Mandala.Sukta 4.54

वामदेवो गौतमः। सविता।जगती, ६ त्रिष्टुप्। · vāmadevo gautamaḥ | savitā |jagatī, 6 triṣṭup |

अभू॑द् दे॒वः स॑वि॒ता वन्द्यो॒ नु न॑ इ॒दानी॒मह्न॑ उप॒वाच्यो॒ नृभि॑: ।वि यो रत्ना॒ भज॑ति मान॒वेभ्य॒: श्रेष्ठं॑ नो॒ अत्र॒ द्रवि॑णं॒ यथा॒ दध॑त्॥

abhūd devaḥ savitā vandyo nu na idānīmahna upavācyo nṛbhi: |vi yo ratnā bhajati mānavebhya: śreṣṭhaṃ no atra draviṇaṃ yathā dadhat ||

दे॒वेभ्यो॒ हि प्र॑थ॒मं य॒ज्ञिये॑भ्योऽमृत॒त्वं सु॒वसि॑ भा॒गमु॑त्त॒मम् ।आदिद् दा॒मानं॑ सवित॒र्व्यू॑र्णुषेऽनूची॒ना जी॑वि॒ता मानु॑षेभ्यः॥

devebhyo hi prathamaṃ yajñiyebhyo'mṛtatvaṃ suvasi bhāgamuttamam |ādid dāmānaṃ savitarvyūrṇuṣe'nūcīnā jīvitā mānuṣebhyaḥ ||

अचि॑त्ती॒ यच्च॑कृ॒मा दैव्ये॒ जने॑ दी॒नैर्दक्षै॒: प्रभू॑ती पूरुष॒त्वता॑ ।दे॒वेषु॑ च सवित॒र्मानु॑षेषु च॒ त्वं नो॒ अत्र॑ सुवता॒दना॑गसः॥

acittī yaccakṛmā daivye jane dīnairdakṣai: prabhūtī pūruṣatvatā |deveṣu ca savitarmānuṣeṣu ca tvaṃ no atra suvatādanāgasaḥ ||

न प्र॒मिये॑ सवि॒तुर्दैव्य॑स्य॒ तद् यथा॒ विश्वं॒ भुव॑नं धारयि॒ष्यति॑ ।यत् पृ॑थि॒व्या वरि॑म॒न्ना स्व॑ङ्गु॒रिर्वर्ष्म॑न् दि॒वः सु॒वति॑ स॒त्यम॑स्य॒ तत्॥

na pramiye saviturdaivyasya tad yathā viśvaṃ bhuvanaṃ dhārayiṣyati |yat pṛthivyā varimannā svaṅgurirvarṣman divaḥ suvati satyamasya tat ||

इन्द्र॑ज्येष्ठान् बृ॒हद्भ्य॒: पर्व॑तेभ्य॒: क्षयाँ॑ एभ्यः सुवसि प॒स्त्या॑वतः ।यथा॑यथा प॒तय॑न्तो वियेमि॒र ए॒वैव त॑स्थुः सवितः स॒वाय॑ ते॥

indrajyeṣṭhān bṛhadbhya: parvatebhya: kṣayām̐ ebhyaḥ suvasi pastyāvataḥ |yathāyathā patayanto viyemira evaiva tasthuḥ savitaḥ savāya te ||

ये ते॒ त्रिरह॑न् त्सवितः स॒वासो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सौभ॑गमासु॒वन्ति॑ ।इन्द्रो॒ द्यावा॑पृथि॒वी सिन्धु॑र॒द्भिरा॑दि॒त्यैर्नो॒ अदि॑ति॒: शर्म॑ यंसत्॥

ye te trirahan tsavitaḥ savāso divedive saubhagamāsuvanti |indro dyāvāpṛthivī sindhuradbhirādityairno aditi: śarma yaṃsat ||