Parva.Adhyaya 1.139

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तत्र तेषु शयानेषु हिडिम्बो नाम राक्षसःअविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षमुपाश्रितः

tatra teṣu śayāneṣu hiḍimbo nāma rākṣasaḥavidūre vanāttasmācchālavṛkṣamupāśritaḥ

क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यो महाबलःविरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनःपिशितेप्सुः क्षुधार्तस्तानपश्यत यदृच्छया

krūro mānuṣamāṃsādo mahāvīryo mahābalaḥvirūparūpaḥ piṅgākṣaḥ karālo ghoradarśanaḥpiśitepsuḥ kṣudhārtastānapaśyata yadṛcchayā

ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूयन्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान्जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनः पुनरवेक्ष्य च

ūrdhvāṅguliḥ sa kaṇḍūyandhunvanrūkṣāñśiroruhānjṛmbhamāṇo mahāvaktraḥ punaḥ punaravekṣya ca

दुष्टो मानुषमांसादो महाकायो महाबलःआघ्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत्

duṣṭo mānuṣamāṃsādo mahākāyo mahābalaḥāghrāya mānuṣaṃ gandhaṃ bhaginīmidamabravīt

उपपन्नश्चिरस्याद्य भक्षो मम मनःप्रियःस्नेहस्रवान्प्रस्रवति जिह्वा पर्येति मे मुखम्

upapannaścirasyādya bhakṣo mama manaḥpriyaḥsnehasravānprasravati jihvā paryeti me mukham

अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाःदेहेषु मज्जयिष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च

aṣṭau daṃṣṭrāḥ sutīkṣṇāgrāścirasyāpātaduḥsahāḥdeheṣu majjayiṣyāmi snigdheṣu piśiteṣu ca

आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपिउष्णं नवं प्रपास्यामि फेनिलं रुधिरं बहु

ākramya mānuṣaṃ kaṇṭhamācchidya dhamanīmapiuṣṇaṃ navaṃ prapāsyāmi phenilaṃ rudhiraṃ bahu

गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताःमानुषो बलवान्गन्धो घ्राणं तर्पयतीव मे

gaccha jānīhi ke tvete śerate vanamāśritāḥmānuṣo balavāngandho ghrāṇaṃ tarpayatīva me

हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानयस्व ममान्तिकम्अस्मद्विषयसुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भयमस्ति ते

hatvaitānmānuṣānsarvānānayasva mamāntikamasmadviṣayasuptebhyo naitebhyo bhayamasti te

एषां मांसानि संस्कृत्य मानुषाणां यथेष्टतःभक्षयिष्याव सहितौ कुरु तूर्णं वचो मम

eṣāṃ māṃsāni saṃskṛtya mānuṣāṇāṃ yatheṣṭataḥbhakṣayiṣyāva sahitau kuru tūrṇaṃ vaco mama

भ्रातुर्वचनमाज्ञाय त्वरमाणेव राक्षसीजगाम तत्र यत्र स्म पाण्डवा भरतर्षभ

bhrāturvacanamājñāya tvaramāṇeva rākṣasījagāma tatra yatra sma pāṇḍavā bharatarṣabha

ददर्श तत्र गत्वा सा पाण्डवान्पृथया सहशयानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम्

dadarśa tatra gatvā sā pāṇḍavānpṛthayā sahaśayānānbhīmasenaṃ ca jāgrataṃ tvaparājitam

दृष्ट्वैव भीमसेनं सा शालस्कन्धमिवोद्गतम्राक्षसी कामयामास रूपेणाप्रतिमं भुवि

dṛṣṭvaiva bhīmasenaṃ sā śālaskandhamivodgatamrākṣasī kāmayāmāsa rūpeṇāpratimaṃ bhuvi

अयं श्यामो महाबाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिःकम्बुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम

ayaṃ śyāmo mahābāhuḥ siṃhaskandho mahādyutiḥkambugrīvaḥ puṣkarākṣo bhartā yukto bhavenmama

नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरोपसंहितम्पतिस्नेहोऽतिबलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम्

nāhaṃ bhrātṛvaco jātu kuryāṃ krūropasaṃhitampatisneho'tibalavānna tathā bhrātṛsauhṛdam

मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्भ्रातुर्ममैव चहतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतीः समाः

muhūrtamiva tṛptiśca bhavedbhrāturmamaiva cahatairetairahatvā tu modiṣye śāśvatīḥ samāḥ

सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मानुषमुत्तमम्उपतस्थे महाबाहुं भीमसेनं शनैः शनैः

sā kāmarūpiṇī rūpaṃ kṛtvā mānuṣamuttamamupatasthe mahābāhuṃ bhīmasenaṃ śanaiḥ śanaiḥ

विलज्जमानेव लता दिव्याभरणभूषितास्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत्

vilajjamāneva latā divyābharaṇabhūṣitāsmitapūrvamidaṃ vākyaṃ bhīmasenamathābravīt

कुतस्त्वमसि संप्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभक इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः

kutastvamasi saṃprāptaḥ kaścāsi puruṣarṣabhaka ime śerate ceha puruṣā devarūpiṇaḥ

केयं च बृहती श्यामा सुकुमारी तवानघशेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा

keyaṃ ca bṛhatī śyāmā sukumārī tavānaghaśete vanamidaṃ prāpya viśvastā svagṛhe yathā

नेदं जानाति गहनं वनं राक्षससेवितम्वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्बो नाम राक्षसः

nedaṃ jānāti gahanaṃ vanaṃ rākṣasasevitamvasati hyatra pāpātmā hiḍimbo nāma rākṣasaḥ

तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसाबिभक्षयिषता मांसं युष्माकममरोपम

tenāhaṃ preṣitā bhrātrā duṣṭabhāvena rakṣasābibhakṣayiṣatā māṃsaṃ yuṣmākamamaropama

साहं त्वामभिसंप्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम्नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

sāhaṃ tvāmabhisaṃprekṣya devagarbhasamaprabhamnānyaṃ bhartāramicchāmi satyametadbravīmi te

एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ युक्तं मयि समाचरकामोपहतचित्ताङ्गीं भजमानां भजस्व माम्

etadvijñāya dharmajña yuktaṃ mayi samācarakāmopahatacittāṅgīṃ bhajamānāṃ bhajasva mām

त्रास्येऽहं त्वां महाबाहो राक्षसात्पुरुषादकात्वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ

trāsye'haṃ tvāṃ mahābāho rākṣasātpuruṣādakātvatsyāvo giridurgeṣu bhartā bhava mamānagha

अन्तरिक्षचरा ह्यस्मि कामतो विचरामि चअतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह

antarikṣacarā hyasmi kāmato vicarāmi caatulāmāpnuhi prītiṃ tatra tatra mayā saha

भीम उवाच · bhīma uvāca

मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानिमान्परित्यजेत को न्वद्य प्रभवन्निव राक्षसि

mātaraṃ bhrātaraṃ jyeṣṭhaṃ kaniṣṭhānaparānimānparityajeta ko nvadya prabhavanniva rākṣasi

को हि सुप्तानिमान्भ्रातॄन्दत्त्वा राक्षसभोजनम्मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः

ko hi suptānimānbhrātṝndattvā rākṣasabhojanammātaraṃ ca naro gacchetkāmārta iva madvidhaḥ

राक्षस्युवाचयत्ते प्रियं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रबोधयमोक्षयिष्यामि वः कामं राक्षसात्पुरुषादकात्

rākṣasyuvācayatte priyaṃ tatkariṣye sarvānetānprabodhayamokṣayiṣyāmi vaḥ kāmaṃ rākṣasātpuruṣādakāt

भीम उवाच · bhīma uvāca

सुखसुप्तान्वने भ्रातॄन्मातरं चैव राक्षसिन भयाद्बोधयिष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः

sukhasuptānvane bhrātṝnmātaraṃ caiva rākṣasina bhayādbodhayiṣyāmi bhrātustava durātmanaḥ

न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम्न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने

na hi me rākṣasā bhīru soḍhuṃ śaktāḥ parākramamna manuṣyā na gandharvā na yakṣāścārulocane

गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वापीच्छसि तत्कुरुतं वा प्रेषय तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम्

gaccha vā tiṣṭha vā bhadre yadvāpīcchasi tatkurutaṃ vā preṣaya tanvaṅgi bhrātaraṃ puruṣādakam