Mandala.Sukta 2.35

गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः। अपांनपात्। त्रिष्टुप्। · gṛtsamada (āṅgirasaḥ śaunahotraḥ paścād) bhārgavaḥ śaunakaḥ | apāṃnapāt | triṣṭup |

उपे॑मसृक्षि वाज॒युर्व॑च॒स्यां चनो॑ दधीत ना॒द्यो गिरो॑ मे ।अ॒पां नपा॑दाशु॒हेमा॑ कु॒वित् स सु॒पेश॑सस्करति॒ जोषि॑ष॒द्धि॥

upemasṛkṣi vājayurvacasyāṃ cano dadhīta nādyo giro me |apāṃ napādāśuhemā kuvit sa supeśasaskarati joṣiṣaddhi ||

इ॒मं स्व॑स्मै हृ॒द आ सुत॑ष्टं॒ मन्त्रं॑ वोचेम कु॒विद॑स्य॒ वेद॑त् ।अ॒पां नपा॑दसु॒र्य॑स्य म॒ह्ना विश्वा॑न्य॒र्यो भुव॑ना जजान॥

imaṃ svasmai hṛda ā sutaṣṭaṃ mantraṃ vocema kuvidasya vedat |apāṃ napādasuryasya mahnā viśvānyaryo bhuvanā jajāna ||

सम॒न्या यन्त्युप॑ यन्त्य॒न्याः स॑मा॒नमू॒र्वं न॒द्य॑: पृणन्ति ।तमू॒ शुचिं॒ शुच॑यो दीदि॒वांस॑म॒पां नपा॑तं॒ परि॑ तस्थु॒राप॑:॥

samanyā yantyupa yantyanyāḥ samānamūrvaṃ nadya: pṛṇanti |tamū śuciṃ śucayo dīdivāṃsamapāṃ napātaṃ pari tasthurāpa: ||

तमस्मे॑रा युव॒तयो॒ युवा॑नं मर्मृ॒ज्यमा॑ना॒: परि॑ य॒न्त्याप॑: ।स शु॒क्रेभि॒: शिक्व॑भी रे॒वद॒स्मे दी॒दाया॑नि॒ध्मो घृ॒तनि॑र्णिग॒प्सु॥

tamasmerā yuvatayo yuvānaṃ marmṛjyamānā: pari yantyāpa: |sa śukrebhi: śikvabhī revadasme dīdāyānidhmo ghṛtanirṇigapsu ||

अ॒स्मै ति॒स्रो अ॑व्य॒थ्याय॒ नारी॑र्दे॒वाय॑ दे॒वीर्दि॑धिष॒न्त्यन्न॑म् ।कृता॑ इ॒वोप॒ हि प्र॑स॒र्स्रे अ॒प्सु स पी॒यूषं॑ धयति पूर्व॒सूना॑म्॥

asmai tisro avyathyāya nārīrdevāya devīrdidhiṣantyannam |kṛtā ivopa hi prasarsre apsu sa pīyūṣaṃ dhayati pūrvasūnām ||

अश्व॒स्यात्र॒ जनि॑मा॒स्य च॒ स्व॑र्द्रु॒हो रि॒षः स॒म्पृच॑: पाहि सू॒रीन् ।आ॒मासु॑ पू॒र्षु प॒रो अ॑प्रमृ॒ष्यं नारा॑तयो॒ वि न॑श॒न्नानृ॑तानि॥

aśvasyātra janimāsya ca svardruho riṣaḥ sampṛca: pāhi sūrīn |āmāsu pūrṣu paro apramṛṣyaṃ nārātayo vi naśannānṛtāni ||

स्व आ दमे॑ सु॒दुघा॒ यस्य॑ धे॒नुः स्व॒धां पी॑पाय सु॒भ्वन्न॑मत्ति ।सो अ॒पां नपा॑दू॒र्जय॑न्न॒प्स्व१न्तर्व॑सु॒देया॑य विध॒ते वि भा॑ति ७॥यो अ॒प्स्वा शुचि॑ना॒ दैव्ये॑न ऋ॒तावाज॑स्र उर्वि॒या वि॒भाति॑ ।व॒या इद॒न्या भुव॑नान्यस्य॒ प्र जा॑यन्ते वी॒रुध॑श्च प्र॒जाभि॑:॥

sva ā dame sudughā yasya dhenuḥ svadhāṃ pīpāya subhvannamatti |so apāṃ napādūrjayannapsva1ntarvasudeyāya vidhate vi bhāti 7 ||yo apsvā śucinā daivyena ṛtāvājasra urviyā vibhāti |vayā idanyā bhuvanānyasya pra jāyante vīrudhaśca prajābhi: ||

