Mandala.Sukta 5.82

श्यावाश्व आत्रेयः। सविता। गायत्री, १ अनुष्टुप्। · śyāvāśva ātreyaḥ | savitā | gāyatrī, 1 anuṣṭup |

तत् स॑वि॒तुर्वृ॑णीमहे व॒यं दे॒वस्य॒ भोज॑नम् ।श्रेष्ठं॑ सर्व॒धात॑मं॒ तुरं॒ भग॑स्य धीमहि॥

tat saviturvṛṇīmahe vayaṃ devasya bhojanam |śreṣṭhaṃ sarvadhātamaṃ turaṃ bhagasya dhīmahi ||

अस्य॒ हि स्वय॑शस्तरं सवि॒तुः कच्च॒न प्रि॒यम् ।न मि॒नन्ति॑ स्व॒राज्य॑म्॥

asya hi svayaśastaraṃ savituḥ kaccana priyam |na minanti svarājyam ||

स हि रत्ना॑नि दा॒शुषे॑ सु॒वाति॑ सवि॒ता भग॑: ।तं भा॒गं चि॒त्रमी॑महे॥

sa hi ratnāni dāśuṣe suvāti savitā bhaga: |taṃ bhāgaṃ citramīmahe ||

अ॒द्या नो॑ देव सवितः प्र॒जाव॑त् सावी॒: सौभ॑गम् ।परा॑ दु॒ष्ष्वप्न्यं॑ सुव॥

adyā no deva savitaḥ prajāvat sāvī: saubhagam |parā duṣṣvapnyaṃ suva ||

विश्वा॑नि देव सवितर्दुरि॒तानि॒ परा॑ सुव ।यद् भ॒द्रं तन्न॒ आ सु॑व॥

viśvāni deva savitarduritāni parā suva |yad bhadraṃ tanna ā suva ||

अना॑गसो॒ अदि॑तये दे॒वस्य॑ सवि॒तुः स॒वे ।विश्वा॑ वा॒मानि॑ धीमहि॥

anāgaso aditaye devasya savituḥ save |viśvā vāmāni dhīmahi ||

आ वि॒श्वदे॑वं॒ सत्प॑तिं सू॒क्तैर॒द्या वृ॑णीमहे ।स॒त्यस॑वं सवि॒तार॑म्॥

ā viśvadevaṃ satpatiṃ sūktairadyā vṛṇīmahe |satyasavaṃ savitāram ||

य इ॒मे उ॒भे अह॑नी पु॒र एत्यप्र॑युच्छन् ।स्वा॒धीर्दे॒वः स॑वि॒ता॥

ya ime ubhe ahanī pura etyaprayucchan |svādhīrdevaḥ savitā ||

य इ॒मा विश्वा॑ जा॒तान्या॑श्रा॒वय॑ति॒ श्लोके॑न ।प्र च॑ सु॒वाति॑ सवि॒ता॥

ya imā viśvā jātānyāśrāvayati ślokena |pra ca suvāti savitā ||