Parva.Adhyaya 1.165
Mahabharata · 44 verses
- 1.165.1
अर्जुन उवाच · arjuna uvāca
किंनिमित्तमभूद्वैरं विश्वामित्रवसिष्ठयोःवसतोराश्रमे पुण्ये शंस नः सर्वमेव तत्
kiṃnimittamabhūdvairaṃ viśvāmitravasiṣṭhayoḥvasatorāśrame puṇye śaṃsa naḥ sarvameva tat
- 1.165.2
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
इदं वासिष्ठमाख्यानं पुराणं परिचक्षतेपार्थ सर्वेषु लोकेषु यथावत्तन्निबोध मे
idaṃ vāsiṣṭhamākhyānaṃ purāṇaṃ paricakṣatepārtha sarveṣu lokeṣu yathāvattannibodha me
- 1.165.3
कन्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवो भरतर्षभगाधीति विश्रुतो लोके सत्यधर्मपरायणः
kanyakubje mahānāsītpārthivo bharatarṣabhagādhīti viśruto loke satyadharmaparāyaṇaḥ
- 1.165.4
तस्य धर्मात्मनः पुत्रः समृद्धबलवाहनःविश्वामित्र इति ख्यातो बभूव रिपुमर्दनः
tasya dharmātmanaḥ putraḥ samṛddhabalavāhanaḥviśvāmitra iti khyāto babhūva ripumardanaḥ
- 1.165.5
स चचार सहामात्यो मृगयां गहने वनेमृगान्विध्यन्वराहांश्च रम्येषु मरुधन्वसु
sa cacāra sahāmātyo mṛgayāṃ gahane vanemṛgānvidhyanvarāhāṃśca ramyeṣu marudhanvasu
- 1.165.6
व्यायामकर्शितः सोऽथ मृगलिप्सुः पिपासितःआजगाम नरश्रेष्ठ वसिष्ठस्याश्रमं प्रति
vyāyāmakarśitaḥ so'tha mṛgalipsuḥ pipāsitaḥājagāma naraśreṣṭha vasiṣṭhasyāśramaṃ prati
- 1.165.7
तमागतमभिप्रेक्ष्य वसिष्ठः श्रेष्ठभागृषिःविश्वामित्रं नरश्रेष्ठं प्रतिजग्राह पूजया
tamāgatamabhiprekṣya vasiṣṭhaḥ śreṣṭhabhāgṛṣiḥviśvāmitraṃ naraśreṣṭhaṃ pratijagrāha pūjayā
- 1.165.8
पाद्यार्घ्याचमनीयेन स्वागतेन च भारततथैव प्रतिजग्राह वन्येन हविषा तथा
pādyārghyācamanīyena svāgatena ca bhāratatathaiva pratijagrāha vanyena haviṣā tathā
- 1.165.9
तस्याथ कामधुग्धेनुर्वसिष्ठस्य महात्मनःउक्ता कामान्प्रयच्छेति सा कामान्दुदुहे ततः
tasyātha kāmadhugdhenurvasiṣṭhasya mahātmanaḥuktā kāmānprayaccheti sā kāmānduduhe tataḥ
- 1.165.10
ग्राम्यारण्या ओषधीश्च दुदुहे पय एव चषड्रसं चामृतरसं रसायनमनुत्तमम्
grāmyāraṇyā oṣadhīśca duduhe paya eva caṣaḍrasaṃ cāmṛtarasaṃ rasāyanamanuttamam
- 1.165.11
भोजनीयानि पेयानि भक्ष्याणि विविधानि चलेह्यान्यमृतकल्पानि चोष्याणि च तथार्जुन
bhojanīyāni peyāni bhakṣyāṇi vividhāni calehyānyamṛtakalpāni coṣyāṇi ca tathārjuna
- 1.165.12
तैः कामैः सर्वसंपूर्णैः पूजितः स महीपतिःसामात्यः सबलश्चैव तुतोष स भृशं नृपः
taiḥ kāmaiḥ sarvasaṃpūrṇaiḥ pūjitaḥ sa mahīpatiḥsāmātyaḥ sabalaścaiva tutoṣa sa bhṛśaṃ nṛpaḥ
- 1.165.13
