Mandala.Sukta 4.44

पुरुमीळहाजमीळहौ सौहोत्रौ। अश्विनौ। त्रिष्टुप्। · purumīḷahājamīḷahau sauhotrau | aśvinau | triṣṭup |

तं वां॒ रथं॑ व॒यम॒द्या हु॑वेम पृथु॒ज्रय॑मश्विना॒ संग॑तिं॒ गोः ।यः सू॒र्यां वह॑ति वन्धुरा॒युर्गिर्वा॑हसं पुरु॒तमं॑ वसू॒युम्॥

taṃ vāṃ rathaṃ vayamadyā huvema pṛthujrayamaśvinā saṃgatiṃ goḥ |yaḥ sūryāṃ vahati vandhurāyurgirvāhasaṃ purutamaṃ vasūyum ||

यु॒वं श्रिय॑मश्विना दे॒वता॒ तां दिवो॑ नपाता वनथ॒: शची॑भिः ।यु॒वोर्वपु॑र॒भि पृक्ष॑: सचन्ते॒ वह॑न्ति॒ यत् क॑कु॒हासो॒ रथे॑ वाम्॥

yuvaṃ śriyamaśvinā devatā tāṃ divo napātā vanatha: śacībhiḥ |yuvorvapurabhi pṛkṣa: sacante vahanti yat kakuhāso rathe vām ||

को वा॑म॒द्या क॑रते रा॒तह॑व्य ऊ॒तये॑ वा सुत॒पेया॑य वा॒र्कैः ।ऋ॒तस्य॑ वा व॒नुषे॑ पू॒र्व्याय॒ नमो॑ येमा॒नो अ॑श्वि॒ना व॑वर्तत्॥

ko vāmadyā karate rātahavya ūtaye vā sutapeyāya vārkaiḥ |ṛtasya vā vanuṣe pūrvyāya namo yemāno aśvinā vavartat ||

हि॒र॒ण्यये॑न पुरुभू॒ रथे॑ने॒मं य॒ज्ञं ना॑स॒त्योप॑ यातम् ।पिबा॑थ॒ इन्मधु॑नः सो॒म्यस्य॒ दध॑थो॒ रत्नं॑ विध॒ते जना॑य॥

hiraṇyayena purubhū rathenemaṃ yajñaṃ nāsatyopa yātam |pibātha inmadhunaḥ somyasya dadhatho ratnaṃ vidhate janāya ||

आ नो॑ यातं दि॒वो अच्छा॑ पृथि॒व्या हि॑र॒ण्यये॑न सु॒वृता॒ रथे॑न ।मा वा॑म॒न्ये नि य॑मन् देव॒यन्त॒: सं यद् द॒दे नाभि॑: पू॒र्व्या वा॑म्॥

ā no yātaṃ divo acchā pṛthivyā hiraṇyayena suvṛtā rathena |mā vāmanye ni yaman devayanta: saṃ yad dade nābhi: pūrvyā vām ||

नू नो॑ र॒यिं पु॑रु॒वीरं॑ बृ॒हन्तं॒ दस्रा॒ मिमा॑थामु॒भये॑ष्व॒स्मे ।नरो॒ यद् वा॑मश्विना॒ स्तोम॒माव॑न् त्स॒धस्तु॑तिमाजमी॒ळहासो॑ अग्मन्॥

nū no rayiṃ puruvīraṃ bṛhantaṃ dasrā mimāthāmubhayeṣvasme |naro yad vāmaśvinā stomamāvan tsadhastutimājamīḷahāso agman ||

इ॒हेह॒ यद् वां॑ सम॒ना प॑पृ॒क्षे सेयम॒स्मे सु॑म॒तिर्वा॑जरत्ना ।उ॒रु॒ष्यतं॑ जरि॒तारं॑ यु॒वं ह॑ श्रि॒तः कामो॑ नासत्या युव॒द्रिक्॥

iheha yad vāṃ samanā papṛkṣe seyamasme sumatirvājaratnā |uruṣyataṃ jaritāraṃ yuvaṃ ha śritaḥ kāmo nāsatyā yuvadrik ||