Parva.Adhyaya 1.172

गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca

एवमुक्तः स विप्रर्षिर्वसिष्ठेन महात्मनान्ययच्छदात्मनः कोपं सर्वलोकपराभवात्

evamuktaḥ sa viprarṣirvasiṣṭhena mahātmanānyayacchadātmanaḥ kopaṃ sarvalokaparābhavāt

ईजे च स महातेजाः सर्ववेदविदां वरःऋषी राक्षससत्रेण शाक्तेयोऽथ पराशरः

īje ca sa mahātejāḥ sarvavedavidāṃ varaḥṛṣī rākṣasasatreṇa śākteyo'tha parāśaraḥ

ततो वृद्धांश्च बालांश्च राक्षसान्स महामुनिःददाह वितते यज्ञे शक्तेर्वधमनुस्मरन्

tato vṛddhāṃśca bālāṃśca rākṣasānsa mahāmuniḥdadāha vitate yajñe śaktervadhamanusmaran

न हि तं वारयामास वसिष्ठो रक्षसां वधात्द्वितीयामस्य मा भाङ्क्षं प्रतिज्ञामिति निश्चयात्

na hi taṃ vārayāmāsa vasiṣṭho rakṣasāṃ vadhātdvitīyāmasya mā bhāṅkṣaṃ pratijñāmiti niścayāt

त्रयाणां पावकानां स सत्रे तस्मिन्महामुनिःआसीत्पुरस्ताद्दीप्तानां चतुर्थ इव पावकः

trayāṇāṃ pāvakānāṃ sa satre tasminmahāmuniḥāsītpurastāddīptānāṃ caturtha iva pāvakaḥ

तेन यज्ञेन शुभ्रेण हूयमानेन युक्तितःतद्विदीपितमाकाशं सूर्येणेव घनात्यये

tena yajñena śubhreṇa hūyamānena yuktitaḥtadvidīpitamākāśaṃ sūryeṇeva ghanātyaye

तं वसिष्ठादयः सर्वे मुनयस्तत्र मेनिरेतेजसा दिवि दीप्यन्तं द्वितीयमिव भास्करम्

taṃ vasiṣṭhādayaḥ sarve munayastatra meniretejasā divi dīpyantaṃ dvitīyamiva bhāskaram

ततः परमदुष्प्रापमन्यैरृषिरुदारधीःसमापिपयिषुः सत्रं तमत्रिः समुपागमत्

tataḥ paramaduṣprāpamanyairṛṣirudāradhīḥsamāpipayiṣuḥ satraṃ tamatriḥ samupāgamat

तथा पुलस्त्यः पुलहः क्रतुश्चैव महाक्रतुम्उपाजग्मुरमित्रघ्न रक्षसां जीवितेप्सया

tathā pulastyaḥ pulahaḥ kratuścaiva mahākratumupājagmuramitraghna rakṣasāṃ jīvitepsayā

पुलस्त्यस्तु वधात्तेषां रक्षसां भरतर्षभउवाचेदं वचः पार्थ पराशरमरिंदमम्

pulastyastu vadhātteṣāṃ rakṣasāṃ bharatarṣabhauvācedaṃ vacaḥ pārtha parāśaramariṃdamam

कच्चित्तातापविघ्नं ते कच्चिन्नन्दसि पुत्रकअजानतामदोषाणां सर्वेषां रक्षसां वधात्

kaccittātāpavighnaṃ te kaccinnandasi putrakaajānatāmadoṣāṇāṃ sarveṣāṃ rakṣasāṃ vadhāt

प्रजोच्छेदमिमं मह्यं सर्वं सोमपसत्तमअधर्मिष्ठं वरिष्ठः सन्कुरुषे त्वं पराशरराजा कल्माषपादश्च दिवमारोढुमिच्छति

prajocchedamimaṃ mahyaṃ sarvaṃ somapasattamaadharmiṣṭhaṃ variṣṭhaḥ sankuruṣe tvaṃ parāśararājā kalmāṣapādaśca divamāroḍhumicchati

ये च शक्त्यवराः पुत्रा वसिष्ठस्य महामुनेःते च सर्वे मुदा युक्ता मोदन्ते सहिताः सुरैःसर्वमेतद्वसिष्ठस्य विदितं वै महामुने

ye ca śaktyavarāḥ putrā vasiṣṭhasya mahāmuneḥte ca sarve mudā yuktā modante sahitāḥ suraiḥsarvametadvasiṣṭhasya viditaṃ vai mahāmune

रक्षसां च समुच्छेद एष तात तपस्विनाम्निमित्तभूतस्त्वं चात्र क्रतौ वासिष्ठनन्दनस सत्रं मुञ्च भद्रं ते समाप्तमिदमस्तु ते

rakṣasāṃ ca samuccheda eṣa tāta tapasvināmnimittabhūtastvaṃ cātra kratau vāsiṣṭhanandanasa satraṃ muñca bhadraṃ te samāptamidamastu te

एवमुक्तः पुलस्त्येन वसिष्ठेन च धीमतातदा समापयामास सत्रं शाक्तिः पराशरः

evamuktaḥ pulastyena vasiṣṭhena ca dhīmatātadā samāpayāmāsa satraṃ śāktiḥ parāśaraḥ

सर्वराक्षससत्राय संभृतं पावकं मुनिःउत्तरे हिमवत्पार्श्वे उत्ससर्ज महावने

sarvarākṣasasatrāya saṃbhṛtaṃ pāvakaṃ muniḥuttare himavatpārśve utsasarja mahāvane

स तत्राद्यापि रक्षांसि वृक्षानश्मान एव चभक्षयन्दृश्यते वह्निः सदा पर्वणि पर्वणि

sa tatrādyāpi rakṣāṃsi vṛkṣānaśmāna eva cabhakṣayandṛśyate vahniḥ sadā parvaṇi parvaṇi