Mandala.Sukta 4.11

वामदेवो गौतमः। अग्निः।त्रिष्टुप्। · vāmadevo gautamaḥ | agniḥ |triṣṭup |

भ॒द्रं ते॑ अग्ने सहसि॒न्ननी॑कमुपा॒क आ रो॑चते॒ सूर्य॑स्य ।रुश॑द् दृ॒शे द॑दृशे नक्त॒या चि॒दरू॑क्षितं दृ॒श आ रू॒पे अन्न॑म्॥

bhadraṃ te agne sahasinnanīkamupāka ā rocate sūryasya |ruśad dṛśe dadṛśe naktayā cidarūkṣitaṃ dṛśa ā rūpe annam ||

वि षा॑ह्यग्ने गृण॒ते म॑नी॒षां खं वेप॑सा तुविजात॒ स्तवा॑नः ।विश्वे॑भि॒र्यद् वा॒वन॑: शुक्र दे॒वैस्तन्नो॑ रास्व सुमहो॒ भूरि॒ मन्म॑॥

vi ṣāhyagne gṛṇate manīṣāṃ khaṃ vepasā tuvijāta stavānaḥ |viśvebhiryad vāvana: śukra devaistanno rāsva sumaho bhūri manma ||

त्वद॑ग्ने॒ काव्या॒ त्वन्म॑नी॒षास्त्वदु॒क्था जा॑यन्ते॒ राध्या॑नि ।त्वदे॑ति॒ द्रवि॑णं वी॒रपे॑शा इ॒त्थाधि॑ये दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य॥

tvadagne kāvyā tvanmanīṣāstvadukthā jāyante rādhyāni |tvadeti draviṇaṃ vīrapeśā itthādhiye dāśuṣe martyāya ||

त्वद् वा॒जी वा॑जम्भ॒रो विहा॑या अभिष्टि॒कृज्जा॑यते स॒त्यशु॑ष्मः ।त्वद् र॒यिर्दे॒वजू॑तो मयो॒भुस्त्वदा॒शुर्जू॑जु॒वाँ अ॑ग्ने॒ अर्वा॑॥

tvad vājī vājambharo vihāyā abhiṣṭikṛjjāyate satyaśuṣmaḥ |tvad rayirdevajūto mayobhustvadāśurjūjuvām̐ agne arvā ||

त्वाम॑ग्ने प्रथ॒मं दे॑व॒यन्तो॑ दे॒वं मर्ता॑ अमृत म॒न्द्रजि॑ह्वम् ।द्वे॒षो॒युत॒मा वि॑वासन्ति धी॒भिर्दमू॑नसं गृ॒हप॑ति॒ममू॑रम्॥

tvāmagne prathamaṃ devayanto devaṃ martā amṛta mandrajihvam |dveṣoyutamā vivāsanti dhībhirdamūnasaṃ gṛhapatimamūram ||

आ॒रे अ॒स्मदम॑तिमा॒रे अंह॑ आ॒रे विश्वां॑ दुर्म॒तिं यन्नि॒पासि॑ ।दो॒षा शि॒वः स॑हसः सूनो अग्ने॒ यं दे॒व आ चि॒त् सच॑से स्व॒स्ति॥

āre asmadamatimāre aṃha āre viśvāṃ durmatiṃ yannipāsi |doṣā śivaḥ sahasaḥ sūno agne yaṃ deva ā cit sacase svasti ||