Parva.Adhyaya 1.207

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

कथयित्वा तु तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारतप्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः

kathayitvā tu tatsarvaṃ brāhmaṇebhyaḥ sa bhārataprayayau himavatpārśvaṃ tato vajradharātmajaḥ

अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम्भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः

agastyavaṭamāsādya vasiṣṭhasya ca parvatambhṛgutuṅge ca kaunteyaḥ kṛtavāñśaucamātmanaḥ

प्रददौ गोसहस्राणि तीर्थेष्वायतनेषु चनिवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः

pradadau gosahasrāṇi tīrtheṣvāyataneṣu caniveśāṃśca dvijātibhyaḥ so'dadatkurusattamaḥ

हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमःदृष्टवान्पर्वतश्रेष्ठं पुण्यान्यायतनानि च

hiraṇyabindostīrthe ca snātvā puruṣasattamaḥdṛṣṭavānparvataśreṣṭhaṃ puṇyānyāyatanāni ca

अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारतप्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः

avatīrya naraśreṣṭho brāhmaṇaiḥ saha bhārataprācīṃ diśamabhiprepsurjagāma bharatarṣabhaḥ

आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमःनदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति

ānupūrvyeṇa tīrthāni dṛṣṭavānkurusattamaḥnadīṃ cotpalinīṃ ramyāmaraṇyaṃ naimiṣaṃ prati

नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम्महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत

nandāmaparanandāṃ ca kauśikīṃ ca yaśasvinīmmahānadīṃ gayāṃ caiva gaṅgāmapi ca bhārata

एवं सर्वाणि तीर्थानि पश्यमानस्तथाश्रमान्आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ वसु

evaṃ sarvāṇi tīrthāni paśyamānastathāśramānātmanaḥ pāvanaṃ kurvanbrāhmaṇebhyo dadau vasu

अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि पुण्यानि कानिचित्जगाम तानि सर्वाणि तीर्थान्यायतनानि चदृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः

aṅgavaṅgakaliṅgeṣu yāni puṇyāni kānicitjagāma tāni sarvāṇi tīrthānyāyatanāni cadṛṣṭvā ca vidhivattāni dhanaṃ cāpi dadau tataḥ

कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाःअभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत

kaliṅgarāṣṭradvāreṣu brāhmaṇāḥ pāṇḍavānugāḥabhyanujñāya kaunteyamupāvartanta bhārata

स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनंजयःसहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ येन सागरम्

sa tu tairabhyanujñātaḥ kuntīputro dhanaṃjayaḥsahāyairalpakaiḥ śūraḥ prayayau yena sāgaram

स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि चधर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षमाणो ययौ प्रभुः

sa kaliṅgānatikramya deśānāyatanāni cadharmyāṇi ramaṇīyāni prekṣamāṇo yayau prabhuḥ

महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम्समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह

mahendraparvataṃ dṛṣṭvā tāpasairupaśobhitamsamudratīreṇa śanairmaṇalūraṃ jagāma ha

तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि चअभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम्मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम्

tatra sarvāṇi tīrthāni puṇyānyāyatanāni caabhigamya mahābāhurabhyagacchanmahīpatimmaṇalūreśvaraṃ rājandharmajñaṃ citravāhanam

तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शनातां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया

tasya citrāṅgadā nāma duhitā cārudarśanātāṃ dadarśa pure tasminvicarantīṃ yadṛcchayā

दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहिनीम्अभिगम्य च राजानं ज्ञापयत्स्वं प्रयोजनम्तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः

dṛṣṭvā ca tāṃ varārohāṃ cakame caitravāhinīmabhigamya ca rājānaṃ jñāpayatsvaṃ prayojanamtamuvācātha rājā sa sāntvapūrvamidaṃ vacaḥ

राजा प्रभंकरो नाम कुले अस्मिन्बभूव हअपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम्

rājā prabhaṃkaro nāma kule asminbabhūva haaputraḥ prasavenārthī tapastepe sa uttamam

उग्रेण तपसा तेन प्रणिपातेन शंकरःईश्वरस्तोषितस्तेन महादेव उमापतिः

ugreṇa tapasā tena praṇipātena śaṃkaraḥīśvarastoṣitastena mahādeva umāpatiḥ

स तस्मै भगवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुलेएकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा

sa tasmai bhagavānprādādekaikaṃ prasavaṃ kuleekaikaḥ prasavastasmādbhavatyasminkule sadā

तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरेकन्या तु मम जातेयं कुलस्योत्पादनी ध्रुवम्

teṣāṃ kumārāḥ sarveṣāṃ pūrveṣāṃ mama jajñirekanyā tu mama jāteyaṃ kulasyotpādanī dhruvam

पुत्रो ममेयमिति मे भावना पुरुषोत्तमपुत्रिका हेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ

putro mameyamiti me bhāvanā puruṣottamaputrikā hetuvidhinā saṃjñitā bharatarṣabha

एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिहएतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव

etacchulkaṃ bhavatvasyāḥ kulakṛjjāyatāmihaetena samayenemāṃ pratigṛhṇīṣva pāṇḍava

स तथेति प्रतिज्ञाय कन्यां तां प्रतिगृह्य चउवास नगरे तस्मिन्कौन्तेयस्त्रिहिमाः समाः

sa tatheti pratijñāya kanyāṃ tāṃ pratigṛhya cauvāsa nagare tasminkaunteyastrihimāḥ samāḥ