवि॑णं धेहि चि॒त्रम्॥

śaṃ no bhava cakṣasā śaṃ no ahnā śaṃ bhānunā śaṃ himā śaṃ ghṛṇena |yathā śamadhvañchamasadduroṇe tatsūrya draviṇaṃ dhehi citram ||

अ॒स्माकं॑ देवा उ॒भया॑य॒ जन्म॑ने॒ शर्म॑ यच्छत द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे ।अ॒दत्पिब॑दू॒र्जय॑मान॒माशि॑तं॒ तद॒स्मे शं योर॑र॒पो द॑धातन॥

asmākaṃ devā ubhayāya janmane śarma yacchata dvipade catuṣpade |adatpibadūrjayamānamāśitaṃ tadasme śaṃ yorarapo dadhātana ||

यद्वो॑ देवाश्चकृ॒म जि॒ह्वया॑ गु॒रु मन॑सो वा॒ प्रयु॑ती देव॒हेळ॑नम् ।अरा॑वा॒ यो नो॑ अ॒भि दु॑च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो॑ वसवो॒ नि धे॑तन॥

yadvo devāścakṛma jihvayā guru manaso vā prayutī devaheḷanam |arāvā yo no abhi ducchunāyate tasmintadeno vasavo ni dhetana ||