Mandala.Sukta 10.92

शार्यातो मानवः। विश्वेदेवाः। जगती। · śāryāto mānavaḥ | viśvedevāḥ | jagatī |

य॒ज्ञस्य॑ वो र॒थ्यं॑ वि॒श्पतिं॑ वि॒शां होता॑रम॒क्तोरति॑थिं वि॒भाव॑सुम् ।शोच॒ञ्छुष्का॑सु॒ हरि॑णीषु॒ जर्भु॑र॒द्वृषा॑ के॒तुर्य॑ज॒तो द्याम॑शायत॥

yajñasya vo rathyaṃ viśpatiṃ viśāṃ hotāramaktoratithiṃ vibhāvasum |śocañchuṣkāsu hariṇīṣu jarbhuradvṛṣā keturyajato dyāmaśāyata ||

इ॒मम॑ञ्ज॒स्पामु॒भये॑ अकृण्वत ध॒र्माण॑म॒ग्निं वि॒दथ॑स्य॒ साध॑नम् ।अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षस॑: पु॒रोहि॑तं॒ तनू॒नपा॑तमरु॒षस्य॑ निंसते॥

imamañjaspāmubhaye akṛṇvata dharmāṇamagniṃ vidathasya sādhanam |aktuṃ na yahvamuṣasa: purohitaṃ tanūnapātamaruṣasya niṃsate ||

बळ॑स्य नी॒था वि प॒णेश्च॑ मन्महे व॒या अ॑स्य॒ प्रहु॑ता आसु॒रत्त॑वे ।य॒दा घो॒रासो॑ अमृत॒त्वमाश॒तादिज्जन॑स्य॒ दैव्य॑स्य चर्किरन्॥

baḷasya nīthā vi paṇeśca manmahe vayā asya prahutā āsurattave |yadā ghorāso amṛtatvamāśatādijjanasya daivyasya carkiran ||

ऋ॒तस्य॒ हि प्रसि॑ति॒र्द्यौरु॒रु व्यचो॒ नमो॑ म॒ह्य१रम॑ति॒: पनी॑यसी ।इन्द्रो॑ मि॒त्रो वरु॑ण॒: सं चि॑कित्रि॒रेऽथो॒ भग॑: सवि॒ता पू॒तद॑क्षसः॥

ṛtasya hi prasitirdyaururu vyaco namo mahya1ramati: panīyasī |indro mitro varuṇa: saṃ cikitrire'tho bhaga: savitā pūtadakṣasaḥ ||

प्र रु॒द्रेण॑ य॒यिना॑ यन्ति॒ सिन्ध॑वस्ति॒रो म॒हीम॒रम॑तिं दधन्विरे ।येभि॒: परि॑ज्मा परि॒यन्नु॒रु ज्रयो॒ वि रोरु॑वज्ज॒ठरे॒ विश्व॑मु॒क्षते॑॥

pra rudreṇa yayinā yanti sindhavastiro mahīmaramatiṃ dadhanvire |yebhi: parijmā pariyannuru jrayo vi roruvajjaṭhare viśvamukṣate ||

क्रा॒णा रु॒द्रा म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टयो दि॒वः श्ये॒नासो॒ असु॑रस्य नी॒ळय॑: ।तेभि॑श्चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मेन्द्रो॑ दे॒वेभि॑रर्व॒शेभि॒रर्व॑शः॥

krāṇā rudrā maruto viśvakṛṣṭayo divaḥ śyenāso asurasya nīḷaya: |tebhiścaṣṭe varuṇo mitro aryamendro devebhirarvaśebhirarvaśaḥ ||

इन्द्रे॒ भुजं॑ शशमा॒नास॑ आशत॒ सूरो॒ दृशी॑के॒ वृष॑णश्च॒ पौंस्ये॑ ।प्र ये न्व॑स्या॒र्हणा॑ ततक्षि॒रे युजं॒ वज्रं॑ नृ॒षद॑नेषु का॒रव॑:॥

indre bhujaṃ śaśamānāsa āśata sūro dṛśīke vṛṣaṇaśca pauṃsye |pra ye nvasyārhaṇā tatakṣire yujaṃ vajraṃ nṛṣadaneṣu kārava: ||

