Valmiki Ramayana 3.21.22
भ्रातुः समीपे शोक आर्ता नष्ट संज्ञा बभूव ह ।कराभ्याम् उदरम् हत्वा रुरोद भृश दुःखिता॥
bhrātuḥ samīpe śoka ārtā naṣṭa saṃjñā babhūva ha |karābhyām udaram hatvā ruroda bhṛśa duḥkhitā ||
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book