Loading
महाभारत 1.100.22
ऋतुकाले ततो ज्येष्ठां वधूं तस्मै न्ययोजयत्सा तु रूपं च गन्धं च महर्षेः प्रविचिन्त्य तम्नाकरोद्वचनं देव्या भयात्सुरसुतोपमा
ṛtukāle tato jyeṣṭhāṃ vadhūṃ tasmai nyayojayatsā tu rūpaṃ ca gandhaṃ ca maharṣeḥ pravicintya tamnākarodvacanaṃ devyā bhayātsurasutopamā
इस श्लोक का हमारा सरल अर्थ विद्वत् समीक्षा की प्रतीक्षा में है।
पुस्तक में खोलें