Parva.Adhyaya 1.206

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम्अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

taṃ prayāntaṃ mahābāhuṃ kauravāṇāṃ yaśaskaramanujagmurmahātmāno brāhmaṇā vedapāragāḥ

वेदवेदाङ्गविद्वांसस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाःचौक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये

vedavedāṅgavidvāṃsastathaivādhyātmacintakāḥcaukṣāśca bhagavadbhaktāḥ sūtāḥ paurāṇikāśca ye

कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसःदिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः

kathakāścāpare rājañśramaṇāśca vanaukasaḥdivyākhyānāni ye cāpi paṭhanti madhuraṃ dvijāḥ

एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनःवृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः

etaiścānyaiśca bahubhiḥ sahāyaiḥ pāṇḍunandanaḥvṛtaḥ ślakṣṇakathaiḥ prāyānmarudbhiriva vāsavaḥ

रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि चसरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत

ramaṇīyāni citrāṇi vanāni ca sarāṃsi casaritaḥ sāgarāṃścaiva deśānapi ca bhārata

पुण्यानि चैव तीर्थानि ददर्श भरतर्षभस गङ्गाद्वारमासाद्य निवेशमकरोत्प्रभुः

puṇyāni caiva tīrthāni dadarśa bharatarṣabhasa gaṅgādvāramāsādya niveśamakarotprabhuḥ

तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु मे जनमेजयकृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो रथी

tatra tasyādbhutaṃ karma śṛṇu me janamejayakṛtavānyadviśuddhātmā pāṇḍūnāṃ pravaro rathī

निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारतअग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः

niviṣṭe tatra kaunteye brāhmaṇeṣu ca bhārataagnihotrāṇi viprāste prāduścakruranekaśaḥ

तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु चकृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च

teṣu prabodhyamāneṣu jvaliteṣu huteṣu cakṛtapuṣpopahāreṣu tīrāntaragateṣu ca

कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथि स्थितैःशुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः

kṛtābhiṣekairvidvadbhirniyataiḥ satpathi sthitaiḥśuśubhe'tīva tadrājangaṅgādvāraṃ mahātmabhiḥ

तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डुनन्दनःअभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह

tathā paryākule tasminniveśe pāṇḍunandanaḥabhiṣekāya kaunteyo gaṅgāmavatatāra ha

तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान्उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया

tatrābhiṣekaṃ kṛtvā sa tarpayitvā pitāmahānuttitīrṣurjalādrājannagnikāryacikīrṣayā

अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्ययाअन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया

apakṛṣṭo mahābāhurnāgarājasya kanyayāantarjale mahārāja ulūpyā kāmayānayā

ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितम्कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते

dadarśa pāṇḍavastatra pāvakaṃ susamāhitamkauravyasyātha nāgasya bhavane paramārcite

तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनंजयःअशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः

tatrāgnikāryaṃ kṛtavānkuntīputro dhanaṃjayaḥaśaṅkamānena hutastenātuṣyaddhutāśanaḥ

अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदाप्रहसन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत्

agnikāryaṃ sa kṛtvā tu nāgarājasutāṃ tadāprahasanniva kaunteya idaṃ vacanamabravīt

किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनिकश्चायं सुभगो देशः का च त्वं कस्य चात्मजा

kimidaṃ sāhasaṃ bhīru kṛtavatyasi bhāminikaścāyaṃ subhago deśaḥ kā ca tvaṃ kasya cātmajā

उलूप्युवाचऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगःतस्यास्मि दुहिता पार्थ उलूपी नाम पन्नगी

ulūpyuvācaairāvatakule jātaḥ kauravyo nāma pannagaḥtasyāsmi duhitā pārtha ulūpī nāma pannagī

साहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्रगाम्दृष्टवत्येव कौन्तेय कन्दर्पेणास्मि मूर्च्छिता

sāhaṃ tvāmabhiṣekārthamavatīrṇaṃ samudragāmdṛṣṭavatyeva kaunteya kandarpeṇāsmi mūrcchitā

तां मामनङ्गमथितां त्वत्कृते कुरुनन्दनअनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनो रहः

tāṃ māmanaṅgamathitāṃ tvatkṛte kurunandanaananyāṃ nandayasvādya pradānenātmano rahaḥ

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशवार्षिकम्धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयंवशः

brahmacaryamidaṃ bhadre mama dvādaśavārṣikamdharmarājena cādiṣṭaṃ nāhamasmi svayaṃvaśaḥ

तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणिअनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित्

tava cāpi priyaṃ kartumicchāmi jalacāriṇianṛtaṃ noktapūrvaṃ ca mayā kiṃcana karhicit

कथं च नानृतं तत्स्यात्तव चापि प्रियं भवेत्न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्यां भुजंगमे

kathaṃ ca nānṛtaṃ tatsyāttava cāpi priyaṃ bhavetna ca pīḍyeta me dharmastathā kuryāṃ bhujaṃgame

उलूप्युवाचजानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम्यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः

ulūpyuvācajānāmyahaṃ pāṇḍaveya yathā carasi medinīmyathā ca te brahmacaryamidamādiṣṭavānguruḥ

परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रतियो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स नो द्वादशवार्षिकम्वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः

parasparaṃ vartamānāndrupadasyātmajāṃ pratiyo no'nupraviśenmohātsa no dvādaśavārṣikamvane caredbrahmacaryamiti vaḥ samayaḥ kṛtaḥ

तदिदं द्रौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम्कृतं वस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति

tadidaṃ draupadīhetoranyonyasya pravāsanamkṛtaṃ vastatra dharmārthamatra dharmo na duṣyati

परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचनकृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते

paritrāṇaṃ ca kartavyamārtānāṃ pṛthulocanakṛtvā mama paritrāṇaṃ tava dharmo na lupyate

यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमःस च ते धर्म एव स्याद्दत्त्वा प्राणान्ममार्जुन

yadi vāpyasya dharmasya sūkṣmo'pi syādvyatikramaḥsa ca te dharma eva syāddattvā prāṇānmamārjuna

भक्तां भजस्व मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभोन करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय

bhaktāṃ bhajasva māṃ pārtha satāmetanmataṃ prabhona kariṣyasi cedevaṃ mṛtāṃ māmupadhāraya

प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम्शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम

prāṇadānānmahābāho cara dharmamanuttamamśaraṇaṃ ca prapannāsmi tvāmadya puruṣottama

दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशःसाहं शरणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता

dīnānanāthānkaunteya parirakṣasi nityaśaḥsāhaṃ śaraṇamabhyemi roravīmi ca duḥkhitā

याचे त्वामभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि

yāce tvāmabhikāmāhaṃ tasmātkuru mama priyamsa tvamātmapradānena sakāmāṃ kartumarhasi

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्ययाकृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम्

evamuktastu kaunteyaḥ pannageśvarakanyayākṛtavāṃstattathā sarvaṃ dharmamuddiśya kāraṇam

स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान्उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात्

sa nāgabhavane rātriṃ tāmuṣitvā pratāpavānudite'bhyutthitaḥ sūrye kauravyasya niveśanāt