अ॒पां नपा॒दा ह्यस्था॑दु॒पस्थं॑ जि॒ह्माना॑मू॒र्ध्वो वि॒द्युतं॒ वसा॑नः ।तस्य॒ ज्येष्ठं॑ महि॒मानं॒ वह॑न्ती॒र्हिर॑ण्यवर्णा॒: परि॑ यन्ति य॒ह्वीः॥

apāṃ napādā hyasthādupasthaṃ jihmānāmūrdhvo vidyutaṃ vasānaḥ |tasya jyeṣṭhaṃ mahimānaṃ vahantīrhiraṇyavarṇā: pari yanti yahvīḥ ||

हिर॑ण्यरूप॒: स हिर॑ण्यसंदृग॒पां नपा॒त् सेदु॒ हिर॑ण्यवर्णः ।हि॒र॒ण्यया॒त् परि॒ योने॑र्नि॒षद्या॑ हिरण्य॒दा द॑द॒त्यन्न॑मस्मै॥

hiraṇyarūpa: sa hiraṇyasaṃdṛgapāṃ napāt sedu hiraṇyavarṇaḥ |hiraṇyayāt pari yonerniṣadyā hiraṇyadā dadatyannamasmai ||

तद॒स्यानी॑कमु॒त चारु॒ नामा॑पी॒च्यं॑ वर्धते॒ नप्तु॑र॒पाम् ।यमि॒न्धते॑ युव॒तय॒: समि॒त्था हिर॑ण्यवर्णं घृ॒तमन्न॑मस्य॥

tadasyānīkamuta cāru nāmāpīcyaṃ vardhate napturapām |yamindhate yuvataya: samitthā hiraṇyavarṇaṃ ghṛtamannamasya ||

अ॒स्मै ब॑हू॒नाम॑व॒माय॒ सख्ये॑ य॒ज्ञैर्वि॑धेम॒ नम॑सा ह॒विर्भि॑: ।सं सानु॒ मार्ज्मि॒ दिधि॑षामि॒ बिल्मै॒र्दधा॒म्यन्नै॒: परि॑ वन्द ऋ॒ग्भिः॥

asmai bahūnāmavamāya sakhye yajñairvidhema namasā havirbhi: |saṃ sānu mārjmi didhiṣāmi bilmairdadhāmyannai: pari vanda ṛgbhiḥ ||

स ईं॒ वृषा॑जनय॒त् तासु॒ गर्भं॒ स ईं॒ शिशु॑र्धयति॒ तं रि॑हन्ति ।सो अ॒पां नपा॒दन॑भिम्लातवर्णो॒ ऽन्यस्ये॑वे॒ह त॒न्वा॑ विवेष॥

sa īṃ vṛṣājanayat tāsu garbhaṃ sa īṃ śiśurdhayati taṃ rihanti |so apāṃ napādanabhimlātavarṇo 'nyasyeveha tanvā viveṣa ||

अ॒स्मिन् प॒दे प॑र॒मे त॑स्थि॒वांस॑मध्व॒स्मभि॑र्वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांस॑म् ।आपो॒ नप्त्रे॑ घृ॒तमन्नं॒ वह॑न्तीः स्व॒यमत्कै॒: परि॑ दीयन्ति य॒ह्वीः॥

asmin pade parame tasthivāṃsamadhvasmabhirviśvahā dīdivāṃsam |āpo naptre ghṛtamannaṃ vahantīḥ svayamatkai: pari dīyanti yahvīḥ ||

अयां॑समग्ने सुक्षि॒तिं जना॒यायां॑समु म॒घव॑द्भ्यः सुवृ॒क्तिम् ।विश्वं॒ तद् भ॒द्रं यदव॑न्ति दे॒वा बृ॒हद् व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑:॥

ayāṃsamagne sukṣitiṃ janāyāyāṃsamu maghavadbhyaḥ suvṛktim |viśvaṃ tad bhadraṃ yadavanti devā bṛhad vadema vidathe suvīrā: ||