सूर॑श्चि॒दा ह॒रितो॑ अस्य रीरम॒दिन्द्रा॒दा कश्चि॑द्भयत॒ज तवी॑यसः ।भी॒मस्य॒ वृष्णो॑ ज॒ठरा॑दभि॒श्वसो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सहु॑रिः स्त॒न्नबा॑धितः॥

sūraścidā harito asya rīramadindrādā kaścidbhayataja tavīyasaḥ |bhīmasya vṛṣṇo jaṭharādabhiśvaso divedive sahuriḥ stannabādhitaḥ ||

स्तोमं॑ वो अ॒द्य रु॒द्राय॒ शिक्व॑से क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा दिदिष्टन ।येभि॑: शि॒वः स्ववाँ॑ एव॒याव॑भिर्दि॒वः सिष॑क्ति॒ स्वय॑शा॒ निका॑मभिः॥

stomaṃ vo adya rudrāya śikvase kṣayadvīrāya namasā didiṣṭana |yebhi: śivaḥ svavām̐ evayāvabhirdivaḥ siṣakti svayaśā nikāmabhiḥ ||

ते हि प्र॒जाया॒ अभ॑रन्त॒ वि श्रवो॒ बृह॒स्पति॑र्वृष॒भः सोम॑जामयः ।य॒ज्ञैरथ॑र्वा प्रथ॒मो वि धा॑रयद्दे॒वा दक्षै॒र्भृग॑व॒: सं चि॑कित्रिरे॥

te hi prajāyā abharanta vi śravo bṛhaspatirvṛṣabhaḥ somajāmayaḥ |yajñairatharvā prathamo vi dhārayaddevā dakṣairbhṛgava: saṃ cikitrire ||

ते हि द्यावा॑पृथि॒वी भूरि॑रेतसा॒ नरा॒शंस॒श्चतु॑रङ्गो य॒मोऽदि॑तिः ।दे॒वस्त्वष्टा॑ द्रविणो॒दा ऋ॑भु॒क्षण॒: प्र रो॑द॒सी म॒रुतो॒ विष्णु॑रर्हिरे॥

te hi dyāvāpṛthivī bhūriretasā narāśaṃsaścaturaṅgo yamo'ditiḥ |devastvaṣṭā draviṇodā ṛbhukṣaṇa: pra rodasī maruto viṣṇurarhire ||

उ॒त स्य न॑ उ॒शिजा॑मुर्वि॒या क॒विरहि॑: शृणोतु बु॒ध्न्यो॒३ हवी॑मनि ।सूर्या॒मासा॑ वि॒चर॑न्ता दिवि॒क्षिता॑ धि॒या श॑मीनहुषी अ॒स्य बो॑धतम्॥

uta sya na uśijāmurviyā kavirahi: śṛṇotu budhnyo3 havīmani |sūryāmāsā vicarantā divikṣitā dhiyā śamīnahuṣī asya bodhatam ||

प्र न॑: पू॒षा च॒रथं॑ वि॒श्वदे॑व्यो॒ऽपां नपा॑दवतु वा॒युरि॒ष्टये॑ ।आ॒त्मानं॒ वस्यो॑ अ॒भि वात॑मर्चत॒ तद॑श्विना सुहवा॒ याम॑नि श्रुतम्॥

pra na: pūṣā carathaṃ viśvadevyo'pāṃ napādavatu vāyuriṣṭaye |ātmānaṃ vasyo abhi vātamarcata tadaśvinā suhavā yāmani śrutam ||

वि॒शामा॒सामभ॑यानामधि॒क्षितं॑ गी॒र्भिरु॒ स्वय॑शसं गृणीमसि ।ग्नाभि॒र्विश्वा॑भि॒रदि॑तिमन॒र्वण॑म॒क्तोर्युवा॑नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति॑म्॥

viśāmāsāmabhayānāmadhikṣitaṃ gīrbhiru svayaśasaṃ gṛṇīmasi |gnābhirviśvābhiraditimanarvaṇamaktoryuvānaṃ nṛmaṇā adhā patim ||

रेभ॒दत्र॑ ज॒नुषा॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑रा॒ ग्रावा॑ण ऊ॒र्ध्वा अ॒भि च॑क्षुरध्व॒रम् ।येभि॒र्विहा॑या॒ अभ॑वद्विचक्ष॒णः पाथ॑: सु॒मेकं॒ स्वधि॑ति॒र्वन॑न्वति॥

rebhadatra januṣā pūrvo aṅgirā grāvāṇa ūrdhvā abhi cakṣuradhvaram |yebhirvihāyā abhavadvicakṣaṇaḥ pātha: sumekaṃ svadhitirvananvati ||