षडायतां सुपार्श्वोरुं त्रिपृथुं पञ्च संवृताम्मण्डूकनेत्रां स्वाकारां पीनोधसमनिन्दिताम्
ṣaḍāyatāṃ supārśvoruṃ tripṛthuṃ pañca saṃvṛtāmmaṇḍūkanetrāṃ svākārāṃ pīnodhasamaninditām
- 1.165.14
सुवालधिं शङ्कुकर्णां चारुशृङ्गां मनोरमाम्पुष्टायतशिरोग्रीवां विस्मितः सोऽभिवीक्ष्य ताम्
suvāladhiṃ śaṅkukarṇāṃ cāruśṛṅgāṃ manoramāmpuṣṭāyataśirogrīvāṃ vismitaḥ so'bhivīkṣya tām
- 1.165.15
अभिनन्दति तां नन्दीं वसिष्ठस्य पयस्विनीम्अब्रवीच्च भृशं तुष्टो विश्वामित्रो मुनिं तदा
abhinandati tāṃ nandīṃ vasiṣṭhasya payasvinīmabravīcca bhṛśaṃ tuṣṭo viśvāmitro muniṃ tadā
- 1.165.16
अर्बुदेन गवां ब्रह्मन्मम राज्येन वा पुनःनन्दिनीं संप्रयच्छस्व भुङ्क्ष्व राज्यं महामुने
arbudena gavāṃ brahmanmama rājyena vā punaḥnandinīṃ saṃprayacchasva bhuṅkṣva rājyaṃ mahāmune
- 1.165.17
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
देवतातिथिपित्रर्थमाज्यार्थं च पयस्विनीअदेया नन्दिनीयं मे राज्येनापि तवानघ
devatātithipitrarthamājyārthaṃ ca payasvinīadeyā nandinīyaṃ me rājyenāpi tavānagha
- 1.165.18
विश्वामित्र उवाच · viśvāmitra uvāca
क्षत्रियोऽहं भवान्विप्रस्तपःस्वाध्यायसाधनःब्राह्मणेषु कुतो वीर्यं प्रशान्तेषु धृतात्मसु
kṣatriyo'haṃ bhavānviprastapaḥsvādhyāyasādhanaḥbrāhmaṇeṣu kuto vīryaṃ praśānteṣu dhṛtātmasu
- 1.165.19
अर्बुदेन गवां यस्त्वं न ददासि ममेप्सिताम्स्वधर्मं न प्रहास्यामि नयिष्ये ते बलेन गाम्
arbudena gavāṃ yastvaṃ na dadāsi mamepsitāmsvadharmaṃ na prahāsyāmi nayiṣye te balena gām
- 1.165.20
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
बलस्थश्चासि राजा च बाहुवीर्यश्च क्षत्रियःयथेच्छसि तथा क्षिप्रं कुरु त्वं मा विचारय
balasthaścāsi rājā ca bāhuvīryaśca kṣatriyaḥyathecchasi tathā kṣipraṃ kuru tvaṃ mā vicāraya
- 1.165.21
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
एवमुक्तस्तदा पार्थ विश्वामित्रो बलादिवहंसचन्द्रप्रतीकाशां नन्दिनीं तां जहार गाम्
evamuktastadā pārtha viśvāmitro balādivahaṃsacandrapratīkāśāṃ nandinīṃ tāṃ jahāra gām
- 1.165.22
कशादण्डप्रतिहता काल्यमाना ततस्ततःहम्भायमाना कल्याणी वसिष्ठस्याथ नन्दिनी
kaśādaṇḍapratihatā kālyamānā tatastataḥhambhāyamānā kalyāṇī vasiṣṭhasyātha nandinī
- 1.165.23
आगम्याभिमुखी पार्थ तस्थौ भगवदुन्मुखीभृशं च ताड्यमानापि न जगामाश्रमात्ततः
āgamyābhimukhī pārtha tasthau bhagavadunmukhībhṛśaṃ ca tāḍyamānāpi na jagāmāśramāttataḥ
- 1.165.24
