Parva.Adhyaya 1.141

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निवभगिनीं प्रति संक्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत्

bhīmasenastu taṃ dṛṣṭvā rākṣasaṃ prahasannivabhaginīṃ prati saṃkruddhamidaṃ vacanamabravīt

किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैःमामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन

kiṃ te hiḍimba etairvā sukhasuptaiḥ prabodhitaiḥmāmāsādaya durbuddhe tarasā tvaṃ narāśana

मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसिविशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति

mayyeva praharaihi tvaṃ na striyaṃ hantumarhasiviśeṣato'napakṛte pareṇāpakṛte sati

न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिहचोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणाभगिनी तव दुर्बुद्धे राक्षसानां यशोहर

na hīyaṃ svavaśā bālā kāmayatyadya māmihacoditaiṣā hyanaṅgena śarīrāntaracāriṇābhaginī tava durbuddhe rākṣasānāṃ yaśohara

त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य चकामयत्यद्य मां भीरुर्नैषा दूषयते कुलम्

tvanniyogena caiveyaṃ rūpaṃ mama samīkṣya cakāmayatyadya māṃ bhīrurnaiṣā dūṣayate kulam

अनङ्गेन कृते दोषे नेमां त्वमिह राक्षसमयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि

anaṅgena kṛte doṣe nemāṃ tvamiha rākṣasamayi tiṣṭhati duṣṭātmanna striyaṃ hantumarhasi

समागच्छ मया सार्धमेकेनैको नराशनअहमेव नयिष्यामि त्वामद्य यमसादनम्

samāgaccha mayā sārdhamekenaiko narāśanaahameva nayiṣyāmi tvāmadya yamasādanam

अद्य ते तलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसः

adya te talaniṣpiṣṭaṃ śiro rākṣasa dīryatāmkuñjarasyeva pādena viniṣpiṣṭaṃ balīyasaḥ

अद्य गात्राणि क्रव्यादाः श्येना गोमायवश्च तेकर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे

adya gātrāṇi kravyādāḥ śyenā gomāyavaśca tekarṣantu bhuvi saṃhṛṣṭā nihatasya mayā mṛdhe

क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमकण्टकम्पुरस्ताद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान्

kṣaṇenādya kariṣye'hamidaṃ vanamakaṇṭakampurastāddūṣitaṃ nityaṃ tvayā bhakṣayatā narān

अद्य त्वां भगिनी पाप कृष्यमाणं मया भुविद्रक्षत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम्

adya tvāṃ bhaginī pāpa kṛṣyamāṇaṃ mayā bhuvidrakṣatyadripratīkāśaṃ siṃheneva mahādvipam

निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसनवनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः

nirābādhāstvayi hate mayā rākṣasapāṃsanavanametaccariṣyanti puruṣā vanacāriṇaḥ

हिडिम्ब उवाच · hiḍimba uvāca

गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुषकृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेथा मा चिरं कृथाः

garjitena vṛthā kiṃ te katthitena ca mānuṣakṛtvaitatkarmaṇā sarvaṃ katthethā mā ciraṃ kṛthāḥ

बलिनं मन्यसे यच्च आत्मानमपराक्रमम्ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम्

balinaṃ manyase yacca ātmānamaparākramamjñāsyasyadya samāgamya mayātmānaṃ balādhikam

न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम्एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम्

na tāvadetānhiṃsiṣye svapantvete yathāsukhameṣa tvāmeva durbuddhe nihanmyadyāpriyaṃvadam

पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपिहनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम्

pītvā tavāsṛggātrebhyastataḥ paścādimānapihaniṣyāmi tataḥ paścādimāṃ vipriyakāriṇīm

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकःअभ्यधावत संक्रुद्धो भीमसेनमरिंदमम्

evamuktvā tato bāhuṃ pragṛhya puruṣādakaḥabhyadhāvata saṃkruddho bhīmasenamariṃdamam

तस्याभिपततस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमःवेगेन प्रहृतं बाहुं निजग्राह हसन्निव

tasyābhipatatastūrṇaṃ bhīmo bhīmaparākramaḥvegena prahṛtaṃ bāhuṃ nijagrāha hasanniva

निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष हतस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा

nigṛhya taṃ balādbhīmo visphurantaṃ cakarṣa hatasmāddeśāddhanūṃṣyaṣṭau siṃhaḥ kṣudramṛgaṃ yathā

ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलाद्धृतःभीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम्

tataḥ sa rākṣasaḥ kruddhaḥ pāṇḍavena balāddhṛtaḥbhīmasenaṃ samāliṅgya vyanadadbhairavaṃ ravam

पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलःमा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति

punarbhīmo balādenaṃ vicakarṣa mahābalaḥmā śabdaḥ sukhasuptānāṃ bhrātṝṇāṃ me bhavediti

अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसाराक्षसो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम्

anyonyaṃ tau samāsādya vicakarṣaturojasārākṣaso bhīmasenaśca vikramaṃ cakratuḥ param

बभञ्जतुर्महावृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्ततःमत्ताविव सुसंरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ

babhañjaturmahāvṛkṣām̐llatāścākarṣatustataḥmattāviva susaṃrabdhau vāraṇau ṣaṣṭihāyanau

तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाःसह मात्रा तु ददृशुर्हिडिम्बामग्रतः स्थिताम्

tayoḥ śabdena mahatā vibuddhāste nararṣabhāḥsaha mātrā tu dadṛśurhiḍimbāmagrataḥ sthitām