Parva.Adhyaya 1.209
Mahabharata · 24 verses
- 1.209.1
वर्गोवाचततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भरतसत्तमआयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम्
vargovācatato vayaṃ pravyathitāḥ sarvā bharatasattamaāyāma śaraṇaṃ vipraṃ taṃ tapodhanamacyutam
- 1.209.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताःअयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज
rūpeṇa vayasā caiva kandarpeṇa ca darpitāḥayuktaṃ kṛtavatyaḥ sma kṣantumarhasi no dvija
- 1.209.3
एष एव वधोऽस्माकं सुपर्याप्तस्तपोधनयद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः
eṣa eva vadho'smākaṃ suparyāptastapodhanayadvayaṃ saṃśitātmānaṃ pralobdhuṃ tvāmihāgatāḥ
- 1.209.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचिन्तकाःतस्माद्धर्मेण धर्मज्ञ नास्मान्हिंसितुमर्हसि
avadhyāstu striyaḥ sṛṣṭā manyante dharmacintakāḥtasmāddharmeṇa dharmajña nāsmānhiṃsitumarhasi
- 1.209.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यतेसत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम्
sarvabhūteṣu dharmajña maitro brāhmaṇa ucyatesatyo bhavatu kalyāṇa eṣa vādo manīṣiṇām
- 1.209.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम्शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि
śaraṇaṃ ca prapannānāṃ śiṣṭāḥ kurvanti pālanamśaraṇaṃ tvāṃ prapannāḥ sma tasmāttvaṃ kṣantumarhasi
- 1.209.7
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत्प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः
evamuktastu dharmātmā brāhmaṇaḥ śubhakarmakṛtprasādaṃ kṛtavānvīra ravisomasamaprabhaḥ
- 1.209.8
ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca
शतं सहस्रं विश्वं च सर्वमक्षयवाचकम्परिमाणं शतं त्वेतन्नैतदक्षयवाचकम्
śataṃ sahasraṃ viśvaṃ ca sarvamakṣayavācakamparimāṇaṃ śataṃ tvetannaitadakṣayavācakam
- 1.209.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जलेउत्कर्षति जलात्कश्चित्स्थलं पुरुषसत्तमः
yadā ca vo grāhabhūtā gṛhṇantīḥ puruṣāñjaleutkarṣati jalātkaścitsthalaṃ puruṣasattamaḥ
- 1.209.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वरूपं प्रतिपत्स्यथअनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन
tadā yūyaṃ punaḥ sarvāḥ svarūpaṃ pratipatsyathaanṛtaṃ noktapūrvaṃ me hasatāpi kadācana
- 1.209.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि इतः प्रभृति चैव हनारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशःपुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणाम्
tāni sarvāṇi tīrthāni itaḥ prabhṛti caiva hanārītīrthāni nāmneha khyātiṃ yāsyanti sarvaśaḥpuṇyāni ca bhaviṣyanti pāvanāni manīṣiṇām
- 1.209.12
वर्गोवाचततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम्अचिन्तयामोपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः
vargovācatato'bhivādya taṃ vipraṃ kṛtvā caiva pradakṣiṇamacintayāmopasṛtya tasmāddeśātsuduḥkhitāḥ
- 1.209.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम्समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः
kva nu nāma vayaṃ sarvāḥ kālenālpena taṃ naramsamāgacchema yo nastadrūpamāpādayetpunaḥ
- 1.209.14
ता वयं चिन्तयित्वैवं मुहूर्तादिव भारतदृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम्
tā vayaṃ cintayitvaivaṃ muhūrtādiva bhāratadṛṣṭavatyo mahābhāgaṃ devarṣimuta nāradam
- 1.209.15
सर्वा हृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम्अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्यथिताननाः
sarvā hṛṣṭāḥ sma taṃ dṛṣṭvā devarṣimamitadyutimabhivādya ca taṃ pārtha sthitāḥ sma vyathitānanāḥ
- 1.209.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तत्श्रुत्वा तच्च यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत्
sa no'pṛcchadduḥkhamūlamuktavatyo vayaṃ ca tatśrutvā tacca yathāvṛttamidaṃ vacanamabravīt
- 1.209.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वैपुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत माचिरम्
dakṣiṇe sāgarānūpe pañca tīrthāni santi vaipuṇyāni ramaṇīyāni tāni gacchata māciram
- 1.209.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवो वो धनंजयःमोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः
tatrāśu puruṣavyāghraḥ pāṇḍavo vo dhanaṃjayaḥmokṣayiṣyati śuddhātmā duḥkhādasmānna saṃśayaḥ
- 1.209.19
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमिहागताःतदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयानघ
tasya sarvā vayaṃ vīra śrutvā vākyamihāgatāḥtadidaṃ satyamevādya mokṣitāhaṃ tvayānagha
- 1.209.20
एतास्तु मम वै सख्यश्चतस्रोऽन्या जले स्थिताःकुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय
etāstu mama vai sakhyaścatasro'nyā jale sthitāḥkuru karma śubhaṃ vīra etāḥ sarvā vimokṣaya
- 1.209.21
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशां पतेतस्माच्छापाददीनात्मा मोक्षयामास वीर्यवान्
tatastāḥ pāṇḍavaśreṣṭhaḥ sarvā eva viśāṃ patetasmācchāpādadīnātmā mokṣayāmāsa vīryavān
- 1.209.22
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम्तास्तदाप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा
utthāya ca jalāttasmātpratilabhya vapuḥ svakamtāstadāpsaraso rājannadṛśyanta yathā purā
- 1.209.23
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुःचित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरपुरं ययौ
tīrthāni śodhayitvā tu tathānujñāya tāḥ prabhuḥcitrāṅgadāṃ punardraṣṭuṃ maṇalūrapuraṃ yayau
- 1.209.24
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम्तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजन्गोकर्णमभितोऽगमत्
tasyāmajanayatputraṃ rājānaṃ babhruvāhanamtaṃ dṛṣṭvā pāṇḍavo rājangokarṇamabhito'gamat