Mandala.Sukta 7.4

मैत्रावरुणिर्वसिष्ठ:।अग्नि: । त्रिष्टुप् । · maitrāvaruṇirvasiṣṭha: |agni: | triṣṭup |

प्र व॑: शु॒क्राय॑ भा॒नवे॑ भरध्वं ह॒व्यं म॒तिं चा॒ग्नये॒ सुपू॑तम् ।यो दैव्या॑नि॒ मानु॑षा ज॒नूंष्य॒न्तर्विश्वा॑नि वि॒द्मना॒ जिगा॑ति॥

pra va: śukrāya bhānave bharadhvaṃ havyaṃ matiṃ cāgnaye supūtam |yo daivyāni mānuṣā janūṃṣyantarviśvāni vidmanā jigāti ||

स गृत्सो॑ अ॒ग्निस्तरु॑णश्चिदस्तु॒ यतो॒ यवि॑ष्ठो॒ अज॑निष्ट मा॒तुः ।सं यो वना॑ यु॒वते॒ शुचि॑द॒न्भूरि॑ चि॒दन्ना॒ समिद॑त्ति स॒द्यः॥

sa gṛtso agnistaruṇaścidastu yato yaviṣṭho ajaniṣṭa mātuḥ |saṃ yo vanā yuvate śucidanbhūri cidannā samidatti sadyaḥ ||

अ॒स्य दे॒वस्य॑ सं॒सद्यनी॑के॒ यं मर्ता॑सः श्ये॒तं ज॑गृ॒भ्रे ।नि यो गृभं॒ पौरु॑षेयीमु॒वोच॑ दु॒रोक॑म॒ग्निरा॒यवे॑ शुशोच॥

asya devasya saṃsadyanīke yaṃ martāsaḥ śyetaṃ jagṛbhre |ni yo gṛbhaṃ pauruṣeyīmuvoca durokamagnirāyave śuśoca ||

अ॒यं क॒विरक॑विषु॒ प्रचे॑ता॒ मर्ते॑ष्व॒ग्निर॒मृतो॒ नि धा॑यि ।स मा नो॒ अत्र॑ जुहुरः सहस्व॒: सदा॒ त्वे सु॒मन॑सः स्याम॥

ayaṃ kavirakaviṣu pracetā marteṣvagniramṛto ni dhāyi |sa mā no atra juhuraḥ sahasva: sadā tve sumanasaḥ syāma ||

आ यो योनिं॑ दे॒वकृ॑तं स॒साद॒ क्रत्वा॒ ह्य१ग्निर॒मृताँ॒ अता॑रीत् ।तमोष॑धीश्च व॒निन॑श्च॒ गर्भं॒ भूमि॑श्च वि॒श्वधा॑यसं बिभर्ति॥

ā yo yoniṃ devakṛtaṃ sasāda kratvā hya1gniramṛtām̐ atārīt |tamoṣadhīśca vaninaśca garbhaṃ bhūmiśca viśvadhāyasaṃ bibharti ||

ईशे॒ ह्य१ग्निर॒मृत॑स्य॒ भूरे॒रीशे॑ रा॒यः सु॒वीर्य॑स्य॒ दातो॑: ।मा त्वा॑ व॒यं स॑हसावन्न॒वीरा॒ माप्स॑व॒: परि॑ षदाम॒ मादु॑वः॥

īśe hya1gniramṛtasya bhūrerīśe rāyaḥ suvīryasya dāto: |mā tvā vayaṃ sahasāvannavīrā māpsava: pari ṣadāma māduvaḥ ||

प॒रि॒षद्यं॒ ह्यर॑णस्य॒ रेक्णो॒ नित्य॑स्य रा॒यः पत॑यः स्याम ।न शेषो॑ अग्ने अ॒न्यजा॑तम॒स्त्यचे॑तानस्य॒ मा प॒थो वि दु॑क्षः॥

pariṣadyaṃ hyaraṇasya rekṇo nityasya rāyaḥ patayaḥ syāma |na śeṣo agne anyajātamastyacetānasya mā patho vi dukṣaḥ ||

न॒हि ग्रभा॒यार॑णः सु॒शेवो॒ऽन्योद॑र्यो॒ मन॑सा॒ मन्त॒वा उ॑ ।अधा॑ चि॒दोक॒: पुन॒रित्स ए॒त्या ऽऽनो॑ वा॒ज्य॑भी॒षाळे॑तु॒ नव्य॑:॥

nahi grabhāyāraṇaḥ suśevo'nyodaryo manasā mantavā u |adhā cidoka: punaritsa etyā ''no vājyabhīṣāḷetu navya: ||

त्वम॑ग्ने वनुष्य॒तो नि पा॑हि॒ त्वमु॑ नः सहसावन्नव॒द्यात् ।सं त्वा॑ ध्वस्म॒न्वद॒भ्ये॑तु॒ पाथ॒: सं र॒यिः स्पृ॑ह॒याय्य॑: सह॒स्री॥

tvamagne vanuṣyato ni pāhi tvamu naḥ sahasāvannavadyāt |saṃ tvā dhvasmanvadabhyetu pātha: saṃ rayiḥ spṛhayāyya: sahasrī ||

ए॒ता नो॑ अग्ने॒ सौभ॑गा दिदी॒ह्यपि॒ क्रतुं॑ सु॒चेत॑सं वतेम ।विश्वा॑ स्तो॒तृभ्यो॑ गृण॒ते च॑ सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः॥

etā no agne saubhagā didīhyapi kratuṃ sucetasaṃ vatema |viśvā stotṛbhyo gṛṇate ca santu yūyaṃ pāta svastibhi: sadā naḥ ||