Parva.Adhyaya 1.182

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

गत्वा तु तां भार्गवकर्मशालां; पार्थौ पृथां प्राप्य महानुभावौतां याज्ञसेनीं परमप्रतीतौ; भिक्षेत्यथावेदयतां नराग्र्यौ

gatvā tu tāṃ bhārgavakarmaśālāṃ; pārthau pṛthāṃ prāpya mahānubhāvautāṃ yājñasenīṃ paramapratītau; bhikṣetyathāvedayatāṃ narāgryau

कुटीगता सा त्वनवेक्ष्य पुत्रा;नुवाच भुङ्क्तेति समेत्य सर्वेपश्चात्तु कुन्ती प्रसमीक्ष्य कन्यां; कष्टं मया भाषितमित्युवाच

kuṭīgatā sā tvanavekṣya putrā;nuvāca bhuṅkteti sametya sarvepaścāttu kuntī prasamīkṣya kanyāṃ; kaṣṭaṃ mayā bhāṣitamityuvāca

साधर्मभीता हि विलज्जमाना; तां याज्ञसेनीं परमप्रतीताम्पाणौ गृहीत्वोपजगाम कुन्ती; युधिष्ठिरं वाक्यमुवाच चेदम्

sādharmabhītā hi vilajjamānā; tāṃ yājñasenīṃ paramapratītāmpāṇau gṛhītvopajagāma kuntī; yudhiṣṭhiraṃ vākyamuvāca cedam

इयं हि कन्या द्रुपदस्य राज्ञ;स्तवानुजाभ्यां मयि संनिसृष्टायथोचितं पुत्र मयापि चोक्तं; समेत्य भुङ्क्तेति नृप प्रमादात्

iyaṃ hi kanyā drupadasya rājña;stavānujābhyāṃ mayi saṃnisṛṣṭāyathocitaṃ putra mayāpi coktaṃ; sametya bhuṅkteti nṛpa pramādāt

कथं मया नानृतमुक्तमद्य; भवेत्कुरूणामृषभ ब्रवीहिपाञ्चालराजस्य सुतामधर्मो; न चोपवर्तेत नभूतपूर्वः

kathaṃ mayā nānṛtamuktamadya; bhavetkurūṇāmṛṣabha bravīhipāñcālarājasya sutāmadharmo; na copavarteta nabhūtapūrvaḥ

मुहूर्तमात्रं त्वनुचिन्त्य राजा; युधिष्ठिरो मातरमुत्तमौजाःकुन्तीं समाश्वास्य कुरुप्रवीरो; धनंजयं वाक्यमिदं बभाषे

muhūrtamātraṃ tvanucintya rājā; yudhiṣṭhiro mātaramuttamaujāḥkuntīṃ samāśvāsya kurupravīro; dhanaṃjayaṃ vākyamidaṃ babhāṣe

त्वया जिता पाण्डव याज्ञसेनी; त्वया च तोषिष्यति राजपुत्रीप्रज्वाल्यतां हूयतां चापि वह्नि;र्गृहाण पाणिं विधिवत्त्वमस्याः

tvayā jitā pāṇḍava yājñasenī; tvayā ca toṣiṣyati rājaputrīprajvālyatāṃ hūyatāṃ cāpi vahni;rgṛhāṇa pāṇiṃ vidhivattvamasyāḥ

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

मा मां नरेन्द्र त्वमधर्मभाजं; कृथा न धर्मो ह्ययमीप्सितोऽन्यैःभवान्निवेश्यः प्रथमं ततोऽयं; भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा

mā māṃ narendra tvamadharmabhājaṃ; kṛthā na dharmo hyayamīpsito'nyaiḥbhavānniveśyaḥ prathamaṃ tato'yaṃ; bhīmo mahābāhuracintyakarmā

अहं ततो नकुलोऽनन्तरं मे; माद्रीसुतः सहदेवो जघन्यःवृकोदरोऽहं च यमौ च राज;न्नियं च कन्या भवतः स्म सर्वे

ahaṃ tato nakulo'nantaraṃ me; mādrīsutaḥ sahadevo jaghanyaḥvṛkodaro'haṃ ca yamau ca rāja;nniyaṃ ca kanyā bhavataḥ sma sarve

एवंगते यत्करणीयमत्र; धर्म्यं यशस्यं कुरु तत्प्रचिन्त्यपाञ्चालराजस्य च यत्प्रियं स्या;त्तद्ब्रूहि सर्वे स्म वशे स्थितास्ते

evaṃgate yatkaraṇīyamatra; dharmyaṃ yaśasyaṃ kuru tatpracintyapāñcālarājasya ca yatpriyaṃ syā;ttadbrūhi sarve sma vaśe sthitāste

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ते दृष्ट्वा तत्र तिष्ठन्तीं सर्वे कृष्णां यशस्विनीम्संप्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन्

te dṛṣṭvā tatra tiṣṭhantīṃ sarve kṛṣṇāṃ yaśasvinīmsaṃprekṣyānyonyamāsīnā hṛdayaistāmadhārayan

तेषां हि द्रौपदीं दृष्ट्वा सर्वेषाममितौजसाम्संप्रमथ्येन्द्रियग्रामं प्रादुरासीन्मनोभवः

teṣāṃ hi draupadīṃ dṛṣṭvā sarveṣāmamitaujasāmsaṃpramathyendriyagrāmaṃ prādurāsīnmanobhavaḥ

काम्यं रूपं हि पाञ्चाल्या विधात्रा विहितं स्वयम्बभूवाधिकमन्याभ्यः सर्वभूतमनोहरम्

kāmyaṃ rūpaṃ hi pāñcālyā vidhātrā vihitaṃ svayambabhūvādhikamanyābhyaḥ sarvabhūtamanoharam

तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःद्वैपायनवचः कृत्स्नं संस्मरन्वै नरर्षभ

teṣāmākārabhāvajñaḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥdvaipāyanavacaḥ kṛtsnaṃ saṃsmaranvai nararṣabha

अब्रवीत्स हि तान्भ्रातॄन्मिथोभेदभयान्नृपःसर्वेषां द्रौपदी भार्या भविष्यति हि नः शुभा

abravītsa hi tānbhrātṝnmithobhedabhayānnṛpaḥsarveṣāṃ draupadī bhāryā bhaviṣyati hi naḥ śubhā