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
शृणोमि ते रवं भद्रे विनदन्त्याः पुनः पुनःबलाद्ध्रियसि मे नन्दि क्षमावान्ब्राह्मणो ह्यहम्
śṛṇomi te ravaṃ bhadre vinadantyāḥ punaḥ punaḥbalāddhriyasi me nandi kṣamāvānbrāhmaṇo hyaham
- 1.165.25
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
सा तु तेषां बलान्नन्दी बलानां भरतर्षभविश्वामित्रभयोद्विग्ना वसिष्ठं समुपागमत्
sā tu teṣāṃ balānnandī balānāṃ bharatarṣabhaviśvāmitrabhayodvignā vasiṣṭhaṃ samupāgamat
- 1.165.26
गौरुवाचपाषाणदण्डाभिहतां क्रन्दन्तीं मामनाथवत्विश्वामित्रबलैर्घोरैर्भगवन्किमुपेक्षसे
gauruvācapāṣāṇadaṇḍābhihatāṃ krandantīṃ māmanāthavatviśvāmitrabalairghorairbhagavankimupekṣase
- 1.165.27
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
एवं तस्यां तदा पर्थ धर्षितायां महामुनिःन चुक्षुभे न धैर्याच्च विचचाल धृतव्रतः
evaṃ tasyāṃ tadā partha dharṣitāyāṃ mahāmuniḥna cukṣubhe na dhairyācca vicacāla dhṛtavrataḥ
- 1.165.28
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
क्षत्रियाणां बलं तेजो ब्राह्मणानां क्षमा बलम्क्षमा मां भजते तस्माद्गम्यतां यदि रोचते
kṣatriyāṇāṃ balaṃ tejo brāhmaṇānāṃ kṣamā balamkṣamā māṃ bhajate tasmādgamyatāṃ yadi rocate
- 1.165.29
गौरुवाचकिं नु त्यक्तास्मि भगवन्यदेवं मां प्रभाषसेअत्यक्ताहं त्वया ब्रह्मन्न शक्या नयितुं बलात्
gauruvācakiṃ nu tyaktāsmi bhagavanyadevaṃ māṃ prabhāṣaseatyaktāhaṃ tvayā brahmanna śakyā nayituṃ balāt
- 1.165.30
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
न त्वां त्यजामि कल्याणि स्थीयतां यदि शक्यतेदृढेन दाम्ना बद्ध्वैष वत्सस्ते ह्रियते बलात्
na tvāṃ tyajāmi kalyāṇi sthīyatāṃ yadi śakyatedṛḍhena dāmnā baddhvaiṣa vatsaste hriyate balāt
- 1.165.31
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
स्थीयतामिति तच्छ्रुत्वा वसिष्ठस्य पयस्विनीऊर्ध्वाञ्चितशिरोग्रीवा प्रबभौ घोरदर्शना
sthīyatāmiti tacchrutvā vasiṣṭhasya payasvinīūrdhvāñcitaśirogrīvā prababhau ghoradarśanā
- 1.165.32
क्रोधरक्तेक्षणा सा गौर्हम्भारवघनस्वनाविश्वामित्रस्य तत्सैन्यं व्यद्रावयत सर्वशः
krodharaktekṣaṇā sā gaurhambhāravaghanasvanāviśvāmitrasya tatsainyaṃ vyadrāvayata sarvaśaḥ
- 1.165.33
कशाग्रदण्डाभिहता काल्यमाना ततस्ततःक्रोधदीप्तेक्षणा क्रोधं भूय एव समादधे
kaśāgradaṇḍābhihatā kālyamānā tatastataḥkrodhadīptekṣaṇā krodhaṃ bhūya eva samādadhe
- 1.165.34
आदित्य इव मध्याह्ने क्रोधदीप्तवपुर्बभौअङ्गारवर्षं मुञ्चन्ती मुहुर्वालधितो महत्
