Mandala.Sukta 10.7

त्रित आप्त्यः। अग्निः। त्रिष्टुप्। · trita āptyaḥ | agniḥ | triṣṭup |

स्व॒स्ति नो॑ दि॒वो अ॑ग्ने पृथि॒व्या वि॒श्वायु॑र्धेहि य॒जथा॑य देव ।सचे॑महि॒ तव॑ दस्म प्रके॒तैरु॑रु॒ष्या ण॑ उ॒रुभि॑र्देव॒ शंसै॑:॥

svasti no divo agne pṛthivyā viśvāyurdhehi yajathāya deva |sacemahi tava dasma praketairuruṣyā ṇa urubhirdeva śaṃsai: ||

इ॒मा अ॑ग्ने म॒तय॒स्तुभ्यं॑ जा॒ता गोभि॒रश्वै॑र॒भि गृ॑णन्ति॒ राध॑: ।य॒दा ते॒ मर्तो॒ अनु॒ भोग॒मान॒ड्वसो॒ दधा॑नो म॒तिभि॑: सुजात॥

imā agne matayastubhyaṃ jātā gobhiraśvairabhi gṛṇanti rādha: |yadā te marto anu bhogamānaḍvaso dadhāno matibhi: sujāta ||

अ॒ग्निं म॑न्ये पि॒तर॑म॒ग्निमा॒पिम॒ग्निं भ्रात॑रं॒ सद॒मित्सखा॑यम् ।अ॒ग्नेरनी॑कं बृह॒तः स॑पर्यं दि॒वि शु॒क्रं य॑ज॒तं सूर्य॑स्य॥

agniṃ manye pitaramagnimāpimagniṃ bhrātaraṃ sadamitsakhāyam |agneranīkaṃ bṛhataḥ saparyaṃ divi śukraṃ yajataṃ sūryasya ||

सि॒ध्रा अ॑ग्ने॒ धियो॑ अ॒स्मे सनु॑त्री॒र्यं त्राय॑से॒ दम॒ आ नित्य॑होता ।ऋ॒तावा॒ स रो॒हिद॑श्वः पुरु॒क्षुर्द्युभि॑रस्मा॒ अह॑भिर्वा॒मम॑स्तु॥

sidhrā agne dhiyo asme sanutrīryaṃ trāyase dama ā nityahotā |ṛtāvā sa rohidaśvaḥ purukṣurdyubhirasmā ahabhirvāmamastu ||

द्युभि॑र्हि॒तं मि॒त्रमि॑व प्र॒योगं॑ प्र॒त्नमृ॒त्विज॑मध्व॒रस्य॑ जा॒रम् ।बा॒हुभ्या॑म॒ग्निमा॒यवो॑ऽजनन्त वि॒क्षु होता॑रं॒ न्य॑सादयन्त॥

dyubhirhitaṃ mitramiva prayogaṃ pratnamṛtvijamadhvarasya jāram |bāhubhyāmagnimāyavo'jananta vikṣu hotāraṃ nyasādayanta ||

स्व॒यं य॑जस्व दि॒वि दे॑व दे॒वान्किं ते॒ पाक॑: कृणव॒दप्र॑चेताः ।यथाय॑ज ऋ॒तुभि॑र्देव दे॒वाने॒वा य॑जस्व त॒न्वं॑ सुजात॥

svayaṃ yajasva divi deva devānkiṃ te pāka: kṛṇavadapracetāḥ |yathāyaja ṛtubhirdeva devānevā yajasva tanvaṃ sujāta ||

भवा॑ नो अग्नेऽवि॒तोत गो॒पा भवा॑ वय॒स्कृदु॒त नो॑ वयो॒धाः ।रास्वा॑ च नः सुमहो ह॒व्यदा॑तिं॒ त्रास्वो॒त न॑स्त॒न्वो॒३ अप्र॑युच्छन्॥

bhavā no agne'vitota gopā bhavā vayaskṛduta no vayodhāḥ |rāsvā ca naḥ sumaho havyadātiṃ trāsvota nastanvo3 aprayucchan ||