Parva.Adhyaya 1.132

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्तेषु राज्ञा तु पाण्डवेषु महात्मसुदुर्योधनः परं हर्षमाजगाम दुरात्मवान्

evamukteṣu rājñā tu pāṇḍaveṣu mahātmasuduryodhanaḥ paraṃ harṣamājagāma durātmavān

स पुरोचनमेकान्तमानीय भरतर्षभगृहीत्वा दक्षिणे पाणौ सचिवं वाक्यमब्रवीत्

sa purocanamekāntamānīya bharatarṣabhagṛhītvā dakṣiṇe pāṇau sacivaṃ vākyamabravīt

ममेयं वसुसंपूर्णा पुरोचन वसुंधरायथेयं मम तद्वत्ते स तां रक्षितुमर्हसि

mameyaṃ vasusaṃpūrṇā purocana vasuṃdharāyatheyaṃ mama tadvatte sa tāṃ rakṣitumarhasi

न हि मे कश्चिदन्योऽस्ति वैश्वासिकतरस्त्वयासहायो येन संधाय मन्त्रयेयं यथा त्वया

na hi me kaścidanyo'sti vaiśvāsikatarastvayāsahāyo yena saṃdhāya mantrayeyaṃ yathā tvayā

संरक्ष तात मन्त्रं च सपत्नांश्च ममोद्धरनिपुणेनाभ्युपायेन यद्ब्रवीमि तथा कुरु

saṃrakṣa tāta mantraṃ ca sapatnāṃśca mamoddharanipuṇenābhyupāyena yadbravīmi tathā kuru

पाण्डवा धृतराष्ट्रेण प्रेषिता वारणावतम्उत्सवे विहरिष्यन्ति धृतराष्ट्रस्य शासनात्

pāṇḍavā dhṛtarāṣṭreṇa preṣitā vāraṇāvatamutsave vihariṣyanti dhṛtarāṣṭrasya śāsanāt

स त्वं रासभयुक्तेन स्यन्दनेनाशुगामिनावारणावतमद्यैव यथा यासि तथा कुरु

sa tvaṃ rāsabhayuktena syandanenāśugāmināvāraṇāvatamadyaiva yathā yāsi tathā kuru

तत्र गत्वा चतुःशालं गृहं परमसंवृतम्आयुधागारमाश्रित्य कारयेथा महाधनम्

tatra gatvā catuḥśālaṃ gṛhaṃ paramasaṃvṛtamāyudhāgāramāśritya kārayethā mahādhanam

शणसर्जरसादीनि यानि द्रव्याणि कानिचित्आग्नेयान्युत सन्तीह तानि सर्वाणि दापय

śaṇasarjarasādīni yāni dravyāṇi kānicitāgneyānyuta santīha tāni sarvāṇi dāpaya

सर्पिषा च सतैलेन लाक्षया चाप्यनल्पयामृत्तिकां मिश्रयित्वा त्वं लेपं कुड्येषु दापयेः

sarpiṣā ca satailena lākṣayā cāpyanalpayāmṛttikāṃ miśrayitvā tvaṃ lepaṃ kuḍyeṣu dāpayeḥ

शणान्वंशं घृतं दारु यन्त्राणि विविधानि चतस्मिन्वेश्मनि सर्वाणि निक्षिपेथाः समन्ततः

śaṇānvaṃśaṃ ghṛtaṃ dāru yantrāṇi vividhāni catasminveśmani sarvāṇi nikṣipethāḥ samantataḥ

यथा च त्वां न शङ्केरन्परीक्षन्तोऽपि पाण्डवाःआग्नेयमिति तत्कार्यमिति चान्ये च मानवाः

yathā ca tvāṃ na śaṅkeranparīkṣanto'pi pāṇḍavāḥāgneyamiti tatkāryamiti cānye ca mānavāḥ

वेश्मन्येवं कृते तत्र कृत्वा तान्परमार्चितान्वासयेः पाण्डवेयांश्च कुन्तीं च ससुहृज्जनाम्

veśmanyevaṃ kṛte tatra kṛtvā tānparamārcitānvāsayeḥ pāṇḍaveyāṃśca kuntīṃ ca sasuhṛjjanām

तत्रासनानि मुख्यानि यानानि शयनानि चविधातव्यानि पाण्डूनां यथा तुष्येत मे पिता

tatrāsanāni mukhyāni yānāni śayanāni cavidhātavyāni pāṇḍūnāṃ yathā tuṣyeta me pitā

यथा रमेरन्विश्रब्धा नगरे वारणावतेतथा सर्वं विधातव्यं यावत्कालस्य पर्ययः

yathā rameranviśrabdhā nagare vāraṇāvatetathā sarvaṃ vidhātavyaṃ yāvatkālasya paryayaḥ

ज्ञात्वा तु तान्सुविश्वस्ताञ्शयानानकुतोभयान्अग्निस्ततस्त्वया देयो द्वारतस्तस्य वेश्मनः

jñātvā tu tānsuviśvastāñśayānānakutobhayānagnistatastvayā deyo dvāratastasya veśmanaḥ

दग्धानेवं स्वके गेहे दग्धा इति ततो जनाःज्ञातयो वा वदिष्यन्ति पाण्डवार्थाय कर्हिचित्

dagdhānevaṃ svake gehe dagdhā iti tato janāḥjñātayo vā vadiṣyanti pāṇḍavārthāya karhicit

तत्तथेति प्रतिज्ञाय कौरवाय पुरोचनःप्रायाद्रासभयुक्तेन नगरं वारणावतम्

tattatheti pratijñāya kauravāya purocanaḥprāyādrāsabhayuktena nagaraṃ vāraṇāvatam

स गत्वा त्वरितो राजन्दुर्योधनमते स्थितःयथोक्तं राजपुत्रेण सर्वं चक्रे पुरोचनः

sa gatvā tvarito rājanduryodhanamate sthitaḥyathoktaṃ rājaputreṇa sarvaṃ cakre purocanaḥ