āditya iva madhyāhne krodhadīptavapurbabhauaṅgāravarṣaṃ muñcantī muhurvāladhito mahat
- 1.165.35
असृजत्पह्लवान्पुच्छाच्छकृतः शबराञ्शकान्मूत्रतश्चासृजच्चापि यवनान्क्रोधमूर्च्छिता
asṛjatpahlavānpucchācchakṛtaḥ śabarāñśakānmūtrataścāsṛjaccāpi yavanānkrodhamūrcchitā
- 1.165.36
पुण्ड्रान्किरातान्द्रमिडान्सिंहलान्बर्बरांस्तथातथैव दरदान्म्लेच्छान्फेनतः सा ससर्ज ह
puṇḍrānkirātāndramiḍānsiṃhalānbarbarāṃstathātathaiva daradānmlecchānphenataḥ sā sasarja ha
- 1.165.37
तैर्विसृष्टैर्महत्सैन्यं नानाम्लेच्छगणैस्तदानानावरणसंछन्नैर्नानायुधधरैस्तथाअवाकीर्यत संरब्धैर्विश्वामित्रस्य पश्यतः
tairvisṛṣṭairmahatsainyaṃ nānāmlecchagaṇaistadānānāvaraṇasaṃchannairnānāyudhadharaistathāavākīryata saṃrabdhairviśvāmitrasya paśyataḥ
- 1.165.38
एकैकश्च तदा योधः पञ्चभिः सप्तभिर्वृतःअस्त्रवर्षेण महता काल्यमानं बलं ततःप्रभग्नं सर्वतस्त्रस्तं विश्वामित्रस्य पश्यतः
ekaikaśca tadā yodhaḥ pañcabhiḥ saptabhirvṛtaḥastravarṣeṇa mahatā kālyamānaṃ balaṃ tataḥprabhagnaṃ sarvatastrastaṃ viśvāmitrasya paśyataḥ
- 1.165.39
न च प्राणैर्वियुज्यन्त केचित्ते सैनिकास्तदाविश्वामित्रस्य संक्रुद्धैर्वासिष्ठैर्भरतर्षभ
na ca prāṇairviyujyanta kecitte sainikāstadāviśvāmitrasya saṃkruddhairvāsiṣṭhairbharatarṣabha
- 1.165.40
विश्वामित्रस्य सैन्यं तु काल्यमानं त्रियोजनम्क्रोशमानं भयोद्विग्नं त्रातारं नाध्यगच्छत
viśvāmitrasya sainyaṃ tu kālyamānaṃ triyojanamkrośamānaṃ bhayodvignaṃ trātāraṃ nādhyagacchata
- 1.165.41
दृष्ट्वा तन्महदाश्चर्यं ब्रह्मतेजोभवं तदाविश्वामित्रः क्षत्रभावान्निर्विण्णो वाक्यमब्रवीत्
dṛṣṭvā tanmahadāścaryaṃ brahmatejobhavaṃ tadāviśvāmitraḥ kṣatrabhāvānnirviṇṇo vākyamabravīt
- 1.165.42
धिग्बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजोबलं बलम्बलाबलं विनिश्चित्य तप एव परं बलम्
dhigbalaṃ kṣatriyabalaṃ brahmatejobalaṃ balambalābalaṃ viniścitya tapa eva paraṃ balam
- 1.165.43
स राज्यं स्फीतमुत्सृज्य तां च दीप्तां नृपश्रियम्भोगांश्च पृष्ठतः कृत्वा तपस्येव मनो दधे
sa rājyaṃ sphītamutsṛjya tāṃ ca dīptāṃ nṛpaśriyambhogāṃśca pṛṣṭhataḥ kṛtvā tapasyeva mano dadhe
- 1.165.44
स गत्वा तपसा सिद्धिं लोकान्विष्टभ्य तेजसातताप सर्वान्दीप्तौजा ब्राह्मणत्वमवाप चअपिबच्च सुतं सोममिन्द्रेण सह कौशिकः
sa gatvā tapasā siddhiṃ lokānviṣṭabhya tejasātatāpa sarvāndīptaujā brāhmaṇatvamavāpa caapibacca sutaṃ somamindreṇa saha kauśikaḥ