महाभारत · 17 श्लोक
यह अध्याय पुस्तक में पढ़ेंसूत उवाच · sūta uvāca
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभात उदिते रवौकद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन
tato rajanyāṃ vyuṣṭāyāṃ prabhāta udite ravaukadrūśca vinatā caiva bhaginyau te tapodhana
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदाजग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात्
amarṣite susaṃrabdhe dāsye kṛtapaṇe tadājagmatusturagaṃ draṣṭumuccaiḥśravasamantikāt
ददृशाते तदा तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम्तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा
dadṛśāte tadā tatra samudraṃ nidhimambhasāmtimiṃgilajhaṣākīrṇaṃ makarairāvṛtaṃ tathā
सत्त्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम्उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम्
sattvaiśca bahusāhasrairnānārūpaiḥ samāvṛtamugrairnityamanādhṛṣyaṃ kūrmagrāhasamākulam
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य चनागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम्
ākaraṃ sarvaratnānāmālayaṃ varuṇasya canāgānāmālayaṃ ramyamuttamaṃ saritāṃ patim
पातालज्वलनावासमसुराणां च बन्धनम्भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम्
pātālajvalanāvāsamasurāṇāṃ ca bandhanambhayaṃkaraṃ ca sattvānāṃ payasāṃ nidhimarṇavam
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम्अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम्
śubhaṃ divyamamartyānāmamṛtasyākaraṃ paramaprameyamacintyaṃ ca supuṇyajalamadbhutam
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिस्वनम्गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम्
ghoraṃ jalacarārāvaraudraṃ bhairavanisvanamgambhīrāvartakalilaṃ sarvabhūtabhayaṃkaram
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुत्थितम्वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वशः
velādolānilacalaṃ kṣobhodvegasamutthitamvīcīhastaiḥ pracalitairnṛtyantamiva sarvaśaḥ
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिदुरासदम्पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम्
candravṛddhikṣayavaśādudvṛttormidurāsadampāñcajanyasya jananaṃ ratnākaramanuttamam
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसावराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम्
gāṃ vindatā bhagavatā govindenāmitaujasāvarāharūpiṇā cāntarvikṣobhitajalāvilam
ब्रह्मर्षिणा च तपता वर्षाणां शतमत्रिणाअनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम्
brahmarṣiṇā ca tapatā varṣāṇāṃ śatamatriṇāanāsāditagādhaṃ ca pātālatalamavyayam
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतःयुगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः
adhyātmayoganidrāṃ ca padmanābhasya sevataḥyugādikālaśayanaṃ viṣṇoramitatejasaḥ
वडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शुभम्अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम्
vaḍavāmukhadīptāgnestoyahavyapradaṃ śubhamagādhapāraṃ vistīrṇamaprameyaṃ saritpatim
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशःअभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्
mahānadībhirbahvībhiḥ spardhayeva sahasraśaḥabhisāryamāṇamaniśaṃ dadṛśāte mahārṇavam
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं; गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैःविस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं; तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम्
gambhīraṃ timimakarograsaṃkulaṃ taṃ; garjantaṃ jalacararāvaraudranādaiḥvistīrṇaṃ dadṛśaturambaraprakāśaṃ; te'gādhaṃ nidhimurumambhasāmanantam
इत्येवं झषमकरोर्मिसंकुलं तं; गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्पातालज्वलनशिखाविदीपितं तं; पश्यन्त्यौ द्रुतमभिपेततुस्तदानीम्
ityevaṃ jhaṣamakarormisaṃkulaṃ taṃ; gambhīraṃ vikasitamambaraprakāśampātālajvalanaśikhāvidīpitaṃ taṃ; paśyantyau drutamabhipetatustadānīm